آینده - وب سایت شخصی عباس عبدی

فرهاد :

سلام
1- موضوع روسیه و نالیدن از آن , اگر با دقت بیشتری نگاه شود یک بازی بیش نیست.اینکه یک موضوع با روسیه باقی باشد و همیشه باعث شود تا در مقابل آمریکا و اروپا شاخ باشد و یک آب باریکه باقی بگذارد از سیاستهای اینان است.
2- پاسخ سئوالتان : اگر برای قطعنامه این همه فواید ..... اگر ما به همه چیز رسیده ایم ...پس چرا حضور در شورای امنیت؟
کاملا واضح است . آقای احمدی نژاد برای جهانیان سخن خواهند گفت و همه را به دعوت انبیا الهی می خوانند و بهترین تریبون همین جاست.اصلا نمی خواهند در باره هسته ای از آنها چیزی بخواهند بلکه می خواهند اولا حقانیت خود را اثبات کنند و سپس نقش الهی خویش را به جا آورند.

۲۱ اسفند ۱۳۸۵ ۱۱:۴۶ قֽظֽ | Reply

مزدک :

بقول جناب حافظ:
-----------------------
نـه هر کـه چهره برافروخت دلـبری داند
نـه هر کـه آینـه سازد سکـندری داند

نـه هر که طرف کله کج نهاد و تند نشست
کـلاه داری و آیین سروری داند
...
هزار نکـتـه باریکـتر ز مو این جاسـت
نـه هر کـه سر بتراشد قـلـندری داند
...

۲۱ اسفند ۱۳۸۵ ۱۱:۵۸ قֽظֽ | Reply

سورنا :

با سلام: راجع به مقدمه ای که جناب عبدی بر مطلب فوق (در صفحه اصلی سایت) نوشته اند: گویند از آقای محسن کدیور سوال شد : تو که دادگاه ویژه روحانیت را قبول نداری و آن را غیرقانونی می دانی پس چرا با پای خودت در این دادگاه حاضر شده ای؟ جواب داد: دادگاه ویژه روحانیت را قبول ندارم و غیر قانونی می دانم ولی واقعیت وجودی آن را که انکار نمی کنم؟...
.............................
عبدی:
البته اگر آقای کدیور واقعیت وودی آن را انکار می کرد با جلب ایشان و آوردن به وسیله ماموران واقعیت وجودی دادگاه مذکور تحمیل می شد.!حالا نمی دانم حضور رئیس دولت در شورای امنیت هم از این زاویه است یا خیر.

۲۱ اسفند ۱۳۸۵ ۰:۲۲ بֽظֽ | Reply

فرشید :

درمورد سفر ایشان باید گفت.
هدف ایشان هرچه باشد. نتیجه مثل روز روشن است. درزمانیکه کارشناسان ونخبگان این مرزوبوم متقاعدنشده اند که غنی سازی برای منافع ملی ازالویت برخورداراست چگونه میتوان اعضای شورای امنیت را مجاب به قبول آن کرد. درزمانیکه بادراختیارداشتن منابع عظیم نفت وگاز بعد از 28 سال نتوانسته ایم سوخت اتوموبیل را ازوابستگی برهانیم. چگونه میتوان نگران وابستگی به سوخت هسته ای درآینده ای نامعلوم بود (هنوز یک وات برق هسته ای تولید نکرده ایم. با وضعیت موجود ورفتار روسیه معلوم نیست که چه زمانی این اتفاق بیافتد) واقعیت این است که هر چه هزینه سنگین تر ی برای این موضوع پرداخت میشود. دم خروس بیشتر بیرون میاید.
یک سوال فرضی:
اگر فردا یک بمب اتمی کوچک یا حتی یک بمب کثیف در پاریس توسط تروریست ها منفجروباعث مرگ دهها هزار نفر شود.اولین عکس العمل دولت فرانسه چه خواهد بود؟ شک نکنید که مقابله به مثل اولین اقدام آن دولت برای بازسازی روحیه ملی خواهد بود. درچنین حالتی آن دولت فرصتی برای تشکیل کمیته تحقیق نخواهدداشت ولذا باید در اسرع وقت ضربه کاری ای را به مسببین احتمالی وارد نماید. بنظرشما لیست مسببین احتمالی شامل چه گروه ها ویا کشورهائی وبا چه تقدمی خواهد بود؟

۲۱ اسفند ۱۳۸۵ ۱:۲۸ بֽظֽ | Reply

:

فکر کردم در مورد این خبر و نوشته آقای آگاهی چه بنویسم. دیدم همه گفتنی ها گفته شده و اوضاع روشن تر از آن است که نیاز به گفتن و نوشتن داشته باشد. به یاد این حکایت افتادم که : در حضیض هیمنه ایران باستان از بوذر جمهر حکیم پرسیدند چرا چنین شد؟ حکیم پاسخ داد امور بزرگ را به کوچکان سپردند و امور کوچک به بزرگان احاله شد!

۲۱ اسفند ۱۳۸۵ ۱:۵۶ بֽظֽ | Reply

مجید :

با سلام
به نظرم تاریخ گویا ترین آینه احوال ما است. حوادث تاریخی هموراه در پوشش های مختلف تکرار می شوند . اگر ما در دوران قاجار یا سایر دوران ها زندگی می کردیم، شاید در برابر خیلی از قراردادهایی که در آن روزگار منغقد شده (و امروزه ما آن را مایه ننگ می دانیم) خیلی بی تفاوت می گذشتیم. ولی تاریخ را همیشه آیندگان تحلیل می کنند. به نظرم این ویژگی تاریخ بسیار منحصر به فرد و در عین حال جالب توجه است. این ویژگی تاریخ برای حکمرانا ن هر جامعه ی ایجار مسئولیت می کند.
در حال حاضر، ایران در شرایط وخیمی قرار گرفته و با اعتماد به نفس تمام و با تکیه بر "اقتصاد محکم "و چند محصولی " خود و" با اتکا به زیر ساخت های قوی"( ؟؟؟ ) خود به سان قطاری که نه دنده ی عقب دارد و نه ترمز در حال پیش روی است. اما امیدورام هنگامی که آیندگان ورقی از تاریخ این روز ما را می خوانند، همان احساسی را پیدا نکنند که ما نسبت به گذشته گانمان داریم. تنها راه اجتناب از این کار تکیه بر عقلانیت، آینده نگری، اعتدال، لحاظ کردن منافع بلند مدت، اجتناب از خیال پردازی و تکیه بر واقعیت امور است. من در سخنرانی رئیس جمهور در شورای امنیت هیچ روزنه ی امیدی نمی بینم و می دانم که ایشان کما کمان خطر را به خوبی درک نکرده اند و همان مسائل تکراری را بیان خواهند کرد. من فقط امیدوارم که ایشان بدانند که آیندگان در مورد اعمال ایشان به قضاوت خواهند نشست پس طوری عمل نکنند که از ایشان حسرت و تاسف بر جای بماند.
با آرزوی ایرانی آباد و سر بلند

