آینده - وب سایت شخصی عباس عبدی

گوشزد :

آقای عبدی عزیز
با سلام
با این اوصاف شما هم زمانی لذت سواری بر موج پوپولیسم را چشیده اید مگر اینکه people آن دوره را حمایت مردمی بنامیم و غش کنندگان در مراسم استقبال احمدی نژاد را عوام بخوانیم!
به نظرم اشغال سفارت آمریکا و افشاگری های بعد از آن چنان بر کوره پوپولیسم دمید که آتشش هنوز داغ است.
این واقعه کفه روحانیون و انقلابی ها را در انقلاب به ضرر روشنفکران و تکنوکراتها و آزادی خواهان برای مدتی سنگین تر کرد.
از همه بدتر رفتاری بود که با امیرانتظام شد و من امیدوارم به آن هم بپردازید.

۱۵ آبان ۱۳۸۵ ۳:۵۵ بֽظֽ | Reply

Amir :

جناب عبدی
من که هر چقدر تلاش ميکنم نمی تونم با اين يک کار شما کنار بيام.جزؤ موارد نادری که تحليل هيچ کدوم از دوستانتون هم منو قانع نمکنه آخه اشغال سفارت چه کاری بود .اين ايده ناب حتی به فکر کمونيست ها هم نرسيده بود.مرحمت بفرماييد که در اين مقاله دليل اشغال سفارت رفتار غلط امريکا اعلام شده که به نظر من جواب به يک کار بد با يک کار بد ديگه منطقی نيست.اگه اينجوری بود گناه روس ها در قضيه ترکمانچای بيشتر از امريکايها در کودتای 22 مرداد بود چرا سفارت روسها اشغال نشد؟

۱۵ آبان ۱۳۸۵ ۴:۲۸ بֽظֽ | Reply

سلیمان :

با سلام و احترام،
متاسفانه در فضای عقل گریز روزهای آغازین انقلاب ، وقوع حرکتهای بدون تعقل و احساسی و خرافی از سوی قاطبه مردم عامی و بیسواد ایران امری عادی و روزمره بوده است. و صد افسوس که جوانان و میانسالان کنونی که در آن هنگام یا کودک و نوزاد بودند و یا اصلا نبودند، باید تاوان آن اعمال که اثرات آنها گاه تا چندین نسل غیر قابل جبران است،را به دوش گیرند.

۱۵ آبان ۱۳۸۵ ۵:۰۲ بֽظֽ | Reply

یاسمن از سقز :

1-یه دفعه بگید جبرگرا هستید و همه رو خلاص کنید.یعنی اگه شرایط اجتماعی و فرهنگی به یه سمت گرایش پیدا کرد هیچکس نباید به خودش زحمت فکر کردن بده و مسائل را تجزیه و تحلیل کنه و عاقبت کارهایش را درنظر بگیره.آنچه درباره جنایات و خیانت های شاه و آمریکا گفته اید را همسن و سالهای من(28 سال دارم)به حد اشباع شنیدن و خواندن وکشف جدیدی محسوب نمیشه.کسی هم ارتباط این مسئله را با گروگانگیری انکار نکرده.اگه کسی درخیابان به من متلک بگه یا مزاحمم بشه مثل همه انسانها ناراحت میشم و احساس حقارت میکنم.اما اینکه چه عکس العملی نشان بدم بستگی به نوع نگاه من به اطرافم داره.کسی منو مجبور نکرده یک چاقو دربیارم و فرو کنم تو شکمش.اگه این کار رو کردم باید تاوانش رو هم بدم ومجازات شم.
2-در امریکا مثل بقیه موارد کارشناسان و متخصصین امر با تحلیل اطلاعات موجود به این نتیجه رسیدن که به سود کشورشان است در کودتا مشارکت کنند یا هم پیمان شاه باشن .سود و زیان کشور ما در کدام گروه کارشناسی بررسی شد؟

۱۵ آبان ۱۳۸۵ ۱۱:۵۸ بֽظֽ | Reply

F. A. Razi, Canada :

Dear Mr. Abdi, considering that the Shah from 1332 to 1357 ruled Iran for 25 years and it is now 27 years that I R Iran is ruleing. Was ESLAHAT a possibility in 1357 rather than revelution?? Why is today revelution bad and reform(eslahat) good and not in 1357. Do you think avaerage people are better off today or in 1350's.
Regards

عبدی : اگر نظام موجود هم راههارا چون گذشته مسدود کند بطور طبیعی گرایشها بسوی انقلاب یا مبارزه مخفی
یا دخالت خارجی جهت می یابند.حتی اگر همه ما بگوئیم این راهها به نتیجه منجر نمی شود.

