آینده - وب سایت شخصی عباس عبدی

امین اخوان :

سلام
یک در خواست!
نوشته های اخیر شما را در باب نفت مطالعه کردم که قابل توجه بود و البته من در سمینار های جناب دکتر نیلی در این موضوع هم شرکت کرده ام. به عبارت بهتر به نظرم واقعگرایانه نوشته بودید که در نوشته های دیگرتون هم کمابیش دیده میشود. آن چیزی که من از شما می خواستم اینه که در باره مو ضوع فرایند اصلاحات و جنبشهای سیاسی مترتب بر آن و همچنین راهکار های نزدیک شدن به یک جامعه مدنی از وجه سیاسیش هم کمی صحبت بفرمایید. متشکر می شوم. موفق باشید.

۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۱:۵۸ بֽظֽ | Reply

مرتضي :

من اميدوارم سياستمداران ما منطقي تر باشند آيا واقعا ما مي توانيم دنيا را شكست بدهيم واز حقوق هسته اي خودمان دفاع كنيم.حتي به فرض در اين مبارزه پيروز هم بشويم آيا شوراي امنيت هزينه اي وحشناك بر كشور ما تحميل نخواهد كرد .

۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۲:۱۲ بֽظֽ | Reply

پ - ص :

با سلام
اینطور بنظر میاید که مذاکرات انکارا با تلاش ایران ومساعدت ترکها صورت گرفته باشد این مذاکرات از این نظر اهمیت دارد که اتحادیه اروپا باسابقه نیابت از امریکا در مذاکرات قبلی و پیش از ارجاع پرونده به شورای امنیت هنوز لااقل در افکار عمومی ایران مرتبط با قضیه شناخته میشود و بهمین دلیل میتواند مساعدت لازم رادر نحوه عقب نشینی طرف ایرانی نموده و مانع از تاثیر منفی ان در افکار عمومی داخلی شود بعقیده من طرف ایرانی کاملا متقاعد شده که انتهای مسیر ی که انتخاب کرده پرتگاهی عمیق است از اینرو مانند همیشه امید وار است در وقت اضافه از این مهلکه خارج شود البته تمام نگرانی از حوادث داخلی است و بیم از اینکه گزینه تغییر دولت نیز روی میز طرف مقابل باشد حکایت ما مانند کسی است که تا بحال دریا را ندیده و لذاخطر غرق شدن در انرا جدی نمی گیرد ولی وقتی در میان ان گرفتار شد وقادر به حهت یابی نشد وچند قلپ اب خورد تازه قضیه را درک میکند
شما در مسئله گرانی مسکن شنیدید که دولت انرا نتیجه توطئه اعلام کرد همچنین در توجیه حرکت اخیر مبارزه با بد حجابی نیز همین عامل توطئه را مطرح کرده که عده ای پول میگیرند تا به بد حجابی دامن بزنند این افکار نه اینکه بهانه و توجیهی بر اشتباه باشد بلکه دقیقا اعتقاد و باور است و چون از جانب رقیب نقد وخرده گیری میشده بیشتر به حقیقی بودن ان معتقد میشدند اما زمزمه ها ی انتقادی از هم تیمی ها نرم نرمک بقول عوام دوریالی را انداخته از اینرو در حال نقب زدن وساختن معبری پنهان برای عقب نشینی اند مطمئنا" سیاست هموار سازی راه با پلاکاردهای تبریک وتهنیت بپاس پیروزی شتاب بیشتری خواهد یافت

۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۳:۰۵ بֽظֽ | Reply

:

سایت به طور کامل دیده نمی شود
.........................................
عبدی:
احتمالا مشکل به مورد خاص شما مربوط می شده.

۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۳:۴۹ بֽظֽ | Reply

:

می خواستم استفاده کرده , بدانم بنظر شما اگر دولتی دیگر , غیر از آقایان , اداره امور را امروز به دست داشت , و چنین اتفاقی می افتاد , این آقایان شرکت در شرم الشیخ دولت را چگونه ارزیابی میکردند؟ با شرکت کنندگان در این اجلاس , بعد از برگشت چه برخوردی داشتند؟ آیا شاهد کفن پوشان خیابانی نمی بودیم؟
و در آخر وظیفه ی امروز ما چیست؟ آیا ما نباید به آقایان بفهمانیم که ما از خبرهای پشت پرده خبر داریم و میدانیم و میفهمیم که ماجرا چیست؟ تا شاید خود را کمی در مقابل ما جمع و جور کنند؟
...................................................
عبدی:
قضیه بسیار روشنتر از اینهاست.اصولگرائی یعنی همین.وقتی که کلمات خالی از محتوا و حتی عکس مفهوم واقعی آن شود انتظاری بیش از این نمی توان داشت.

۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۶:۰۶ بֽظֽ | Reply

:

ادعا کرده اید که چون عقب نشینی از یک ماه پیش تا کنون رخ نداده است , .....
با توجه به اینکه ما در اینگونه موارد نامحرم بشمار رفته , جرج بوش بیشتر از ما از رفتن یا نرفتن وزیر امور خارجه ی کشور ما اطلاع دارد, چرا فکر میکنید در خفا, عقب نشینی ای , داد و ستدی , بده و بستانی , صورت نگرفته باشد؟ آیا با استفاده از روش خدا شناسی , همین شیوه ی مبارزه با آزادیهای فردی و ظاهری و مبارزه ی خشن با حجاب, و نشان دادن اقتدار به مطبوعات و ....دلیلی بر عقب نشینی آقایان نیست؟
..............................................
عبدی:
ما نمی توانیم بر حسب حدس و گمان مطلبی بگوئیم.حتی اگر هم چنین توافقاتی شده باشد باید قرائن جدی برای آن اقامه کرد.

۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۶:۳۴ بֽظֽ | Reply

:

آقای عبدی
چرا خبر شرکت ایران در اجلاس شرم الشیخ , از طرف دفتر نخست وزیر عراق منتشر شده است؟
در ضمن تا آنجا که در خبرها آمده بود , قرار بود آقای لاریجانی که به طور غیر مترقبه به عراق رفته اند با گروگانها برگشته, خبر این شرکت در اجلاس شرم الشیخ را منتشر کنند , چه شد که آقای احمدی نژاد صبح ورود آقای لاریجانی , با آقای نوری المالکی تلفنی قضییه را حل کردند؟ و خبر شرکت از آنجا منتشر شد؟

۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۶:۴۳ بֽظֽ | Reply

اظهارات سولانا درباره‌ آمادگى ايران براى مذاکره با آم� :

سخنگوی وزیر امور خارجه مدعی شده اند که سخنان سو لانا قابل استناد نیست ! بنظر شما برای پیگیری اتفاقات پشت پرده ای که دارد برای سرنوشت آینده ی ما می افتد , تا زمان لمس نتایج , به سخنان چه کسی یا کسانی میتوان استناد کرد؟

۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۶:۵۳ بֽظֽ | Reply

مهدي :

با سلام،
به نظر من حکومت فقط و فقط براي اينكه ذهن ملت مشغول موضوعي به بزرگي شيطان بزرگ باشد و ابداً در ذهن‌شان مطلبي در مورد.......... شكل نگيرد، عمراً فرصت سازش بين آمريكا و ايران را نه بوجود مي‌آورند نه اجازه بروز چنين ذهنيتي را مي‌دهند. يك لحظه تصور كنيد اگر مشكل ايران با آمريكا حل شود و جماعت بفهمند با حدود 100 ميليارد دلار درآمد مملكت چه فعاليت‌هايي صورت گرفته و چه نفعي به ملت رسيده، ....
شوخي نيست اين سرمايه كلان در گردش در مملكتي 70 ميليوني، اوان وقت فقر مطلق و كاسه چه كنم كنم تعداد زیادی از اين ملت!!!

۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۷:۴۵ بֽظֽ | Reply

مهدي moradrz@yahoo.com :

سلام آقاي عبدي
تبليغاتي كه آمريكايي ها از ايران دارند ميكنند نشان مي دهد كه فعلا" شركت يا عدم شركت ايران در شرم الشيخ چندان از نظر آنهادر موجه نشان دادن چهره خودشان موضوعيت نداردبه نظر مي رسد نرمش آمريكا و مذاكره جناب سولانا در ادامه اجراي سناريويي باشد كه طراحي شده است .كشاندن ايران به اين اجلاس براي آنها دوسر سود خواهد بود اول گفتگو هايي كه در اين اجلاس مي شود حكم سند براي همكاري در امنيت عراق را خواهد داشت وايران نخواهد توانست بر امنيت مورد نظر خود -يعني عراق يكپارچه - پافشاري كند .ديگر اينكه با توجه به شرايط فعلي -قطعنامه هاي شوراي امنيت و نصيحتنامه هاي سران كشورهاي همسايه - ايران از موضع قويي برخوردار نخواهد بود وهمين به رخ كشيدن ضعف ايران جري تر شدن بيشتر دشمنان و همنوايي همسايگان با آنها خواهد شد . آنچه كه آمريكايي ها در خاورميانه مي خواهند پي ريزي كنند كشورهايي كوچك با تكيه بر ناسيو ناليسم كور وياتكيه بر تعصبات ديني و مذهبي است مسئله اي كه امنيت مورد نظر آنها را تامين كند نمي تواند با امنيت مورد نظر ايران همخواني داشته باشد . حال چرا ما در اين اجلاس شركت ميكنيم نكته اي است كه گذشت زمان مثبت يا منفي بودن نتايج آنرا نشان خواهد داد.

۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۱۱:۲۱ بֽظֽ | Reply

سعید :

از این ژست تبلیغی معلوم نشد که زمزمه های حل بحران بر می خیزد یا صرفاً آرامش بخشی به جامعه است و تبلیغات. آیا از نظر سیاسی فعلاً ایران و آمریکا بر سر پرونده هسته ای و مسئله عراق در شرایط «آچمز» هستند یا هر کدام پرونده مستقلی است و ایران نمی تواند به پشتوانه درگیر بودن آمریکا در عراق به معلق ماندن پرونده هسته ایش در وضع فعلی دل خوش کند.
از ایران رفتارهای متناقضی دیده می شود. از طرفی در برابر تهدید بریتانیا به سرعت ملوان ها را آزاد می کنند. از سوی دیگر در برابر پرونده هسته ای تا این حد تعلل و پافشاری می کنند که پرونده ایران مسیر قهقرایی خود را در شورای امنیت پیش می گیرد.
اگر این آقایان در برابر زور تسلیم می شوند، چطور در پرونده هسته ای هنوز پافشاری می کنند، و اگر تسلیم نمی شوند آزادی ملوان ها چطور به آن سرعت و در ضرب الاجل انگلیس اتفاق افتاد. شاید ماهیت تهدید ها متفاوت بوده و هزینه و فایده ای در کار بوده، ولی در این صورت زور در مسئله پرونده هسته ای ایران چقدر باید باشد تا رفتاری مثل آنچه در قضیه ملوان ها داشتند از خود بروز دهند.
..................................
عبدی:
قضیه ملوانان هم قابل توجیه نبود(چه در داخل و چه در خارج) و هم این که برای حکومت استراتژیک نبود.

۱۰ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۱۱:۳۶ بֽظֽ | Reply

علي :

بله آقاي عبدي
و در شرم الشيخ نيز هيچ اتفاق جالبي بين ايران و آمريكا نخواهد افتاد.سر انجام اين راه به تركستان است.

۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۰:۱۴ قֽظֽ | Reply

:

من فكر ميكنم با صدور قطعنامه سوم درگيري ايران و غرب وارد فاز متفاوتي خواهد شد. اين را از اين جهت مي گويم كه احتمالا قطعنامه سوم مفاد ملموس تري نسبت به دو قطعنامه قبلي خواهد داشت و هزينه هاي آن نقدتر خواهد بود. تنها چيزي كه مي تواند مانع شدت يافتن بيشتر قطعنامه شود ، ترس آمريكا و غرب از شكسته شدن اجماع جهاني عليه ايران است. احتمالا از اين مرحله ببعد هم اميد به حل و فصل مسالمت آميز ماجرا كمرنگ از گذشته خواهد شد. چرا كه در صورت عقب نشيني هر طرف ، طرف ديگر براحتي مي تواند تبليغات راه بيندازد كه ( ديديد آن طرف فقط زبان زور و لجاجت را ميفهميد) و بدينوسيله طرف مقابل را بمعناي واقعي كلمه تحقير كند.

۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۲:۰۸ قֽظֽ | Reply

علي :

آقاي عبدي
چند وقت پيش خوابي ديدم كه آنقدر زنده بود نتوانستم به آساني از آن بگذرم و برايتان تعريف نكنم:
در يك بازار بزرگ سنتي مانند بازار ميدان نقش جهان اصفهان ، سوار كره الاغي نحيف به سرعت مي رفتم كه در اواسط بازار شما جلويم را گرفتيد و گفتيد كه اين حيوان گناه دارد و اين رفتار انساني نيست .من از خر پياده شدم ، خر فرار كرد و صاحب خر يقه شما را چسبيد .
.........................................
عبدی:
البته خواب بدی نبود ولی امیدوارم خوابهای بهتر هم ببینید.!!

۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۲:۱۷ قֽظֽ | Reply

سجاد :

اقاي عبدي به نظر شما هدف حكومت از برنامه برخورد با بي حجابي ان هم در اين مقطع حساس چيست؟اگر مي شود نظر خود را در اين باره وكلا اين طرح عجيب و غريب ( با توجه به امتحان شدن ان توسط قدما و نتيجه ندادن ) بفرماييد. ببخشيد كه بي ربط با مطلب سخن گفتم اما اين روزها تقريبا بحث تمام رسانه هاست.متشكرم
................................
عبدی:
امروز یادداشتی تقدیم می کنم.

۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۳:۳۸ قֽظֽ | Reply

عین الهی :

با سلام
با تشکر از تحلیل خوبتان
باید عرض کنم غرب از جهت آماده کردن افکار عمومی برای برخورد با ایران نیاز به ژست صلح طلبی و مذاکره دارد تا بتواند در همراهی با امریکا راحت تر عمل کرده و با تنش داخلی کمتر مواجه باشد.
از طرف دیگر حضور ایران در این نوع نشست ها و تکرار موضع گذشته این فرصت را به غرب می دهد تا عدم انعطاف و مسئولیت پذیر نبودن مسئولان ایران را راحت تر به نمایش بگذارد .
در مقابل ایران چه چیزی بدست می اورد شما می فرمایید تبلیغات داخلی که با توجه به تعدد رسانه های رقیب این امکان هم برایش میسر نیست پس ایران یک بازنده است که از سر ناچاری و انتظار یک معجزه به این نشست ها می رود و غافل از این که حتی معجزه هم یک دلیل می خواهد

۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۱۱:۴۴ قֽظֽ | Reply

حمیدی- :

با سلام
جناب اقای عبدی
بحثی را پیش کشیدید که اگر بخواهیم راحع به آن بیش از انکه شما بطور سرخط وار مطالب را عنوان کردید مطرح کنیم شاید مشکلاتی را پیش آورد ، و اگر بخواهیم سرهم بندی مطالب روزنامه ای بنویسم که ارزش سایت از بین میرود . اما در بخش کنفرانس همین بس که آن در واقع اوردگاهی شده است که ایران در ان تن به مشارکت داد( همانند بسیاری از کارها که ابتدا مخالفت می کند ولی بعد از کلی تعارفات چنان خواهند کرد که اصلا معلوم نیست که چرا ابتدا مخالف بودند!!).
ابن آوردگاه یا کنفرانس در بازی شطرنج بنحوی شده که شرکت نکردن بنحوی ایران را دربرابر مصوبات آن لازم الاجرا میساخت و اکنون نیز که با این شرایط که شرکت میکند نیز باید بسیاری از معضلات را رفع و رجوع کند ودر برابر اتهامات وارده که قاعده بازی روانی هست نیز مقاومت و خنثی کند که کاری بسیار مشکل می نماید.
باقی برای بعد از کنفرانس.....

۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۰:۱۳ بֽظֽ | Reply

علی :

اگر خوشحالی ها به سبب دریافت چراغ سبز مذاکره با امریکا باشد چه؟ در آن صورت هم به نظر شما خوشحالی تبلیغاتیست؟

۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۱:۵۴ بֽظֽ | Reply

چند سؤال در مورد اجلاس شرم الشیخ :

تحلیل ها در توجیه شرکت مقامات در اجلاس شرم الشیخ , بحدی غلیظ و غلو آمیز گردیده که یادآور این ضرب المثل شده: " گفتی باور کردم , تکرار کردی , شک کردم, قسم خوردی , رد کردم!"
به هر حال امیدوارم به عنوان یک فرد بیطرف, در حد امکان و توان به این سؤالات من , پاسخی هر چند کوتاه ارایه نمایید.
- مقامات در توجیه شرکت خود اعلام داشته اند عدم شرکت ما باعث انزوای ما در منطقه میشد؛ بر عکس در موقع صدور قطعنامه ها و اعمال تحریمها گفتند ما از انزوا , باکی نداریم؛ آیا این موضعگیریهای متفاوت , آنهم از طرف یک دولت , نشان از سیاستهای یک بام و دو هوای آقایان با وجود وجود دماسنجهای دقیق و پیشرفته نیست؟
سؤال بعدی
- خانم رایس دلیل اصرار حضور ایران در این اجلاس را نشاندن مقامات ایران بر صندلی اتهام دخالت و ارایه مدارک این دخالتها و اولتیماتم ذکر نموده , در حقیقت اصرار را بعنوان برگ اظهاریه روز دادگاه برای آقایان ذکر نموده است, با این وجود که این خواست علنی نیز بیان شده , چه قدرتی پشت سر مقامات بوده که اینان را مجبور به شرکت در این دادگاه بر علیه خود کرده است؟
- آیا شرکت ایران در اجلاسی که به ابتکار کشورهای اشغالگر برگزار میشود , میتواند برای ایران هدفمند ذکر شود که مقامات چنین عنوان کرده اند؟ بنظر شما هدف احتمالی ایران در این اجلاس چه میتواند باشد؟
- بنظر شما وظیفه منطقی و انسانی ایران در مورد وضعیت عراق کمک به اشغالگر است که از این بن بست خارج شود و یا سکوت و یا همدلی با مردم عراق؟ چگونه؟
امیدوارم تعداد زیاد سؤالات باعث نشود همه ی آن با یک چوب حذف شود.

با سپاس پیشاپیش از جوابهای شما
.................................................
عبدی:
طرح سوال فی نفسه خوب و عالی است حتی اگر به هر دلیلی پاسخی داده نشود.

۱۲ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۷:۴۶ قֽظֽ | Reply

قرنطینه! :

این جمله را دقت کنید:"همه افراد جامعه در دوران طلايي فراگيري خود يعني از دبستان تا پايان دبيرستان، وارد کارگاهي عظيم و قرنطينه يي عمومي مي شوند" که ظاهرا این مطلب درباره آموزش و پرورش ما درست هم هست(پایان نقل قول) اما نارضایتی در بروز رفتار از این قرنطینه بیرون آمده, چیست؟

۱۳ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۷:۵۶ بֽظֽ | Reply

مهدی :

ظاهرا هنوز مسئولین کشوری دقیقا متوجه نشده اند و یا اگر متوجه شده اند خیلی خوشبین هستند.هر روز که می گذرد حلقه تحریمها هر زور تنگ تر میشود و هزینه آنرا ملت خواهند داد.بزودی یک دلار را صد دلار توسط دلالان خواهیم خرید.همان کار را که سالها لیبی و عراق و کره شمالی کردند.

۱۴ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۸:۰۳ بֽظֽ | Reply

http://www.ayande.ir/cgi-bin/mtcgi/mt-tb.cgi/516