آینده - وب سایت شخصی عباس عبدی

:

چون بنظر میرسد تنها کاری که از عهده ی ما بر می آید حمایت و مشارکت و یا تحریم و بی تفاوتی است که این نیز احتیاج به آگاهی دارد.(آیا کار دیگری از دست ما بر می آید؟ )
بعنوان یک ناظر بیطرف و مطلع , آیا ممکن است برای من و دیگر خوانندگان خود , اصول اصولگرایان که مدعی اند برای پاسداری از آن اصول دولت را اشغال کرده اند و هم چنین مواردی را که اصلاح طلبان مدعی اند در صورت روی کار آمدن مجدد اصلاح خواهند کرد بصورت تیتروار ذکر کنید؟

۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۰:۴۱ بֽظֽ | Reply

امید :

آی گفتی !
آی گفتی آقای آگاهی از این مزه مال و قدرت بادآورده !! درست است به این آسانی ها از ذاءقه متنفعان نمیرود ولی حیف که از قدیم گفته اند : باد آورده را , باد هم خواهد برد! و این باد مدتی است از طرف غرب وزیدن گرفته است!
سیستم جهانی , سیستم بی رحمیست . بعضی اوقات با پنبه سر میبرد و بعضی اوقات با بمبهای هدایت شونده!! و بعضی اوقات با دستان دوست, با خنجر هموطن,با تیر هم مرام و ....
سیستم جهانی, یا استکباری, یا امپریالیسم , یا دشمن , یا ؟؟؟ هر چیز دیگری که اسمش را بگذاری و رسمش را پیرامونمان مخصوصا امروز به روشنی می بینیم , بعد از قد و اندازه گیریها و پروهای پشت پرده در طول این سالها, بنظر میرسد لباس تازه ای را دوخته که تصمیم دارد هر جور شده , آن را به تن صاحبان آن کند! اگر آستین و پاچه ها اندازه نیست, مطمان باشید دست و پاها را اندازه آن خواهد کرد!
البته داستان ما با آن دو طرف فرق میکند.
ما همیشه زیر تیغ بوده ایم و امروز پیشرفت کرده و زیر دو تیغه ی قیچی! قرار گرفته ایم!! بقول یکی از معلمان مدرسه در چنین حالتی میگفت:
از دست بوس, میل به پابوس کرده ای؟
خاکت بسر! ترقی معکوس کرده ای؟
نباید کار را به اینجا میرسید, ولی حالا که رسیده چه باید کرد؟
همین دیروز یکی از مراجع قم به وزرات امور خارجه و سازمان حج و زیارت انتقاد میکرد که سنی ها در کشور خودشان به زوار شیعه توهین میکنند, کتاب دعای آنان را بر زمین میزنند , اذیت و آزار میدهند ... و شما هیچ کاری نمیکنید! آیا امروز دیگر اساسا میتوانند کاری کنند و نمیکنند؟ خوب! آیا این مکافات آن جشنهای عمر کشی و اذیت و آزار و توهین سنیها در اینجا نیست؟ عکس العمل بی توجهی ها و ... نیست؟ اگر نیست پس چگونه حادث شده است وقتی تا قبل نبود؟؟
کار دشمنی نباید به اینجا می رسید ولی حالا که رسیده با این مساله ی و معضل شیعه و سنی چه میتوان کرد؟
آقای آگاهی مگر همین مواردی که در بالا ذکر کرده اید, در زمان جنگ با عراق همین داستان چند برابر خریدن اجناس از خارجیها نبود؟ مگر پیدایش و رشد آن نوکیسه ها در زمان جنگ , دوران سازندگی را به اصلاحات نکشاند؟ مگر .... داستان تکراری بجز شکلش تغییری کرده؟
پس ....در آخر
کسی که برای بدست آوردن چیزی زحمتی نکشده باشد (بادآورده), مطمان باشید قدر نگهداری آن را نخواهد داشت بقول معروف:
قدر زر , زرگر شناسد , قدر کوهر, گوهری
اینان نه قدر صفا و خلوص و اعتماد مردم خود را داشتند و دارند و نه قدر نشانه های راه را,
چندان چراغ دارد و بی راهه میرود / بگذار تا بفتد و بیند سزای خویش (مثل هزاران هزار جزا دیده ی دیگر موجود در تاریخ)
و در خاتمه ی آخر!
شما اگر امروز جای آقایان بودید چه میکردید؟ آیا بنظر شما پذیرفتن قطعنامه , کمکی به تغییر این لباس دوخته شده میدهد؟ من بشخصه فکر نمیکنم! چون دیگر برای این منظور خیلی دیر شده است و قطار از دست رفته است. مگر اینکه آقایان تغییر حالت ضدو هشتاد درجه داده تصمیم به روی آوردن واقعی به مردم و خواست مردم کنند و بکوشند اعتماد از دست داده نزد مردم را دوباره به دست آورند!! ولی چگونه؟

۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۱:۵۸ بֽظֽ | Reply

محمد :