۱۶ آبان ۱۳۸۵ ۰:۲۷ قֽظֽ | Reply

:

جناب آقای عبدی
شما و دوستانتان بارها در توجیه حمله به یک سفارت خارجی از فلسفه بافی هایی مانند "ظرف زمانی" و "معلول شرایط قبل" و غیره استفاده میکنید. دوست عزیز تمام جنایت ها واعمال کوچک و بزرگ ضد بشری و خطا ها و گناهان با این روش قابل توجیه هستند.با چنین استدلالهایی دیگر مسئولیتی بر گردن کسی باقی نمی ماند.من از شما میخواهم حداقل به دو موضوع اشغال سفارت و امیرانتظام نپردازید شاید بتوان باور کرد که درمیانسالی به درجاتی از پختگی رسیده اید که تنها در ضمیر خود از سنگی که 27سال پیش در چاه انداختید اندیشناک هستید.

۱۶ آبان ۱۳۸۵ ۳:۳۷ بֽظֽ | Reply

خسرو :

با سلام. به نظر در حال توضيح فضا و موقعيت آن روز هستيد و مي خواهيد عمل مزبور را در ظرف زمان و مكان خودش ببينيد. اين از يك منظر خوب است كه اسمش را ريشه يابي بگذاريم. اما حرف من و بسياري اين است كه لطفاً اين حادثه را از چشم امروز ببينيد و اذعان به اشتباه كنيد. اينكه شما و دوستانتان در آن روز و با شرايطي كه گفتيد و خواهيد گفت به اين نتيجه رسيديد كه بايد چنين كاري كرد و رفتيد و كرديد و عمل شما عكس العمل شرايط بوده كه اصلاً محل بحث و مناقشه نيست. بحث اينجاست كه شما اشتباه كرديد و هيزم تنوري شديد كه هنوز مي سوزد و دين و مليت و اعتبار تاريخي و مدنيت ما را از بين مي برد.از شما كه دانشجوي فني در بهترين دانشگاههاي كشور بوديد توقع زيادي است كه حمايت از دولت دمكرات را مقدم بر مثلاً مبارزه تان با امپرياليسم يا اعلام انزجار از دعوت بي اهميت ديكتاتور به ينگه دنيا بدانيد؟ وقتي شما به اهميت دوران گذار و خطر دولت ايدئولوژيك پي نبرديد از ديگران چه انتظار؟شايد هم ما عجله مي كنيم و در ادامه جواب بگيريم.

۱۶ آبان ۱۳۸۵ ۴:۳۶ بֽظֽ | Reply

محمد رضا :

جناب آقای عبدی سلام
اولین باری است که به سایت شما سر زدم. مطالب زیادی را ذخیره کردم از جمله همین مقالتون تا بعد بخونم. ولی از همه جالبتر برام این بود که فکر میکردم شما نا امید از اصلاح کشور شده اید و گوشه گیری را پیشه کرده اید. خیلی خوشحال شدم مطمئنم اصلاح طلبان با وجود شماها در کشور نمیمیرد. پاینده باشید.

۱۶ آبان ۱۳۸۵ ۸:۱۸ بֽظֽ | Reply

گوشزد :

آقای عبدی عزیز
تا کیبرد زیر دستتان است لطفا به این موضوع هم اگر تمایل داشتید فکر کنید و پاسخ دهید.
امیر انتظام به شما (گروه شما) اتهامی زده است که به نظر من یکی از سنگین ترین اتهامات در تاریخ معاصر است.
ایشان مدعی است که قبل از اشغال سفارت آمریکا مشغول جمع آوری امضا برای انحلال مجلس خبرگانی بوده که از محدوده وظایف قانونی و فرصت زمانی خود تخطی کرده بوده است و اشغال سفارت آمریکا و تبعات و هیجانات ناشی از آن این فرصت را در اختیار طرفدارن ولایت فقیه قرار داد تا از زیر نگاه جامعه (که به سمت دیگر معطوف شده بود) بگریزند و بدون مزاحمت زمینه استیلای قانونی خود را فراهم آورند...
"آینده" نشان (خواهد) داد که این استدلال درست است یا نه!
متاسفم که وبلاگ داری سبب قرار گرفتن شما در زیر ضربه های گاها سهمگین و تحمل ناپذیر نقد می شود و محدودیت های شما را هم در پاسخگویی صریح درک می کنم.