۲۱ اسفند ۱۳۸۵ ۲:۰۸ بֽظֽ | Reply

وب نگار :

با سلام
یک سوال داشتم
مگر بدون دعوت رسمی می توان به شورای امینت رفت ؟
......................
عبدی:
در مورد وضوعی که به آن کشور مربوط می شود شورای امنیت معمولا سخنان مسئولین کشور ذینفع را استماع می کند.

۲۱ اسفند ۱۳۸۵ ۲:۱۷ بֽظֽ | Reply

bhnam :

با سلام
جناب آقای عبدی بقول حضر ت حافظ :
دانی که چنگ و عود چه تقریر می کنند
پنهان خورید باده که تعزیر می کنند
ناموس عشق و رونق عشاق می برند
عیب جوان و سرزنش پیر می کنند
جز قلب تیره هیچ نشد حاصل و هنوز
باطل درین خیال که اکسیر می کنند
گویند رمز عشق مگوئید و مشنوید
مشکل حکایتی است که تقریر می کنند
ما از برون در شده مغرور صد فریب
تا خود درون پرده چه تدبیر می کنند
تشویش وقت پیر مغان میدهند باز
این سالکان نگر که چه با پیر می کنند
صد ملک دل به نیم نظر نمیتوان خرید
خوبان درین معامله تقصیر می کنند
قومی به جهد و جهد نهادند وصل دوست
قومی دگر حواله به تقدیر می کنند
فی الجمله اعتماد مکن بر ثبات دهر
کاین کارخانه ایست که تغییر می کنند
می خور که شیخ و حافظ و مفتی و محتسب
چون نیک بنگری همه تزویر می کنند

۲۱ اسفند ۱۳۸۵ ۳:۳۴ بֽظֽ | Reply

امید :

واقعیت اینست که ما ( من نوعی) با طرز برخورد و شیوه ی استبدادی انتخاب و .... نا دیدن قانون و خواست مردم, توسط مقامات , مشکل دارم و این مشکل را چون نمیتوانم بطور سالم, قانونی, عرفی, شرعی, ... و انسانی و مدنی به گوش آنها برسانم و از آنها سؤآل کنم, مجبورم از اینگونه راهها, نق زدنها چرا اینجور, چرا اونجور, انتقادهای خود را بیان کنم.
اشکال این گونه نق زدنها و این روش انتقادها, اینست که فردای نچندان دور , دوباره , دودش توی چشم خودم هم میرود!! همانطور که امروز , دود تمام انتقاداتی که همین آقایان از دیگران میکردند, می بینیم که دارد توی چشم خودشان میرود!! و دست و پایشان را بسته ( همین طور که آقای آگاهی هم نوشته اند: کاغذ پاره و ....!!!!)
چرا انسان باید در موقع انتقاد از دیگران , کاری کند که برای راه فردای خودش سنگ بچیند؟ چرا کاری کند که دنیا , با همه ی فراخی , برای جرکت فردای او , تنگ شود؟
فرض کنید , فرض محال که محال نیست؟ فرض کنید فردا دری به تخته خورد و شما شدید رییس جمهور !! بالاخره شما هم میخواهید از خود, خودی نشان دهید, اینطور نیست؟ چه انتظاری از دیگران دارید؟ آنوقت مشاوران شما هم به شما گفته اند:" با انرژی هسته ای, این نظام بیمه میشود!!" شما چه میکنید؟ آیا مثل غریق , به هر پوشالی ,برای نجات, دست نمی اندازید؟
در سالهای گذشته , آقایان با ایراد اتهامات ناروا و ضرب و شتم آنان و هدر دادن تمام امکانت مادی و معنوی چندین نسل , نسبت به منتقدان و مخالفان , کاری کرده اند که امروز نه راه پس دارند و نه پیش!! شما چرا باید این راه را دوباره بپیمایید؟
مگر مشکل ما ریشه نیست؟ بهتر نیست اگر اینچنین است , سطح توقعات خود را مثل مخالفان مهره ایی( این برود , آن بیاید) پایین نیاوریم؟ بنظر شما, آیا اگر بجای احمدی نژاد, آقای معین بود, یا دیگری, فکر میکنید مساله , حل بود؟ بقول همان مولوی در فیه و ما فیه ش وقتی بادی در سرای میوزد, هر شی به نوعی حرکت میکند. پرده , حرکت عمودی, قاب حرکت افقی, فرش حرکت چرخشی,.... ولی اصل آن باد است!! آیا شما اگر رییس جمهور بودید, میتوانسید با این ساختار, جلوی این باد بایستید؟
آیا بنظر شما , انتقاد مهمتر , نسبت به این دولت, این نیست که چرا در کنفرانس عراق و روی صندلی اتهام دخالت در امور عراق نشسته اید؟ چرا با طناب آمریکا , به ته چاه نفت خواهی او میروی؟
آیا مهمتر این نیست که چرا باید از دولتی که دست نشانده ی آمریکاست, چون دولت شاه, حتی بدتر !! چرا که کشورش هم توسط او اشغال شده و هر روز صدها نفر توسط آنان به اشتباه به خاک و خون کشیده میشوند , به اسم حکومت انقلاب کرده بر علیه او( بر علیه شاه ) , حمایت میکنی؟
در آخر:
مردی مرد و به بهشت رفت. با تعجب دید که همسایه ی بد دهنش در طبقه سوم نشسته, عموی نزولخورش, در طبقه ی چهارم, پسری که از جیبش پول دزدیده بود, طبقه پنجم, ..... با تعجب میپرسد:" اینها اینجا چه میکنند؟"
که جواب میشنود:" اینها هم همین سؤال را دارند که تو اینجا چه میکنی؟!!"