با سلام از مطالب خوب و مفید شما استفاده می کنم متشکر

۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۲:۳۹ بֽظֽ | Reply

فرهاد :

سلام
احتراما و با عرض پوزش، چند سئوال:
1- در این مقاله به هیچ آمار و اطلاعات رسمی اشاره نشده و از این منظر ضعیف است.
2- فرموده اید بخش قابل توجهی از کالاها (کالاهایی که ایران می خواهد بخرد) مجوز خروج ندارند زیرا مشمول تحریم هستند. پر واضح است تا اطلاعات رسمی از این موضوع ارائه نفرمایید بنده نمی توانم قبول کنم که مثلا آمار واردات ایران به شدت کاهش یافته باشد.
3- کالایی که مشمول تحریم واقع گردد اصلا قابل فروش نخواهد بود که بخواهند آنرا در انبار نگه داری کنند.
4- کالاهای نگهداری شده در انبار آمریکا مربوط به چه سالی است و موضوع آن چیست؟
5- منظورتان از اختلال گسترده در فعالیتهای بانکی خارج از کشور معلوم نیست.چنین اختلالی وجود دارد ولی نه در مقیاس گسترده.باز هم آمار و اطلاعات رسمی مشکل را حل خواهد کرد.

۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۳:۱۴ بֽظֽ | Reply

:

ببينيد در عوضش ، عليرغم تمام مشكلاتي كه با آن روبرو هستيم ، حداقل روي حرف خود ايستاده ايم و اجازه نداده ايم كسي استقلالمان را ازمان بگيرد. درست است كه مشكلات زيادي وجود دارد و مردمان بسياري هم در فقر زندگي ميكنند ، اما اينها در همه دنيا وجود دارد . استكبار جهاني بواسطه گماشتگان پليد خود ، سعي در بزرگنمايي اين مشكلات دارد ، تا از الگو شدن ما براي ساير كشورهاي اسلامي و حتي جهان جلوگيري كند. الان هم كه ميبينند ما با فتح قله هاي پيشرفت و علم ، فقط اندكي فاصله داريم ، زبونانه سعي در كوچك انگاري ما و تقويت روحيه نيروهاي خودي را دارند. ولي زهي خيال باطل .... در مورد ثروتمندان بي اخلاق هم نگران نباشيد ، هيمنكه به اصول كار پايبند باشند ، كفايت ميكند. شما هم تا اسير خشم نيروهاي مخلص نشده ايد، بهتر است به راه بياييد، وگرنه مياوريمتان!
((نقل قول از موجودي كه آخر مقاله نظرش را پرسيده ايد.))

۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۳:۵۰ بֽظֽ | Reply

رضایی :

در مقاله آقای آگاهی پاره ای از اطلاعات به صورت تحلیلی آمده است. اما من خودم هفته پیش شاهد یک نمونه عجیب از عواقب تحریم های بانکی باشم. قضیه از این قرار است که یکی از دوستان من که دوره دکتری دانشگاه شهید بهشتی است و با بورس 6 ماهه ایران به آلمان آمده است به یکی از شعبه های دویچه بانک در شهر ما مراجعه می کند ولی در کمال ناباوری مسولین بانک از باز کردن یک حساب معمولی برای وی خودداری می کنند و وقتی او می پرسد چرا در حالی که همه همکاران دیگر ایرانی در این بانک حساب دارند ولی او نمی تواند، مسولان بانک عذرخواهی کرده و می گویند کاری از آنها ساخته نیست زیرا از یک هفته پیش این دستورالعمل برای آنها آمده است و آنها از این بعد برای بورسیه های ایرانی دیگر نمی توانند این کار را انجام دهند.

۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۷:۲۰ بֽظֽ | Reply

:

اینروزها بار دیگر احساس میشود برخی افراد علنا در حال توهین سخیف و زشت به شعور جمعی هستند. علنا عده ای میگویند چشم بر گذشته و اعمال انجام شده ببنید, یکبار دیگر .. شده هر حرفی که ما میزنیم را قبول کن! ولی چگونه میتوان قبول کرد؟ چگونه عده ای حاضرند این غذای دو کیفه را, هم در عزا و هم عروسی بخورند و بخورد مردم دهند؟........
.........................................
عبدی:
نظر کاملا درست و غیر قابل چاپی بود.اجازع دهید از آگاهی نسبت به نظرات درست محروم بمانند.

۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۱۰:۰۸ بֽظֽ | Reply

:

با سلام
آیا ممکن است تفاوت اصولگرایی و ارتجاع(بازگشت به گذشته) را کمی باز کرده , توضیح دهید؟
چون تا آنجا که بخاطر مانده برخی معتقد بودند ارتجاع جاده صاف کم استکبار است و امروز احساس میشود چنین کاری در حال انجام است. اینطور نیست؟

۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۱۰:۱۸ بֽظֽ | Reply

محمد حسين :

جناب اقاي مهاجراني ،نويسندهء مقاله "مذاكرهء مستقيم" اخيرآ مطلبي در رابطه با ارتباط با امريكا نوشته اند هم نظري مشابه شما را دارند و معتقدند كه منافع نامشروع اقتصاد سياه و زيرزميني ناشي از نابساماني در ارتباطات سياسي بين المللي باعث تشكيل گروه و طبقه اي مي شود كه انها در تدوام همين سيكل معيوب تاثير گذارند و نقش تعيين كننده اي دارند!
من در اين زمينه نظر خاصي ندارم اما اين گروه بايد ارتباط تعريف شده اقتصادي با حاكميت پيدا كند كه اثبات اين موضوع هم كار چندان ساده اي نيست!
اقاي خاتمي 8 سال رئيس جمهور بوده است ،احتمالآ مي تواند به اين سؤال جواب دهد!

۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۱۰:۳۵ بֽظֽ | Reply

کیوان : در جواب فرهاد

آقای فرهاد

بنده قبلا هم در نقد یکی از نوشته های آقای آگاهی عرض کرده بودم که موضوعی با اهمیت و پیچیده مانند مسئله ای به اهمیت و پیچیدگی فعالیت هسته ای را نمی توان به صرف طرح چند گزاره مجمل یا ارائه چند عدد و رقم پاک نمود یا قابل پاک شدن پنداشت. بواقع، مشکل آقای آگاهی این است که یا اصولا مخالف برنامه هسته ای هستند و یا اینکه از هزینه و عواقب آن نگرانند اما برای ابراز مخالفت خود به هر دلیلی متوسل می شوند. از نظر بنده، مخالفت یا نگرانی ایشان محترم است اما این نوع برخورد، اصل مخالفت ایشان را تضعیف می کند. نوشته جدید ایشان هم مانند متن قبلی پر از اشکال و اجمال است. مثلا به این چند مورد توجه کنید:
- از یازده سطر پاراگراف اول فقط دو سطر اول و دو سطر آخر مرتبط با موضوع است و بقیه مطلب فقط نقد و توصیه در باب یک رفتار رئیس کشور است!
- در پاراگراف دوم فرموده اند " بخش قابل توجهی از این کالاها مجاز به خروج از کشور مبداء نخواهد بود". ایشان بر اساس کدام آمار این حرف را می زند؟ مگر همه واردات ما مشمول تحریم است یا مرتبط با صنعت هسته ای است؟. اصلا منظورشان کدام کشور است؟ آیا ایشان معتقد است همه کشورها رفتار یکسانی در برابر مفاد قطعنامه دارند یا خواهند داشت؟ هرگز اینگونه نیست. موضوع سفر آقای ذوالقدر به مسکو روشنترین مثال است زیرا طبق نص صریح قطعنامه نام ایشان در فهرست است اما روسیه بعنوان عضو از شورای امنیت که به قطعنامه هم رای مثبت داده است؛ از ذوالقدر پذیرائی نمود.
بحث شیوه خرید کالا توسط تجار ایرانی که ایشان تصور نموده اند هم بیشتر به شوخی تجاری شبهات دارد زیرا هیچ بازرگانی اینگونه تجارت نمی کند. مثال کالاهای انبار شده ایران در امریکا هم که اصلا قیاس مع الفارق است!
- در پاراگراف سوم معلوم نیست ایشان به استناد کدام سند یا حتی قرینه و اماره نتیجه گرفته اند که سیستم بانکی قادر به گشايش اعتبار اسنادي نيست! اگر اینگونه باشد که اکنون واردات ایران باید به صفر رسیده باشد!؟ بحث پرداخت نقد توسط خریداران ایرانی هم از شوخی اول به مراتب جالب تر است! آقای آگاهی باید عنایت داشته باشد که در اروپا – بعنوان مبداء اصلی واردات ایران – اصولا نقل و انتقالات محدود پولی نیز الزاما بانکی است و مبادلات نقد اولا پذیرفته نمی شود. اصلا گیریم که اینگونه نباشد. شما فرض کنید که یک شرکت ایرانی معادل یک میلیون دلار قرارداد بسته است. در این صورت و بر اساس فرض آقای آگاهی، باید نماینده شرکت ایرانی را تصور کنید که با کیسه ای پر از اسکناس وارد شرکت اروپائی می شود!!!

ادامه مطلب را هم می توان ارزیابی عواقب بر اساس مفروضات پر مناقشه فوق دانست. بنا بر این بار دیگر به نویسنده محترم توصیه می کنم مخالفت یا نگرانی خود را از زوایای بهتر و با تامل بیشتر مطرح نماید.
......................................................
عبدی:
تا آنجا که من اطلاع دارم و برخی دوستانی که در کارخانه های خودروئی فعالیت می کنند برایم تعریف کردند منظور از پرداخت نقدی پول نقد نیست.در واردات وقتی جنسی را می خرند یک بانک در ایران خریدار را تضمین می کند سپس وقتی جنس به ایران رسید طی مکانیزمی پول به حساب فروشنده واریز می شود اما الان ابتدا باید پول به حساب واریز شود(طبعا از طریق بانک)سپس جنس ارسال شود و مشکلات عدیده ای در این کار هست که موجب گرانی کالا می شود.البته آقای آگاهی خودشان هم می توانند توضیح دهند.

۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۱۰:۵۰ بֽظֽ | Reply

rahmat :

جناب عبدی با سلام
تحلیل شما در مورد گفتگوی نمایندگان دولتهای ایران و آمریکا در بغدادکه امشب پنجشنبه 27 -2-86 از رادیوی بی بی سی فارسی پخش شد جالب بود موفق باشید.
......................................
عبدی:
تحلیل مذکور مکتوب شده در اختیار قرار می گیرد.

۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۱۱:۴۳ بֽظֽ | Reply

آگاهي :

با سلام خدمت دوستان محترم در رابطه با چند سئوال نظر خود را عرض ميكنم:
1-در رابطه با نظر دوست بي نام كه اولين كامنت را مطرح فرمودند و اينكه نظر و يا سياست اصولگرايان و اصلاح طلبان چيست، بايد توجه داشت كه يكي از مشكلات اساسي جامعه ما همين معلوم نبودن سياستها و خط مشي هاي يك جريان است كه فاقد پلاتفرم و يا سياست حزبي مييباشند و شايد هم به اين دليل است كه موضوع احزاب هيچوقت پا نميگيرد چون در آن صورت موضوع نظارت عمومي بر عملكرد حزبي كه در قدرت است كاملا اجرائي ميشود.به همين دليل در حال حاضر همه مدعي عدالت و آزادي و قانون هستند ولي اصلا شيوه هاي اجرائي معلوم نيست و لذا افكار عمومي هم به مرتب دست بدست ميگردند و اين امري بسيار خطرناك براي كشور است . اگر به تجربه موفق جامع ديگر هم نگاه كنيم منافع وجود احزاب واقعي روشن ميشود.
2-با تشكر از آقاي اميد و كامنت جالبشان بنده هم مانند شما در فكرم كه چه كاري مناسب است.
3-در پاسخ دوست عزيز آقاي فرهاد، اين نوع تحريمها الزاما به كاهش چشمگير واردات منجر نميشود بلكه فعاليتهاي اصلي را هدف ميگيرند.در حال حاضر يك بحث مهم ممنوعيت صادرات كالاهائي است كه ميتوانند كاربرد چند گانه داشته باشند. بنده نمي خواهم نامي از آنها ببرم كه خداي نا خواسته موجب زياني گردد ولي اگر از دوستان مطلع سئوال نمائيد شايد مفيد تر باشد. در مورد روابط بانكي نيز چنين است و نگاهي به اخبار مربوطه و يا پرسش از كساني كه در گير هستند مناسبتر است و بقدر كافي گويا.در مورد انبار داري كالاهاي تحريمي آنها قابل فروش هستند ولي اجازه حمل به كشور تحت تحريم را ندارند و اصطلاحا فوب كارخانه بفروش ميرسند.در مورد اقلام موجود در آمريكا، اين كالاها قبل از انقلاب خريداري شده بودند ولي بعد از انقلاب مجوز صادرات آنها توسط آمريكا لغو گرديد و به انبار هائي جهت نگهداري منتقل شدند چون به هر حال مايملك دولت ايران هستند ولي اجازه فرستادن آنها به ايران وجود ندارد.

۲۷ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۱۱:۴۴ بֽظֽ | Reply

شهرام :

با سلام
در جواب اقای کیوان میخواهم یک مثال بزنم بعد از تحریم بما الکترود و ورق استیل نمیدهند چون هم در غنی سازی اورانیوم کاربرد دارد هم در بیشتر صنایع دیگر از جمله مواد غذائی و اب شیرین کن و....... چند مورد مهمتر دیگر نیز هست که اگر لازم بود میتوانم بگویم

۲۸ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۳:۱۷ قֽظֽ | Reply

مرتضی :

شایسته است اثرات اقتصادی تحریم بطور مستدلل تری، فارغ از درست یا غلط بودن سیاست هسته ای، بررسی شود.
-
به نظر میرسد اثرات سیاسی و روانی تحریم، مثلا اجماع علیه ایران، برای غربی ها بیشتر حائز اهمیت است. هر دوطرف خوب میدانند که تحریم اقتصادی، هر چند دردسر ساز، اما کارساز نخواهد بود. لذا روی خوش سیاسی اخیر ایران، مثلا به مصر، در همین راستا ارزیابی میشود. از طرف دیگر، مذاکره آمریکا با ایران و نهایتا توقف آن در زمانی به اراده آمریکا، دامی پیش بینی شده از سوی آمریکا برای فشار بیشتر جهانی بر ایران ارزیابی میشود.
-
اما اکنون که سخن از اقتصاد است ذکر این نکته شاید بد نباشد که آمریکا هر هفته بیش از یک میلیارد دلار در عراق برای ارتش خود هزینه میکند. هرچند این مبلغ حتی در مقیاس آمریکا بسیار قابل توجه است اما اکثر سیاستمداران و مردم آمریکا با اصل این هزینه مخالفتی ندارند و آنرا در راستای منافع امنیتی خود قابل قبول میدانند. مخالفت در شیوه است. بله ماهم میدانیم تحریم ها هزینه دارد. دوست هم داریم بدانیم دقیقا چقدر هزینه دارد. اما باید به آن روی سکه هم نگاه کرد.