عبدی : اولا آن زمان دانشجویان به این مساله حساسیتی نداشتند چرا که حل مشکل قانونی چیزی در حد آب خوردن بود شورای انقلاب به راحتی تمدید مهلت می کرد و اصلا آن موقع جامعه چندان کاری به قانون نداشت.آقای امیر انتظام هم اساسا در حد این که در این زمینه ها تاثیر گذار باشد نبود.ثانیا به آقای امیر انتظام اتهاماتی زدند بجای این حرفها از اتهاماتش دفاع کند.من هم دوبار به زندان رفتم تردیدی در سیاسی بودن زندانهایم ندارم اما شما تا به حال شنیده اید که من به انگیزه های زندان کردنم اشاره کنم؟من اگر بخواهم سیاسی بودن پرونده را ثابت کنم بهترین کار رد اتهامات است و پرداختن به حواشی نشان دهنده نا توانی در دفاع است.ثالثا از نگرانی شما نسبت به سنگین بودن ضربات ممنونم!!ابرای این احساس شما احترام می گذارم اما از نظر من اکثر این ضربات پاسخ داده شده ولی خوب باز هم تکرار می شود .ضمنا در مورد حاضر محدودیتی نیست اگر موردی بود حتما اعلام می کنم.

۱۶ آبان ۱۳۸۵ ۱۱:۰۹ بֽظֽ | Reply

آزاد :

آقاي عبدي عزيز
مثل زيبايي است كه مي گويد حركت بالهاي يك پروانه در غرب موجب طوفاني مهيب در چين مي شود . اگر اين ‏استدلال شما را بپذيريم كه قرار بود ماجرا دو روزه به پايان برسد و مسبب ادامه آن كسان ديگري هستند آيا بايد از ‏مسووليت شما در قبال اين جريان نيز چشم پوشي كرد . در هر صورت عمل شما خواسته يا نا خواسته موجب به ‏هم خوردن توازن قدرت به نفع يكي از جريانات حاكم شد كه اتفاقا دست بالا را هم داشت و عملا توانست با جرقه ‏اي باقي گروهها را از صحنه خارج كند (البته اين خروج قطعا از بي سياستي و ندانم كاري هاي خودشان هم بوده ‏است) امروز مي توان درك كرد كه اگر اين قدرت نمايي از جانب شما رخ نميداد شايد باقي گروهها مجبور نمي ‏شدند براي از دست ندادن هوادارانشان بين دو گزينه راديكال تر شدن و انزوا پيشه كردن يكي را انتخاب كنند.‏
البته درست است كه اينها برداشتهايي است كه ما امروز از گذشته داريم ولي خوب همينها ابزار قضاوت ما در ‏مورد گذشته است اين حواله دادن "قضاوت به ظرف زمان" شما به نظر واقع بينانه نمي آيد.‏
البته من با پيشنها شما براي مناظره با يك سياست مدار مخالف ، موافقم ولي نبايد فراموش كرد كه اين كار فقط يك ‏مناظره حزبي است كه وزن هر شخص يا گروه را در پيدايش و ادامه اين جريان مشخص مي كند و در بهترين ‏شرايط جلوي عوامفريبي عده اي را كه از مظلوم نمايي ارتزاق ميكنند مي گيرد. اين بحث هيچگاه منجر به اين ‏نخواهد شد كه بفهميم اين عمل درست بوده يا غلط . اگر با ملاكهاي امروز عملي در گذشته درست يا غلط باشد ‏چندان تفاوتي نمي كند كه چه كسي آن را انجام باشد.‏

عبدی : من وقتی آن مطلب مقدماتی را نوشتم حدس می زدم که برخی از خوانندگان حوصله یا علاقه تحلیل تاریخی را ندارند به همین دلیل بحث را سیاسی خواهند کرد و برای بحث سیاسی لزوما باید طرف مقابل سیاسی باشد البته نکته پایانی شما درست است در این صورت درستی و نادرستی مشخص نخواهد شد.