۲۱ اسفند ۱۳۸۵ ۴:۲۷ بֽظֽ | Reply

:

اقای عبدی با استادی تمام .............
.........................
عبدی:
دوست محترم قرار نشد پس از مدتی تاخیر در نوشتن کامنت اینطورعصبانی بنویسید!!

۲۱ اسفند ۱۳۸۵ ۴:۳۷ بֽظֽ | Reply

:

نظر نویسنده محترم صرفا می تواند یک رویکرد در تحلیل حضور پر ارزش رئیس کشور در شورای امنیت باشد!. در لینک زیر ملاحظه می فرمائید که یک رهیافت دیگر قیمت گذاری رسانه ای برای حضور ایشان است:
(عبدی:بنده آن لینک را دیدم و برای سهولت دوستان مطلب را کپی کردم)
وی افزود: {منظور یک کارشناس مسائل استراتژیک است}در صورتی که رئیس جمهور در شورای امنیت سازمان ملل حضور پیدا کند و از حقوق هسته ای کشورمان دفاع کند، مخاطب این دفاعیات و سخنان، قطعا همه مردم جهان خواهند بود و ارزش فضای رسانه ایی که اظهارات احمدی نژاد در شورای امنیت ایجاد می کند میلیونها دلار می ارزد.

سفیر کشورمان در مکزیک با اشاره به پیامدهای تبلیغاتی و سیاسی حضور احمدی نژاد در شورای امنیت اظهار داشت: حضور و سخنرانی رئیس جمهور در حقیقت یک تهاجم گسترده دیپلماتیک و تبلیغاتی علیه آمریکا و جنگ روانی و توطئه های غرب خواهد بود، گرچه همین اظهارات و دفاعیات را سفیرکشورمان درسازمان ملل می تواند انجام دهد اما انعکاس گسترده و جهانی این مسائل از زبان رئیس جمهور قطعا بسیار بیشترو موثرتر خواهد بود.

این کارشناس مسائل استراتژیک گفت: منتقدان نباید از این مسئله (بعد تبلیغاتی سخنان رئیس جمهور در شورای امنیت)غافل باشند و از هم اینک خبر عزیمت احمدی نژاد به شورای امنیت به یک موضوع خبرساز تبدیل شده است و نگرانی آمریکایی ها را برانگیخته است ، هرچند که ممکن است که حضور رئیس جمهور تاثیری در مفاد تصمیمات شورای امنیت نگذارد اما آن اثر جهانی را دارد.
....................................
عبدی:
برای کسانی که می خواهند بدانند چرا رئیس دولت در شورای امنیت شرکت می کند باید گفت که تنها دلیلش همین است که اینجا گفته شده است.این نگاه کاملا با دیدگاههای موجود دولت همخوانی دارد.همه چیز را تبلیغاتی می دانند.تبلیغات مثل ادویه و نمک است که غذا را خوش طعم و ماکول می کند ولی اگر غذائی نباشد نمک و ادویه را خالی نمی توان خورد که معده بالا می آورد.ظاهرا آقایان خود را محدود به ابتکارات شکلی و نه محتوائی کرده اند .این کار موجب عصبانیت بیشتر شوای امنیت و جامعه جهانی می شود.و یقینا آمریکائی ها از آن استقبال می کنند.

۲۱ اسفند ۱۳۸۵ ۴:۳۸ بֽظֽ | Reply

هموطن :

بر حسب امر مقالات مربوط به 13 آبان را خواندم ...........
.......................
عبدی:
اگر بار دیگر آن بحث مطرح شد حتما جنابعالی هم با شرکت خود به درک بهتر موضوع کمک می کنید.این موارد هم در آن موارد و کامنتها مفصل بحث شده است.

۲۱ اسفند ۱۳۸۵ ۴:۴۰ بֽظֽ | Reply

سیامک :

ا
پیشنهاد می کنم حرفهایشان را در مورد دانشمند اتمی ۱۶ ساله در شورای امنیت بگویند تا حاضرین به صلح آمیز و بی خطر بودن فعالیتهای اتمی ایران ایمان بیاورند!

۲۱ اسفند ۱۳۸۵ ۴:۵۱ بֽظֽ | Reply

:

با سلام
نکته مهمی که وجود دارد این است که سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در بسیاری از مقاطع دو یا چند وجهی بوده است، به عبارت دیگر حرکت های متناقض و یا نا همگون ان شهره عام و خاص شده و باید در اصول روابط خارجی این را بعنوان یک مکتب جدید شناخت. در حالیکه بسیاری از مسئولان کشورمان در مقاطع مختلف حملات متعددی را به نهادهای بین المللی از جمله سازمان ملل، بانک جهانی ،صندوف بین المللی، پول دادگاه بین المللی و دهها نهاد دیگر داشته اند، در عین حال نسبت به همه اینها ( در مواقع مقتضی) گوشه نگاهی می اندازند ، و این در مقاطع مختلف کم و زیاد شده و تنها مربوط به این مقطع جاری نمی باشد.
برای مثال ازامکانات بانک جهانی استفاده برده و در صورت نیاز وام هائی را مطالبه می شود، یا در آژانس بین المللی اتمیiaea علیرغم حضور و هم مشارکت خود به نوعی کاری را می کند که اکنون گزارش مدیر کل آژانس به شورای امنیت داده شده و سندی را تنظیم کرده اند که برعلیه ایران خواهد بود. یا در سازمان ملل نیز بارها و بارها در صورتی که برعلیه ایران نظر داده شده آنرا پایگاه آمریکا و (در گذشته می گفتند پایگاه امپریالیسم جهانی) قلمداد می شود .در حالیکه اگر همین سازمان ملل فرضا سندی را مبنی بر نام خلیج فارس ثبت کند با تبلیغات فراوان از طرف این سازمان بعنوان یک امر مثبت و معتبر اعلام میشود. به عبارت ساده تر این سازمانها از دیدگاه سیاست خارجی کشورمان استفاده ابزاری صرف است. منظور از استفاده بطور صرف یعنی هرجا به زیان باشد بازی برهم خواهد خوردو اگر حرکتی در جهت تائید باشد بعنوان یک سند معتبر در دیپلماسی و تبلیغات پشتوانه استدلالات قرار خواهد گرفت.شاید مثال دیگر را بتوان در نحوه پذیرش قطعنامه 598 آورد که بخاطر داریم تا چه مدت مقاومت و شعار هائی برعلیه سازمان ملل و گردانندگان آن داده شد و فرصت سوزی هائی در پذیرش آن بعمل آمد ، و در نهایت با آن شرایط پذیرفته شد. تصور بر این بود که به حکم العاقل یکفی بالاشاره، تجربیات خود و دیگران تاثیری بر متعادلانه ترعمل کردن را بهمراه داشت. احتمالا نظریه این سفر باز استفاده ابزاری از موقعیت پیش آمده است و اینکه فرصتی خواهد بود تا با یک ضد حمله غیر علمی و شاید در این مقطع ناصحیح زمانی باشد، زیرا این مقطع از نظر افکارعمومی بین المللی به نفع ایران نیست. حد اقل شرایط اینگونه نشان میدهد. وسایل ارتباط جمعی و برخی مسائل دیگر موقعیت قابل حمایتی را در میان اغلب کشورهای قدرتمند و قابل نفوذ و اراده فراهم نساخته است . و اگر هم تحلیل دوست عزیزمان همانند نظریه رادیو
بی بی سی است و در طی آن مقایسه بین عملکرد رئیس جمهور با مرحوم مصدق داشته است را در نظر بگیریم ،باز هم این یک حرکت متضاد و ابزاری در دیپلماسی کشور از امکانات است که در مقاطعی که ناچار است حرکت غیر معمول خلاف را انجام میدهد. چرا که پیروی از سیاستهای مصدق قائدتا یک امر مذموم باید از نظر سیاست گذاران فعلی باید باشد

۲۱ اسفند ۱۳۸۵ ۵:۱۰ بֽظֽ | Reply

:

حضور رئیس‌جمهور یک کشور در شورای امنیت منوط به «دعوت رسمی اعضا» از وی است
...................................
عبدی:
خیر.منوط به خواست خود وی و پذیرش شوراست.

۲۱ اسفند ۱۳۸۵ ۵:۳۶ بֽظֽ | Reply

v :

روم نه - بلخ

۲۱ اسفند ۱۳۸۵ ۵:۵۷ بֽظֽ | Reply

سیمین :

نویسندهء محترم و آقای عبدی توجه داشته باشند که اولین بار جناب میرحسین موسوی(که آخرش نسبت ایشان و مواضعشان را با هرگونه رفرم طلبی ندانستیم!) قضیه ء هسته ای را مهمتر از ملی شدن نفت دانست(دقیقا بعد از جلسه ای یا حضور سران مملکت).حالا که بحران دم به دم نزدیکتر می شود و حتا اگر حمله ای هم در کار نباشد دشوار تر شدن وضعیت معیشت مردم در اثر تحریمها حتمی است چرا جنابشان یا دوستان جنابشان دم بر نمی آورند که این کالا هیچ به این بها نمی ارزد؟

۲۱ اسفند ۱۳۸۵ ۷:۱۸ بֽظֽ | Reply

سامان :

با سلام

به نظر من اگه آقای رییس جمهور خبر تعلیق کامل برنامه غنی سازی رو هم به شورا اطلاع بده نمی تونه از تصویب این قطعنانمه بر علیه ایران جلوگیری کنه

پس بهتره خرج دولت رو بالا نبره

۲۱ اسفند ۱۳۸۵ ۹:۵۹ بֽظֽ | Reply

علی :

با سلام
مقاله ای در این رابطه در سایت بی بی سی از آقای زیدآبادی خواندم. ایشان چنین اظهار نظر کرده بودند:"بعید است نظام سیاسی ایران ریسک حضور اقای احمدی نژاد در شورای امنیت(بدلیل ادبیات خاص وی) را بپذیرد." میخواستم اگر ممکن است نظر آقای عبدی را در این باره بدانم.
...................................
عبدی:
ممکن است شرکت نکنند اما نه به این دلیل.زیرا جلسات شورای امنیت معمولا شکلی است.به عبارت دیگر آنجا جای بحث و چانه زنی نیست.این کارها قبل از جلسه انجام می شود مکر جلسه ای که قصد تصمیم گیری نداشته باشد و فقط خواهان بررسی محتوائی باشد.بنابر این اگر حکومت تصور کند که در جلسه تصمیم گیری که طبعا تصمیم آن از پیش اتخاذ شده رئیس دولت شرکت کند نوعی
بی اعتباری برای نظام است احتمالا از این کار پشیمان خواهد شد و این پشیمانی را هم شخص رئیس دولت اعلام می کند.
اما شرکت در جلسه ای که منجر به تصمیم گیری نشود قطعا
انجام می شود(در صورت موافقت شورای امنیت)و ساختار سیاسی هم از آن استقبال می کند.

۲۱ اسفند ۱۳۸۵ ۱۰:۱۰ بֽظֽ | Reply

مهرنوش :

فکر میکنم جهت این چنین انتقاداتی را باید متوجه ی کسانی کرد که ایشان را برای چنین پستی گزینش کرده اند؛ مثلا آقایان شورای نگهبان.
ما که ایشان را اصلا ندیده و نمیشناختیم!! ولی خصوصیت ایشان احتمالا برای این آقایان از قبل هم معلوم و مبرهن بوده البته خدایی این احساس ماموریت الهی و ماموریت برای وطنم داشتن, مختص ایشان نیست و متاسفانه زندگی طولانی در زیر چتر استبداد,این ادعا را مریضی اپیدمی شده ای است که وقتی آفتاب حقیقت عیان شود, از بین خواهد رفت

۲۱ اسفند ۱۳۸۵ ۱۰:۱۳ بֽظֽ | Reply

علي :

من تقريبا تمام مقالات و تحليلهاي شما (جناب عبدي) و دوستان را مي خوانم اما به نظرم بهتر است دور تحليل رفتار رييس جمهور محترم را خط بكشيد.چراكه اصولا رفتار ايشان در قالبهای منطقی مورد نظر نمی گنجد.
..............................
عبدی:
اگر ترس از تبعات رفتار آنها نبود گزاره شما کاملا پذیرفتنی بود.