۲۸ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۹:۳۶ قֽظֽ | Reply

آگاهي :

با تشكر مجدد، در رابطه با كامنت دوست عزيز جناب آقاي كيوان ضمن اينكه توجه ايشان را به پاسخ آقاي فرهاد جلب مينمايم موارد ذيل را هم تقديم مي گردد تا با همفكري يكديگر بتوانيم بحث مفيدي داشته باشيم:
1- استلال شما در مورد جدي نبودن تحريمهاي جهاني بر مبناي سفر سردار ذوالقدر به مسكو ميباشد و بر اين مبنا فرمودها يد كه اين حرفها جدي نيست چون اگر بود روسها آنرا نقض نمي كردند. جهت اطلاع بيشتر توجه شما را به بند 2 قطعنامه 1747 جلب مينمايم كه طبق آن از كليه كشورها خواسته شده سفر افراد ذكر شده در قطعنامع را به كميته مخصوص شوراي امنيت گزارش كنند . لذا هيچ محدوديت سفري براي ايشان وجود نداشت كه روسها آنرا نقض كردند و وزارت خارجه روسيه هم متعاقبا همين موضوع را تائيد كرد و گفت كه سفر ايشان را به شوراي امنيت گزارش كرده است!پس بر خلاف نظر جنابعالي قطعنامه نقض نشده بلكه اجرا نبز گرديد!
2- در بند 2 همانطور كه در پاسخ ديگري ذكر شد موضوع اقلام با كار بري چند گانه است و مشكل هم از همينجا شروع ميشود و نيازي نيست كه حتما در مثلا نيروگاه اتمي استفاده شود و متاسفانه اين گونه موارد مي توانند گشترش قابل توجهي يابند و در حال حاضر نيز واحدهاي توليدي كه با اروپا معا مله دارند با اين مسائل مواجه ميشوند. همانطور كه عرض شد از ذكر موارد بيشتر در اين مورد معذورم ولي مختصر تماسي با دست اندر كاران مي تواند موثر باشد در درك بهتر مطلب.
3- در مورد خريدهاي نقدي هم منظور آني نبود كه جنابعالي فرموديد. اين مطلب در ادامه توضيح مشكلات بانكها در گشايش اعتبار اسنادي است.بعبارت ديگر تدريجا بانكهاي خارجي از پذيرفتن اعتبارات اسنادي ايران خوداري مي كنند. توضيح جناب آقاي مهندس عبدي نيز كاملا صحيح است و منظور بنحوي است كه نوشته اند و در حال حاظر صنايع خودرو سازي با آن دست بگريبانند و اين الگو پرداختي موردنظر سايرين هم دارد قرار ميگيرد.اميدوارم كه همانطور كه فرموديد اينها بيشتر شوخي باشد !
بقيه موارد هم كه نظرات جنابعالي ميباشد مورد تقدير است .

۲۸ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۱۰:۰۵ قֽظֽ | Reply

: در جواب آگاهي

جناب آگاهی
بنده از همفکری استقبال می کنم و خرسندم که تا اینجای کار ظاهرا بند اول نقد اینجانب را پذیرفته اید و در مقابل ایرادات نقدم را یادآوری فرموده اید. در عین حال شروع بحث مستلزم نیل به درک دقیقی از مدعا یا مکتوب طرفین است لذا دعوت می کنم بار دیگر متن مختصر کامنت بنده را آنگونه که هست - و نه آنگونه که می توانست باشد! - مطالعه کنید تا بحث کنیم. جهت مزید استحضار یادآوری می نمایم که:
- بنده هیچگاه نگفته ام تحریم ها جدی نیست یا روسها آنرا نقض نموده اند. عرایض بنده هم متن قطعنامه را نادیده نمی گیرد بلکه تفاوت در نوع تفسیر و اجرای آن از سوی کشورهای مختلف را مطرح می کند.
- پاراگراف دوم نوشته جنابعالی تصریحی در خصوص "اقلام با کاربرد چندگانه" ندارد. البته می تواند بهره گیری از واژه " بخشی از این کالاها" را معطوف به اقلام مورد نظر کنید اما احتمالا تائید می فرمائید که در چنین بحث حساسی، نباید مسائل را مجمل و غیرشفاف باقی گذاشت. ضمن اینکه پاراگراف سوم شما صراحت دارد که موارد غیر از این اقلام چندگانه نیز در واردات با مشکل مواجه است.
- در خصوص بحث اعتبار اسنادی، متن نوشته شما تصریح دارد که "سیستم بانکی قادر به گشایش اعتبار اسنادی نیست". تائید می فرمائید که این حکم کلی و قاطع است. در عین حال پاسخ شما به کامنت بنده، این حکم را بشدت و در حد "تدریجــــا" تلطیف نموده است !