۱۷ آبان ۱۳۸۵ ۰:۰۲ بֽظֽ | Reply

مصطفی :

با درود و سلام
جناب عبدی گویا عملا نمی توانید بقول خود عمل کرده و بررسی را خارج از ایده لوژی خود انجام دهید بحث شما بیشتر بوی توجیه دارد شاید هم اجتناب نا بذیر باشد
عقلانیت انروز بر بایه همین توجیهات شکل گرفته بود
اما به جهت تذکار عرض میکنم که مخالفت با رزیم گذشته
اصلا در دهه ّنجاه فراگیر نبود اگر چه وجود داشت اما شرایطی که بول نفت ایجاد کرد و مسایل دیگر عواملی شد
که به انقلاب منجر شد که تحلیل ان مد نظر نیست هم چنانکه کودتای مرداد سی دو ودخالت امریکا و ناراحتی و نارضای از ان را از رفتار ها میتوان حدس زد که بهتر است
چیزی گفته نشود که مغایر رفتارها باشد
اما از مردمی که برای تایید در اطراف سفارت به تظاهرات
می برداختند هم نگویید که واقعیت ظاهری دارد زیرا شرایط
انزمان در اطراف سفارت درگیری گروها ی بشت ان بود کمونیستها با نفوذ واضافه شدن به جمعیت اطراف سفارت
به بحرانی شدن ماجرا دامن میزدند ومذهبی ها برای رویارویی از همه توان درون قدرت برای بسیج مردمی تحت ان شرایط استفاده میکردند که سعد داشتند تظاهرات را از دست ندهند (باک سازی در ادارات را فراموش که نکرده اید)
اما اشغال سفارت با وجود اینکه انقلابیون مصدر امور بودند
ودولت منصوب رهبری مقتدر ومحبوب انقلاب بود جای سوال دارد مواردی را که شما به توضیح ان برداخته اید مربوط به
شرایط وقوع انقلاب است نه اشغال اگر به سیاستهای امریکا اعتراضی خود جوش بود می باید تظاهراتی اعتراض امیز در اطراف سفارت و خیابانها میشد والا اگر این اعتراض توسط حکومت انقلاب بیان میشد راهش قطع رابطه وتعطیلی سفارت بود اشغال سفارت در واقع حکومت انقلابی را در مقابل کار انجام شده قرار داد که با حمایتها وتبلیغات برنامه ریزی شده هر گونه مخالفت با ان را غیر ممکن ساخت وقصد هم همین بود برکناری دولت بازرگان که شروع باک سازی گروها وتعطیلی انها اهدافی که اشغال کننده گان در بی ان بودند و البته بلحاظ جوانی وخامی وبی تجربگی قادر نبودند عواقب وتبعات اتی انرا ببینند عقلانیتی که امروز هم شما منتقد ان هستید عقلانیتی که مسایل امروز ناشی از عملکرد ان است نمی توان انرا انکار کرد اتفاقی است که روی داده و مهم هم بوده و به تبع ان قسمتی از امروز را متاثر کرده اما نباید در میزا ان اغراق کرد شاید اینده راهم تحت تاثیر قرار دهد

عبدی : در پاسخ کسانی که می گویند تحلیل من توجیه است فقط همین را می گویم که چه اصراری داریم اتهام بزنیم ؟خوب دیدگهاههای من هست کامنت شما هم هست چیز پنهانی هم که نیست خوشبختانه ماندگار هم که هست پس یاد بگیریم نظر ودیدگاه خود را بگوئیم قضاوت بر عهده خواننده.قضاوت کردن هنگام تحلیل چیزی به مطلب اضافه نمی کند.اگر من هم از همین نوع قضاوتها در مطالبم انجام دهم مشکلات زیاد خواهد شد!!

۱۷ آبان ۱۳۸۵ ۰:۴۴ بֽظֽ | Reply

Amir :

سلام مجدد.نظر مجدد
جناب عبدی نظر دوستان را شنيدم گفتم بد نيست دوباره چند خطی بنويسم.
فکر ميکنم ساير دوستان هم مثل من يا در اون زمان نبودن يا کودک بودن بالاخره اين نظر تقريبا مشترک بوده که شما و ساير دوستان اصلاح طلب با تمام علاقه ای که به اين افراد هست. در اين مورد در حال توجيه هستين.

عبدی : امیدوارم به نحوی جواب ندهم که نا راحت شوید محترمانه آن را در متن شماره 1 و اکنون در متن شماره 3 نوشته ام.اما از نظر مساله روشن است وضعیت سیاسی پیش آمده و شکست اصلاحات و مسائل فی ما بین ایران و آمریکا و نابخردی موجود در تعامل میان دو کشور زمینه را برای زنده کردن بیش از پیش این رویداد در ذهن افراد جوان فراهم کرد و از آنجا که سو استفاده مخالفان کنونی مردمسالاری نیز از این واقعه به موضوع اضافه شده فعلا راه امیدوار کننده ای برای درک ایجاد احساس مشترک با برخ از افراد وجود ندارد.