۲۱ اسفند ۱۳۸۵ ۱۱:۳۰ بֽظֽ | Reply

:

آقای عبدی
چنان سخن می گویید که انگار آقای احمدی نژاد منطق ما را بکار می برد (منظورم تحلیل شما در مقدمه مبنی بر قصد ایشان بر تند کردن مواضع است) اگر ایشان برود گرچه عملا به حرف شما می انجامد اما محاسبات ایشان برای قصد این عمل کاملا متفاوت از اینهاست و ایشان به نظرم حتی خوشبین به تاثیر گذاری هستند.

آقای آگاهی عزیز شما وقتی راجع به این موضوع تحلیل می نویسید صرف گفتن اینکه این جلسه با آن جلسه فرق دارد تحلیل شما را خواندنی نمی کند بلک تشریح و تحلیل این دو بر عهده شماست.

۲۱ اسفند ۱۳۸۵ ۱۱:۵۶ بֽظֽ | Reply

امين :

اگر احمدي نژاد اين شورا را غير قانوني مي داند و اينها را بازيچه دست استكبار و روباه بزرگ چرا ديگر به شورا مي رود به اين ترتيب به شورا مشروعيت مي دهد
فكر نكنم آقاي عبدي، انقدر كه ما در مورد كارهايشان تامل مي كنيم و تحليل مي كنيم خودشان چنین كند

۲۲ اسفند ۱۳۸۵ ۰:۳۵ قֽظֽ | Reply

روزنامه‌نگاري30 ساله :

سلام آقاي عبدي خسته نباشيد/ آقاي عبدي در همين باب، يعني سفر رئيس جمهور به جلسه شوراي امنيت ، امروز بچه‌ها در شوراي تيتر روزنامه، تماما نظراتشان از جمله نظر خودم کاملا با آنچه شما در اين 5 بند نوشته‌ايد مو نمي زد، حتي صادقانه بگويم که مدير مسوول هم که استثنا امروز در دفتر بودند با ما موافق بودند و مصمم شديم که به هر شکل تيتر يک روزنامه فردا، نگاهي به طرح سفر رئيس جمهور و نظرات و حاشيه ها و ... آن باشد (همسو با 5 بند شما ) . خلاصه اينکه از بد شانسي ما موجودي ............... از راه رسيد و با تهديد و بحث هاي بي منطق و تماس با x , y و هزار ال مي کنم و بل مي کنم ، باعث شد که تيتر يک ..............
...............................
عبدی:
در اینجا امکان پرداختن به این موارد را ندارم.ضمنا این یادداشت آقای آگاهی بود و نه بنده.

۲۲ اسفند ۱۳۸۵ ۱:۴۷ قֽظֽ | Reply

رضا مهدوی هزاوه :

سلام. خدا کند همه چیز ختم به خیر شود.آقای عبدی چه عواملی باعث شده است در بین حتی آدم های فرهیخته و روشنفکر هم نگرانی عمده ای دیده نشود؟همه در حال خرید شب عید هستند و ...به نظر من ضریب حساسیت بسیار کم شده است...چه اتفاقی دارد می افتد؟

۲۲ اسفند ۱۳۸۵ ۲:۵۳ قֽظֽ | Reply

شهرام :

باسلام متاسفانه ازانجاییکه ایشان دعوتنامه ندارند دولت امریکا برایشان روادید صادر نخواهد کرد بنابراین دو احتمال وجود دارد یا بعد از درخواست جواب نه خواهند شنید که این به عزت ما خیلی صدمه میزند یا همراه درخواست(بمنظور قبول) تقاضای مذاکره با مقامهای امریکا مطرح میشود که باز هم باین شکل مذاکره کردن جز امتیاز زیاد وبیجا دادن نتیجه ای دربر ندارد
.................................
عبدی:
دومین مورد قبل از غنی سازی موضوعا منتفی است .

۲۲ اسفند ۱۳۸۵ ۵:۱۰ قֽظֽ | Reply

amir irani nejad :

Dear Abdi:
I used to get upset with Mr. Ahmadi Nejad’s political styles, but recently he humors me. For over a year every body is criticizing him about everything or almost everything, but he does not pay attention. Who is he? What does he poses that the other five previous presidents did not have? Is he the engineer of all these unknowns? Can you imagine the out come of the unimaginable? I’m sure he is going to candidate himself for the higher position, wouldn’t you?

۲۲ اسفند ۱۳۸۵ ۶:۲۱ قֽظֽ | Reply

داود :

به نظر من اينكه روس ها در مورد نيروگاه بوشهر بازي درآورده اند و كارشناسان خود را بيرون كشيده اند و خواستار پول قبل از ادامه كار هستند علامت محكمي براي قطعي بودن جنگ است. زيرا مي دانند در صورت وقوع جنگ همه چيز از بين مي رود و پول ديگري در كار نخواهد بود. مي خواهند با اين بازي ها هم پول را از پيش بگيرند و هم كار شناسان خود را از صحنه خطر به دور كرده اند. نظر شما چيست؟

۲۲ اسفند ۱۳۸۵ ۸:۵۱ قֽظֽ | Reply

Ali :

Ba salam bar jenabe Abdie aziz zaheran az moojezehe hezarehe sevvom gheir az in ham entezar nemiravad shayad mojezeii kard va khatar az sare ma rafe shod...