کامیاب باشید

۲۸ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۰:۲۵ بֽظֽ | Reply

كريم :

در رابطه با نظر آقاي كيوان بهتر است بدانيم كه دامنه محدوديتهاي بانكي رو به گسترش است.براي مثال در حال حاضر حتي برخي از بانكهاي چيني نيز از پذيرش اعتبارات ايران امتناع ميكنند.در امارات حتي بانكهاي ايراني نيز اعتباراتشان بعضا مورد قبول بانكهاي اروپائي قرار نميگيرند. حواله و انتقال پول هم بشدت مختل شده و بانكهاي ما اكثر موارد با مشكل موجه هستند. تعداد كالاهائي كه به عنوان كاربرد چند گانه در صدورشان از مبادي اروپا جلوگيري ميشود رو به ازدياد است و حتي صنايع لوازم خانگي را نيز دارد با مشكل مواجه ميكند. از سوي ديگر افزايش قيمتها در بازار بخصوص در مورد مواد و كالاهاي تحريمي معضل را بد تر ميكند. نميدانم چرا خوشمان ميايد هر واقعيتي را يك جوري غير واقعي نشان دهيم. اميدواريم بدتر از اين نشود و دوستان مسئول بدانند كه اوضاع آنطور كه فكر ميكنند نيست! كاش ميشد شوراي امنيت را هم مثل مديران بيمه ايران با بي آبروئي عزل كرد! اگر ميشد چي ميشد!!

۲۸ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۱۰:۰۰ بֽظֽ | Reply

کیوان : در جواب كريم

جناب کریم
بنده اصلا خوش ندارم "واقعیت را یک جوری غیرواقعی نشان بدهم". هکذا قبول دارم که دامنه محدودیتها و فشارها روبه گسترش است. همه عرض بنده این است که "رو به گسترش" را آخر خط حساب نکنیم و قضیه را سیاه مطلق نبینیم. فشارها و گسترش آن واقعیتی عینی است که بتدریج آثار خود را در سیستم بانکی، بازرگانی و اقتصادی نشان خواهد داد. تردیدی نیست. اما همه عرض بنده با نویسنده محترم در موارد قبلی و فعلی این است که دقیق و متناسب بنویسیم و سوم اینکه همه ابعاد قضیه را ببینیم و ندای " لا الله" سر دادن بدون "توجه به "الا الله"، مشکلات عدیده ای از هر سو در تحلیل پیش می آورد. همین.

۲۹ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۰:۱۵ قֽظֽ | Reply

امیرفرشاد :

با تشکر از آقای آگاهی و مطلب جالبی که نوشتند.
در تایید نوشته های شما یکی از بستگان که در کار واردات برخی قطعات الکترونیکی است می گوید که از یک سال قبل بانک طرف قرارداد خارجی از گشایش LC برای شرکت آنها خودداری می کند. یعنی حتی قبل از تحریمهای سازمان ملل. اینها هم مجبورند نقد نقد کار کنند !!
به عبارت دیگر خیلی از شرکتهای خارجی و بانکهای مربوطه از خیلی قبل تر اظهار لطف کرده اند. تا بعد هم خدا بزرگ است...

۲۹ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۱۰:۱۲ قֽظֽ | Reply

مصطفی :

اینطور بنظر میرسد که کسی از عواقب تحریمها نگران نیست البته در دولت و در جبهه اصول گرایان که اگر هم کسانی در این طیف نگران باشند شجاعت ابراز را نخواهند داشت یکی از دلایل این خوش بینی ها بر میگردد به دسیسه های رانت خواران محترم که به ناشنوایی ها دامن زدتد و هندوانه زیر بغل ها را هر روز بزرگتر کردتد قسمتی هم برمیگردد بذهن قفل شده بعضی ها
بهر حال انچه مسلم است عواقب ناشی از این تحریمها ست که که چون مرحله ای اتفاق می افتد اثراتش هم تدریجی ولی تصاعدی است این بیشتر بخواب الودی کمک میکند
بنظردامنه این تحریمها به انجایی میرسد که عملا فروش نفت و صادرات و واردات متوقف خواهد شد زیرا بهای انها میباید از طریق بانکها انتقال یابند بنظر سر گنده داره از زیر لحاف بیرون میاد .
امامشکل اصلی بحران در این مرحله جای دیگزیست وقتی کسی شنا بلد نباشد و باور کرده که همه جای دریا عمقش یکسان و باندازه اطراف ساحل است و بااین ذهنیت و اطمینان و اعتماد به باور خود به هیچ حرف دیگری گوش نمیدهد و وسط در یا شیرجه میرود تنها معجزه ای غریب او را نجات خواهد داد زیرا زمانی که به اب افتاد دیگر کار از کار گذشته وکاری نمی توان کرد حالا هم همین است شناگر نا اشنا به فن شنا خود را باب انداخته ودرشرایطی است که اعلام تعلیق و قبول مذاکره با گردن نهادن به پیش شرط ان دیگر راه نجاتش نیست بلکه ترادژی غرقش را کمیک میکند اینجا دیگر هیچ روش شناخته شده ای برای فرار از مخمصه مانند سخنان سخنگوی دولت در بی اعتمادی طرفداران دولت بدولت اصلاحات کار گر نیست بهمین دلیل باید تا اخرش رفت حالا که قرار به باختن باشد چگونگی ان چه فرقی دارد دو روز هم دوروز است تکیه بصندلی قدرت یک ساعتش هم لذت بخش است بعد ها هم کی میدونه شاید بدلیل کم حافظه گی تاریخی ایرانیان مرثیه ای هم خوانده شد در این میان بعضی موضع گیری های اقای خاتمی تعجب بر انگیز است گویا ایشان هم ترجیح میدهند سوار قطاری شوند که بلیط انرا قبلا پاره کرده اند