۱۷ آبان ۱۳۸۵ ۲:۴۰ بֽظֽ | Reply

parviz :

سلام جناب عبدی
بنظر من اصل و حقیقت هیچ ما جرایی نظیر اشغال سفارت امریکا هرگز کاملا مشخص نخواهد شد جرا که
شرایط وقوع ان ساده نبوده و ترکیبی از عوامل و اهداف
بعضا متفاوت و غیر هم سو را در خود دارد
تحلیل ان هم بستگی به ان دارد که کدام حقیقت از حقایق مربوط به ان بیان میشود
شما به تحلیل هایی که در مورد وقایع معاصر انجام میشود
نگاه کنید با انکه عناصر دخیل در ماجرا هنوز حضور دارند هیچ گاه به حقیت ما جرا واقف نمیشوید این نه به این علت است که گفتار متضاد برای توجیه عملی است که نتایجش مطلوب نبوده بلکه باین جهت است که حقایقی متعدد منجر به ان شده وهر کس گوشه ای از حقیقتی که نزد اوست را بیان میکند . در اشغال سفارت عوامل و اهدافی بود که در ادامه ان
بنا به جضور اشکار وبنهان عوامل مختلف تغییر وضعیت داد
شرایط انروز ایران شرایطی نیست که برای انانکه نبودند و یا بودند وندیدند قابل درک باشد جو احساسی بعد از انقلاب در میان جوانان بود .ترس میان عده ای از مردم بود
تقابل و منازعه شدید گروه های سیاسی بود خامی وبی تجربگی هم بود تجمع مردمی بی هویت سیاسی بدلایل مختلف هم بود امکان سواستفاده کشورهای مختلف هم بود ترس از کودتا هم بود و ......
اما انچه اهمیت بیدا میکند و بسیار مهمتر از علل وقوع ان است نتایج حاصل از اشغال سفارت است این اتفاق چه مسائلی را بدنبال داشت چه کسانی به چه اهدافی رسیدند و عواقب ناشی از ان برای ملت وکشور مثبت بود یا نه رفتار هایی که بعد از این واقعه به کشور تحمیل شد چه تناسبی با شرایط امروز دارد ایا اینده هم متاثر از ان است ویا اصلا تاثیرات اشغال اصلا زیاد نبوده و شرایط امروز به بهانه های دیگری هم رقم میخورد وان واقعه بهانه ای بوده است
از مهمترین رفتارهایی که تحمیل شد تشدید امریکا ستیزی
دولتی بود واین منشا شرایط امروز حاکم بر روابط بین دو کشور است زیرا موضع گیر یها بر اساس اصل دشمنی
صورت گرفت و دولت اجبارا به طرف اتخاذ تصمیمهایی رفت که در راستای این دشمنی بود همسویی با هر جریان ضد امریکایی صرف نظر از ماهیت ان عدم تناسب قدرت و توان دو طرف در جنگ سرد ایجاد شده که کفه بهره برداری را بسود امریکا سنگین کرد راهی را به ایران تحمیل کرد که
بازگشت از ان امکان بذیر نیست زیرا ادامه این دشمنی
در ای دی کارت انقلاب ثبت شده و به ابزار ی در منازعات داخلی بدل شده اینها گوشه هایی از اثرات ان اتفاق است
بنظر هم اراده ای برای فرو ریختن ان دیوار بی اعتمادی
وجود ندارد زیرا هنوز به عاملی مزاحم بدل نشده و کاربری ان نغییر نکرده است

۱۸ آبان ۱۳۸۵ ۱۱:۳۳ قֽظֽ | Reply

حميد :