۲۲ اسفند ۱۳۸۵ ۱۰:۳۷ قֽظֽ | Reply

: در جواب

جناب عبدی
متوجه نشدم چرا بقیه لینک ها جذف شده است. می توانست در کنار لینکی که شما زحمت کپی مطالبش را کشیده بودید، تقابل جالبی از رویکردها به موضوع را نشان بدهد.
.................................
عبدی:
چون دیگر فرصت مطالعه بقیه را نداشتم.افراد علاقه مند پیگیر هستند.

۲۲ اسفند ۱۳۸۵ ۱۱:۰۵ قֽظֽ | Reply

: در جواب فرشید

فرشید جان شما می توانید مخالف برنامه های هسته ای باشید اما نقد منصفانه امری اجتناب ناپذیر است:
- اول اینکه کجای دنیا اجماع غیرقابل خدشه ای در باره یک موضوع با اهمیت کسب می کنند بعد بدنبال آن می روند. در جنگ تحمیلی هم برخی از همان ابتدا مخالف مقاومت بودند و راه حل بین المللی را توصیه می کردند اما واقعا کدام بحران مشابه در جهان سوم با این مکانیزم حل شده بود که جنگ ایران و عراق حل بشود!
- چه ارتباط منطقی بین ناتوانی در تامین سوخت خودرو و فعالیت هسته ای وجود دارد؟ اگر با این فرض نگاه بکنیم باید خیلی از کارها در مملکت متوقف شود تا سوخت خودروها را تامین کنیم. قضیه تقریبا مثل این می ماند که به کسی ایراد بگیرند شما که دیپلم نداری با چه توجیهی دنبال پاسپورت و سفر اروپا هستی؟
- ما از ترس واکنش کشوری مانند فرانسه نمی توانم و نباید زندگی را تعطیل کنیم. قاعدتا هرکشوری که هدف چنین اقدام تروریستی باشد قاعدتا اول باید سراغ کشوری برود که القاعده را تاسیس کرد یا سابقه استفاده از بمب اتم دارد. احتمالا در هر دو زمینه نباید تردید کرد که این کشور ایالات متحده امریکاست!.
- در مورد مناقشه جاری هم خیالتان راحت باشد که این کشورها با سه سال و اندی بازرسی اگر ذره ای و اثری از فعالیت مشکوک پیدا کرده بودند دنیا را روی سر ما خراب کرده بودند. بنا بر این بحث بر سر ارزش استراتژیک توانائی غنی سازی است که این کشورها اصرار دارند " تعلیق / متوقف" شود. توجه داشته باشید که صنعت و تکنولوژی هسته ای صرفا تولید برق نیست که اگر یک وات برق هسته ای نداشته ایم پس نباید در پیگیری آن اصرار داشته باشیم. در عین حال همانطور که بارها نوشته ام، بنده هم با هرگونه ماجراجوئی و برخورد غیرمنطقی در این موضوع که منافع و امنیت ملی را به خطر بیندازد مخالم.

۲۲ اسفند ۱۳۸۵ ۱۱:۲۰ قֽظֽ | Reply

قیاسی :

سلام آقای عبدی
در مورد مطلب "مقدمات خصوصی سازی " اطلاعات جالبی ذکر شده بود اما ظاهرا نمی توانیم نظرات سایر نظردهندگان را در آن مطلب ببینیم.من خودم به این مقوله علاقمندو و برایم جالب است که نظرات متفاوت در مورد آن را هم ببینم.
............................
عبدی:
نظرات دیگران هم منتشر شده است.

۲۲ اسفند ۱۳۸۵ ۱۱:۵۵ قֽظֽ | Reply

مينا :

متاسفانه انتخاب دردانه مردم ايران دارد به بهای رفتن آبرو وحيثيت يک تاريخ وتمدن بزرگ منتهی ميشود.روسها حضور ايشان در شورای امنيت را بامزه ميدانندوامريکايي ها بانخوت ميگويند:چه فايده ای دارد؟ يعنی در دم ودستگاه وزارت خارجه يک آدم بااطلاع نيست که به ايشان بگويد تصميم گيريها چگونه است ؟ راستی يک سئوال هم از شما داشتم آقای عبدی . بابت کدام جرم در پرونده نظر سنجی بازداشت شديد؟ اينکه بخش قابل توجهی ازمردم ما بارابطه با آمريکا موافقند؟ ..... اين بام چند هوادارد؟

۲۲ اسفند ۱۳۸۵ ۱:۳۴ بֽظֽ | Reply

:

تو رو خدا اگر خاتمی بود جنابعالی صد دلیل برای معقول بودن ان نمی تراشیدید.مخالف منصف باشید.
.................................
عبدی:
خوب در آن صورت شما باید آن دلیل تراشی ها را به هیچ می گرفتید. اما یک نکته بگویم.اصل کار نه تنها بد نیست بلکه یک ابتکار شکلی خوب هم هست.ولی مشکل اینجاست که این ابتکار شکلی بدون ابتکار محتوائی ناقص و حتی واجد آثار منفی خواهد بود.

۲۲ اسفند ۱۳۸۵ ۱:۴۳ بֽظֽ | Reply

اشكان :

با سلام خدمت جناب اقاي عبدي بنده از طرفداران تحليلهاي سياسي شما هستم و نميدانستم وبلاگ داريد موفق باشيد تنها اشكالي كه از قديم بر شما وارد ميدانم عدم قبول اشتباه در باب داستان لانه است توفيق شما را خواهانم
................................
عبدی:
از لطف شما ممنون. در این مورد اصرار نکنید.چون من نمی توانم بر خلاف آنچه می فهمم حرف بزنم .(حتی اگر آن موضوع از نظر شما غلط باشد) اگر چنین کنم دیگر من نیستم و مطمئنا نوشته های
چنین فردی هم برای کسی قابل استفاده نخواهد بود.

۲۲ اسفند ۱۳۸۵ ۱:۴۶ بֽظֽ | Reply

محمد :

با سلام

بنده از ابتدا به این یقین رسیده بودم که بقای بوش و احمدی نژاد در جنگ و تبلیغ تهدید خارجی است و در نهایت تحقق نظریه " برخورد تمدنها" و حالا هم ایشان سفر می کند تا در مجموعه ایرادات و رفتارها یش در نیویورک کاری کند که به تحقق این نظریه نزدیک تر شویم اما در عین حال مردم فکر کنند از سر دلسوزی سفر کرده است.