۲۹ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۱۱:۳۴ قֽظֽ | Reply

رحمان :

نقد آقاي كيوان بنحوي است كه گويا اين حرفها از اصل شوخي است ولي بعد ميكويد قبول دارم ولي نوشته را مشود بهتر نوشت.البته هر نوشته اي را ميتوان بهتر نوشت و اصلا دليل اضهار نظر ها اين است كه ابعاد ديگر هم به آن نوشته اضافه شود. ولي سر لغات بحث كردن در حالي كه اصل بحث كاملا درست است قدري بي سلقه گي است. امّا در مورد آقاي ذوالقدر و اطلاعات اشتباه آقاي كيوان كه در كانتشان گفتند و توضيح جالب آقاي آگاهي، نكتهاي كه باعث تاسف است اين است كه ظاهرا آقاي ذوالقدر هم كه با پيروزي اعلام كرد كه تحريم كشك است و ما رفتيم و آمديم از متن قطعنامه خبر نداشت! وقتي مسئولين كشور در اين سطح از مفاد قطعنامه خبر ندارند و يكبار هم زحمت مطالعه آنرا بخود نمي دهند واقعا بايد ترسيد كه در ساير موارد چقدر مي دانند و قرار است در اين درياي تحريم همه را راهنمائي كنند. اگر به همين اخبار اين روزهايمربوط به مذاكرات با آمريكا كه هر كدامش ضد ديگري است نگاه كنيم ميفهميم كه در ماجراي تحريمها چرا بايد انقدر ترسيد!

۲۹ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۸:۵۰ بֽظֽ | Reply

احسان :

يكي از دوستان كه از مديران با تجربه است موارد ذكر شده را بسيار واقعي دانست و بمن گفت اين حرفها را متاسفانه مديران پروژه ها جرات نمي كنند كه بگويند و واقعيت همين است و بد تر از آن هم ميشود. الان كساني هستند كه منتظر قطعنامه بعدي هستند و دعا مي كنند كه تحريمها شديدتر شوند تا حسابي جبران ما فات كنند.بنظر من ما بايد از آقاي عبدي تشكر كنيم كه در اين وضعيت امكان طرح اين مطالب را فراهم كرده اند كه اين مطالب بر خلاف ذائقه دوستان ابراز مي شود. بنظر من موضوع ثروتهاي حرامي كه از اين راه بدست ميايند نكته بسيار مهم اين نوشته است كه آقاي اميد هم به زيبائي آنرا در كامنتش شرح داده است .امروز كه تصاوير مبارزه با ارذل را در سايت فارس نيوز ديدم كلافه شدم. اين جوانها همه بعد از انقلاب بدنيا آمده اند ولي متاسفانه اينها اينطوري شده اند و كسان ديگر كه هم سن و سال آنها هستند موبايل بدست در اتومبيلهاي چند ده ميليوني در خيابانهارژه ميروند و بعضا بدنبال ناموس مردم. اين گريه دارد و و باور كنيد كه شوخي نيست و ميدانيد كه نيست.اين همه از مال حرام است.آقاي آگاهي سئوال خوبي كرديد كه شيطان در اين وضعيت چه ميكند؟ شيطان اين كار را ميكند..امان از مال حرام

۲۹ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۱۰:۴۲ بֽظֽ | Reply

وحید :

به منظور کمک به روشن شدن موضوع وتاثیر تحریمها موضوعی را بنده اطلاع دارم و بیان میکنم:
از آنجا که نمی توانستند یا نمی خواستند بنام جمهوری اسلامی زمین یا خانه در یکی از کشورهای اروپای غربی تهیه کنند ساختمانی را بنام رئیس سازمان خریداری کردند وام کلانی را نیز از یک بانک اروپایی برای خرید ساختمان دریافت نمودند ولی اقساط بانک از طرف سازمان پرداخت میشد. بالاخره بعد از هشت سال رئیس سازمان عوض شد وایشان به ایران بر نگشند. جالب اینجاست که رئیس فوق پس از چند ماه حکم تخلیه ساختمان را گرفت و ساختمان را تصرف نمود بعد از آن چه اتفاقی افتاد خبر ندارم. اسم این را چی میتوان گذاشت.