با سلام و تشكر
من مايلم نكته اي در تائيد سخنان آقاي عبدي در ضمن پذيرش نظر دوستاني كه مي گويند انسان قدرت اخذ تصميم دارد و گمان مي كنند معلول دانستن واقعه مزبور زير سوال بردن قدرت انتخاب است بيان كنم.
راستش شايد دو سه سال پيش در مورد مسائلي مانند صلح خاورميانه، و يا رسيدگي به موضوع هسته اي ايران موضع كلي من منجر به اين مي شد كه از كاري مانند آنچه در گرو گان گيري انجام شد ابراز تففر كنم در حاليكه در زمان وقوع آن برايش هورا كشيده بودم و الآن انگار همان ديدگاهفراموش شده دارد به يادم مي آيد.
اسرائيل لبنان را بمباران و فلسطينيان را قتل عام مي كند آنگاه امريكا و جهان غرب دولت انتخابي حماس را تحت فشار قرار مي دهند. امريكا مي گويد چون ايران منابع نفت و گاز دارد نبايد در انرژي اتمي فعاليت كند آنوقت سرمايه گذاري در صنايع نفت و گاز ايران را مورد تحريم قرار مي دهد. عقل مي گويد اگر مي خواهي فلسطينيان را از جنگ و بقول آنها تروريسم دور كني بايد راه صلح را آسان كني و اينگونه مقابله بيرحمانه با دولتي كه طي روندي مبتني بر صلح به قدرت رسيده مخالف اين منطق است مگر اينكه هدف تسليم بلا شرط باشد. عقل مي گويد اگر مي خواهي ايران به سمت فناوري هسته اي نرود لااقل بايد راه هاي ديگر زندگي بخصوص نفت و گاز را برايش باز بگذاري مگر اينكه هدف تسليم بلاشرط و تحقير ايران باشد و عقل مي گويد اگر امريكا مي خواست كره شمالي به سمت بمب هسته اي نرود به تقاضاي پنج كشور درگير مسئله تضمين عدم حمله به كره شمالي را مورد موافقت قرار مي داد.هدف من از اين مثال ها اين است كه مشاهده واضح اين نمونه ها در اين يكي دو سال باعث شده كه من در خود انتقاد بسيار كمتري نسبت به رفتار هاي راديكال مانند سخنان آقاي احودي نژاد در مورد هولوكاست و امريكا و مسئله هسته اي ببينم و دوست داشته باشم دست به كارهايي بزنم كه از تحقير فرار كرده و عزت بيشتري بيابم حتي اگر هزينه بيشتري داشته باشد و البته اضافه مي كنم كه اين تمايل حتما به تصميمي اينچنيني منجر نمي شود.
در زمان گروگانگيريديد من از رفتار امريكا با ايران اينگ.نه بود و لذا به نظرم اين امر اينچنين توجيه پذير است البته با ديد امروز شايد بگوئيم مي شد كار ديگري كرد اما اينكه بگوئيم اين كار غير قابل قبول بوده سخن درستي نيست.

۱۹ آبان ۱۳۸۵ ۷:۴۳ قֽظֽ | Reply

مصطفی :

با سلام خدمت شما اقای عبدی و دیگر دوستان
نکته ای بنظرم امد که بد ندیدم به ان اشاره کنم از کامنتها مشخص است که اکثر دوستان بسبب جوانی وعدم حضور در سالهای اوائل انقلاب قادر نباشند شرایط انروز ها را بطور کامل درک کنند این حقیقتی است که ادمهای زیر سی وبنج سال یا یک کمی بیشتر چون در ان زمان یا بدنیا نیامده ویا سن کمی داشتند اطلاعاتشان بر اساس شنیده ها و خوانده ها باشد . به این عزیزان عرض میکنم این قضایا را بر بایه ان اطلاعات تحلیل نکنند که شاید کامل و مطمئن نباشند تحلیل بر بایه اطلاعات ناقص تحلیلی موفق و راه گشا نخواهد بود بیشنهاد میکنم
نتایج بدست امده از ان و وضعیت کنونی جامعه که حاصل ان تحولات است را مورد بر رسی وتحلیل
قرار بدهند زیرا انچه که اهمیتش اولی تر است نتایجی است که تحولات بر جای میگذارند به گفنه هاوشنیده ها بسنده نباید کرد تحلیل وضعیت کنونی بمراتب مهم تر است شرایط انقلاب شرایطی خاص بود که تحلیل جامعه شناختی ان هم
بسادگی میسر نیست اما تاثیرات ان قابل شناسایی واموختن است ومیتواند کمک شایانی به انتخاب مسیری درست در اینده باشد چرایی ماجرا بی اهمیت نیست اما تاثیراتش بمراتب مهمتر است

۲۰ آبان ۱۳۸۵ ۲:۰۸ بֽظֽ | Reply

http://www.ayande.ir/cgi-bin/mtcgi/mt-tb.cgi/123