محمد

۲۲ اسفند ۱۳۸۵ ۲:۰۴ بֽظֽ | Reply

منصور :

آقای احمدی نژاد رفتاری فکاهی بروز نداده است ، ایشان چند قدمی از امور واقع عقبند ، جریان امور کمی برایشان سریع است ؛ گمان می کنم با این ملاحظات طرف درگیر آرام و در حد فهم ایشان پیش رود ، جوری که احمدی نژاد از تحلیل خیلی عقب نیفتد. گمان دارم تلاش آنان متوجه حالی کردن است نه درگیری.

۲۲ اسفند ۱۳۸۵ ۳:۴۸ بֽظֽ | Reply

:

اقای عبدی البته زیاد خوشحال نشدم که براحتی مرا دوست !!خطاب میکنید ٬ دوست انست که گیرد دست دوست
در پریشانحالی و درماندگی ...در حال مبارزه با فیلم کریه ۳۰۰ هستم و درمانده از فروش هفتاد میلیون دلاریش
که این دیگه تیر خلاص بر شقیقه ام ٬ هالیوود تحت انقیاد تمدن جودیا/ کریسچین ها با مکری جانسوز داستان
جعلی از تاریخ واقعی ساخته انهم با مد نظر قرار دادن وقایع امروز !!ان ۳۰۰ نفر متمدن یونانی در قلعه ایی برای
نجات تا جان میزنند و ان ۱۲۰ هزار سپاه (همه امت اسلامی امروز !!) انها را نبلعند و اینکه خشایار شاه بدبخت را
در هیبت افریقائی - خاورمیانه ایی نشان داده اند که همان کالیفد !!یا خلیفه مسلمین جرج بوش و سخنرانی های
مستمرش است و ان گوژ پشتی که در قلعه را باز میکند (بن لادن و یازده سپتامبر !!) همه و همه هر ازاده ایی را
باندیشه وامیدارد که ارام ننشیند
...................................
عبدی:
دوست عزیز ! این همه از نتائج سحری است که به آن شدیدا علاقه مند هستید.وقتی از جنگ تمدنها دم بزنیم آیا احمقانه نیست که بخواهیم هالیوود هم برای ما ساز بزند؟ضمنا نگران این فیلم نباشید ،مهمتر از آن همان المپیکی است که برای حضور در آن سرو دست می شکنیم.تما می دانید که فلسفه المپیکی که جهان را مسحور خو د کرده است چیست؟

۲۲ اسفند ۱۳۸۵ ۴:۳۰ بֽظֽ | Reply

ahmad :

ba ahtram

jenabe abdy man nemy danam chera damane mosadegh ra raha nemy konand in hamaeh adam va alame moslmane do atasheh va bozorgane din hastand anha ra varade mabahese jomhory eslamy konid mosadegh ra beraye ma va ayendeh iran begozareed
harchand nah 30 sal foshe shah va 28 sal kosheshe peyrovane kashany be natijeh boodah ast

۲۲ اسفند ۱۳۸۵ ۵:۰۲ بֽظֽ | Reply

David :

اگر منظور از بعد تبلیغاتی این سفر تاثیر گذاری بر افکار عمومی جهان است٬ ظاهرا سفیر محترم ایران در مکزیک گمان می کنند که رسانه های بین المللی هم همان صدا و سیمای جمهوری اسلامی است که حضور رئیس جمهور در شورای امنیت را در تمام دنیا پوشش مستقیم داده و میلیلاردها انسان به طور همزمان شامل اظهارات ایشان خواهند بود و مردم جهان هم لابد بدون پلک زدن شاهد آن خواهند بود. ایشان توجه ندارند که سیاستهای رسانه های بین المللی را وزارت ارشاد جمهوری اسلامی تدوین نمی کند و آنها هم بدون تردید آن قدر از هوش و زیرکی بهره دارند که حتی با پخش این سخنرانی منافع صاحبان خود را تامین کنند. و اگر منظور از بعد تبلیغاتی تاثیر گذاری بر دیپلماتهای حاضر در شورا است که آنها آنقدر مار خورده اند که افعی شده اند و سخنرانی چند دقیقه ای رئیس جمهور هیچ تاثیری بر آنان نخواهد داشت. چرا که مفاهیمی مانند امام زمان و ظهور و ... برای آنان کاملا نامفهوم است.

۲۲ اسفند ۱۳۸۵ ۷:۰۶ بֽظֽ | Reply

هادي قرباني :

با سلام و عرض خسته نباشيد
آقاي عبدي موارد مفاد قطعنامه جديد را كه ديدم ، اينطور بنظر ميرسيد كه آثار قطعنامه فعلي نيز في الفور خود را نشان نخواهد داد ،‌( از جمله محدوديت ساير كشورها و مجامع بين المللي در وام دادن به ايران )، و اگر هم اثري داشته باشند كه دارند در ميان مدت مشخص مي شود. آيا اين برنامه غرب براي اين است كه ايران دچار اشتباه در محاسبه شود و ذره ذره ، بدون اين كه سريعا متوجه شود ، در باتلاق مشكلات اسير شود. يا صرفا بخاطر ناتواني غرب در قانع كردن روسيه و چين ارزيابي ميشود؟
با آرزوي سلامتي
................................
عبدی:
فرض این است که فشارها با هدف قانع کردن ایران و حداقل مشکلات برای مردم باشد.بنابر این گام به گام خواهد بود.

۲۲ اسفند ۱۳۸۵ ۹:۳۶ بֽظֽ | Reply

امیرحسین-یزد :

دوستان عزیز-به قولی اینقدر گاف ها زیاداست که اکثریت رای دهندگان هم به این رسیده اند که چی میخواستیم وچی شد.اما ماکه عوام هستیم ونمیدانیم .خداوکیلی اقایانی که میتوانند یک فکری بکنند اینها مسئله یک تیم فوتبال نیست که صبرکنیم دوره ازمایشی تمام شودوانوقت اقدام کنیم.که انوقت فقط ایران وایرانی نیست که نابود شود شماهاهم..... کسانی که از تاریخ نمیاموزند محکوم به تکرارتاریخ هستند

۲۲ اسفند ۱۳۸۵ ۱۰:۵۱ بֽظֽ | Reply

alireza :

آقای عبدی عزیز سلام
من روانپزشکم و مقیم خارج از ایران و بنظر من در برخی مواردبیشتر از تحلیل سیاسی و نقد به آنالیز روانکاوانه نیاز داریم.
با احترام.