۳۰ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۱۰:۱۷ قֽظֽ | Reply

كرماني :

آقاي عبدي، اين مقاله را خواندم و گريه كردم وقتي كه از مال حرام در بطن مردم خواندم...آقاي عبدي چه كرده ايم در اين سالها....اين مالهاي حرام هر روز آثار خود را بيشتر نشان ميدهند..چرا فكر نمي كنيم كه چرا اين تنها مملكت شيعه عالم تا اينقدر سقوط كرده است؟ ميداني چرا آقاي عبدي..چون مال حرام در رگ و ريشه ما جا خوش كرده است...اين سم دين و دنيا سوز از همان اولّين مصادره ها شروع شد كه بي محاكمه عدّه اي مال و دارائي ديگران را به حكم شرع و قانون بالا كشيدند..با آن مالهاي حرام نطفه ها بسته شد و در آن خانه هاي غصبي نمازها و مراسم ديني برگذار شد امّا بقول قرآن چون خانه عنكبوت بود..بي اساس و پايه...آقاي عبدي ديدم كه در مورد مبارزه با فساد نوشته اي..خدا اجرت بدهد....براي اين كار بايد توبه كرد..همه بايد توبه كنند از بالا تا پائين... بايد حلاليت خواست از همه بايد زماني را بگذارند براي اعاده حق ضايع شده مردم و بيچارگان..آنان كه در دل شب از ظلمي كه به آنها شد به درگاه خدا شكايت كردند...پيغمبر گفت بترسيد از آه كسي كه بغير از خدا پناهي ندارد..تا اين نشود دنبال هيچ راهي نباش..آنكه مال حرام در بطن دارد نمي تواند كاري كند..مال حرام همه كاري ميكند..فساد در قدرت سياسي و اخلاقي و همه كار....

۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۴:۰۹ قֽظֽ | Reply

احمد کریمی جشنی :

لطفاً آقایان آگاهی و عبدی در مورد پیشنهاد زیر نظر دهند:

بعد از تغییر رویکرد سیاست مذاکره هسته ای ایران از اعتمادسازی (در دولت قبل) به مقابله (یا به تعبیر خودشان ایستادگی در دولت فعلی) به نظر می رسد که دولت ایران علیرغم ادعای مقابله با قطع نامه ها از ابزار مقابله استفاده نمی کند. یکی از تحلیل های مطرح این است که غرب (آمریکا) نگران مسائل هسته ای پنهان ایران نیست بلکه نگران فعالیت های آشکار و قانونی ایران است که مطابق معاهده NPT ایران می تواند سطح غنی سازی را بالاتر برده و بر توان خود بیفزاید. در چنین حالتی بهترین گزینه برای مهار آمریکا و غرب از فشار مضاعف به ایران در خصوص مسائل هسته ای اعلام خروج ایران از NPT است. زیرا ایران با این اعلام می تواند کماکان همکاری خود با آژانس را در همین سطح کنونی حفظ کند و بدينوسيله در عين اثبات حسن نيت خود مسئوليت های حقوقی آژانس را از دوش خود بردارد. به عبارت دیگر ایران
با خروج سياستمدارانه از NPT ضمن بازی با کارت «فعاليت های مخفی اتمی» اسباب دل نگرانی غربی ها را فراهم کند تا بدينوسيله به ايشان تفهيم شود که شرط بازگشت ايران به آژانس و رفع نگرانی شما از آن فعاليت های مخفی ادعائی، برسميت شناختن و پذيرش فعاليت قانونی است که کاملاً متکی به قوانين و حقوق و مصوبات پذيرفته شده آژانس انرژی اتمی برای اعضای آن است و بدین طریق و بر اساس اين «ترس» غربی ها را مُجاب به برسميت شناختن حقوق قانونی اش در آژانس نماید.

۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۳:۵۴ بֽظֽ | Reply

احمد کریمی جشنی :

آقای مهندس عبدی
سلام

منتظر دریافت نظر شما راجع به پیشنهاد مطرح شده در مسأله هسته ای هستم. با تشکر
.................................................
عبدی:
در این باره نمی توان نظر داد زیرا مباحث مورد اختلاف ریشه ای تر از این پیشتهادهاست.

۳۱ اردیبهشت ۱۳۸۶ ۵:۵۰ بֽظֽ | Reply

آدم شاد :

تنها كاري كه از ما بر ميآيد تماشا است.

۱ خرداد ۱۳۸۶ ۱۱:۳۴ قֽظֽ | Reply

http://www.ayande.ir/cgi-bin/mtcgi/mt-tb.cgi/538