۲۳ اسفند ۱۳۸۵ ۲:۰۲ قֽظֽ | Reply

پوریا 22ساله فرزند ایران :

چه باید کرد وقتی مسئولین این مملکت همراه با فیلم 300به فرهنگ ایران زمین می تازند فقط باید گریست شما بگو چه باید کرد....

۲۳ اسفند ۱۳۸۵ ۱۱:۱۶ قֽظֽ | Reply

نیما :

جناب آقای عبدی

با سلام ، اگر از منظر راهبردی به موضوع هسته ای ایران نگاه کنیم ، می توان پرسید که وقتی قرار است ما در سه حرکت مات شویم و دشمن در حال دومین حرکت است ، در این عصر اطلاعات و بیداری رسانه ای چه باید کرد ؟

به نظر من بهتر است رئیس جمهور که در واقع نماینده مردم ایران است ، با اظهار مظلومیت ، تحریک عوام و افکار عمومی جهان جلوی حرکت دوم را بگیرد یا زیر صفحه بازی بزند و سعی کند که بازی را به جایی ببرد که ما نقطه قوت داریم. به خصوص که شخص ایشان از متخصصان این نوع رفتارها در جهان محسوب می شوند .

به نظر من این کار بسیار واجب است . اما دشمن به احتمال زیاد سعی خواهد کرد که تصویر وی و در نتیجه مردم ایران را نزد افکار عمومی به صورت یک ناپسندی نشان دهد و از حالا هم شروع کرده است . بنابراین ایشان باید در این خصوص بسیار محتاط باشند و حتی چند بار قبلاً تمرین کنند .

اثر یک سکته قلبی قلابی را به علت ناراحتی در پایان یک نطق آتشین که باعث به هم خوردن جلسه خواهد شد نزد افکار عمومی جهان نباید دست کم گرفت .

۲۳ اسفند ۱۳۸۵ ۱:۳۰ بֽظֽ | Reply

کورش :

جناب اقای عبدی سلام
من تا قبل از زندان رفتن شما کمابیش از نظرات شما استفاده کرده ( بجز تحیلیهای شما در ارتباط با آقای هاشمی که زیاد موافق نبوده و نیستم ) و تحلیهای شما را در ارتباط با سیاستهای نظام تقریبا ناب و عالی می دانم . تا اینکه به خاطر درگیریهای مالی و در آوردن یک لقمه نان آلوده به نفت که در سر سفره هایمان از آن زیاد می باشد از خیر سیاست و سیاست بازی گذشته و بیشتر به فکر فروش نانها و چلو مرغهای الوده به نفت می باشم تا که شاید گوجه فرنگی یا سیب زمینی نا آلوده به نفت پیداه کرده که شکم خود و خانواده را سیر نمایم .
که در این اثنا بر حسب اتفاق سایت آینده شما را پیدا کرده و باز یادی از گذشته و آینده کرده که امید است پیوندی مبارک باشد.
با توجه به این نکته که خوشبختانه یا بدبختانه شما آینده را خوب تحلیل می کنید از حضرت عالی یک سئوال داشته و خواستم بپرسم که آیا جناب آقای احمد نژاد (( آقای آگاهی )) شبها که می خواهد بخوابد ، اگر فکر می کند در رابطه با چی فکر می کند ؟
با تشکر

۲۸ اسفند ۱۳۸۵ ۳:۴۲ بֽظֽ | Reply

کوروش :

آقای عبدی سلام
یک سئوال داشتم آیا دکتر مصدق یک خائن بود
آیا او یک وطن فروش بود آیا او نفت می خواست دو دستی تقدیم اجنبی ها بکنه اگر جواب شما منفی پس چرا حرفی از او نیست و یکسالی میشه که همه چیز رو بنام کاشانی می نویسند
آقای عبدی من یک جوان 20 ساله و دانشجو لطفا جواب من و آیندگان و انهایی که می خواهند تارخ رو تحریف کنند رو بدین
...............................
عبدی:
شما حتما مجبور نیستید که از مجاری محدودی استفاده کنید که علیه مرحوم مصدق می نویسند.ضمن این که کتابهای فراوانی هم در این زمینه است که واقعیت را بهتر از مجاری مورد نظر شما منعکس می کنند.

۳ فروردین ۱۳۸۶ ۲:۳۱ بֽظֽ | Reply

پوریا 22ساله فرزند ایران :

آقای عبدی درود
به نظر شما آیا تاریخ ما همان بعد از اسلام است آیا بقول رییس صدا و سیما ( لاریجانی) ایرانی ها قبل از اسلم انسانهای وحشی بودند ترا به خدا جواب مرا بده احساس پوچی میکنم وقتی این سخنان را میشنوم شما را قسم به خدای ایران زمین میدم بگو که آیا اینچنین بود آیا کوروش کبیر در2500سال پیش چنین انسانی بود پس آن منشور حقوق بشر چه بود آیا رییس جمهور ما به پارس بودن ما اعتقاد دارد آیا بنظر شما اگر فردوسی در زمانه ما هم میزیست جلد دوم شاهنامه را نمی نوشت بعضی وقتها گریه میکنم چون در وطنم احساس غربت میکنم چون ایرانی هستمو گمان کنم اینجا ایران نیست
...................................
عبدی:
اگر قرار باشد که با هر حرفی تا این حد منقلب شویم ،راه را برای دیگران باز می کنیم تا احساسات ما را در اختیار بگیرند.

۳ فروردین ۱۳۸۶ ۳:۰۸ بֽظֽ | Reply

http://www.ayande.ir/cgi-bin/mtcgi/mt-tb.cgi/467