وضعیت فلسطین و این که به چه طرفی سوق پیدا کند برای ما مهم است بویژه آن که تاثیر زیادی بر سیاستهای حکومت ایران و واکنش دیگران در برابر آن خواهد گذاشت.و از این زاویه آگاهی از این که آینده کنفرانس اخیر چه می شود هم در همین جهت است.مقاله زیر ترجمه آقای صفرزائی در این باره است.
سخن مترجم: مذاکرات صلح خاورمیانه در مریلند ایالات متحده که اواخر نوامبر با حضور بیش از چهل کشور از جمله کشورهای مهم عربی برگزار شد به گمان برخي تحليل گران غربي می تواند نقطه ی عطفی در مذاکرات كهنه ي صلح مسلمين و يهوديان قلمداد شود. لکن موفقیت در این مذاکرات در شرایط فعلی بیش از هرچیزی منوط به شرایط داخلی کشورها و میزان پایداری و قدرتمندی دولتمردان اسرائیلی و فلسطینی در همراه کردن افکار عمومی داخلی برای حمایت از انان در مسیر صعب العبور صلح می باشد. در سمت فلسطین که اوضاع به هیچ روی رو به راه نیست و دوپارگی وحشتناکی میان فتح و حماس به چشم می خورد. لیک اختلافات اساسی داخلی تنها متعلق به آنان نمی باشد و در اسرائیل نیز اوضاع برای ایهود المرت چندان مساعد به نظر نمی آید. هفته نامه ی بریتانیایی "اکونومیست" نگاهی به این اختلافات دارد و مصائب ايهود المرت نخست وزیر اسرائیل را برشمرده است:
////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
" شاس در حال تقسیم اورشلیم است." در نگاه نخست نوشته ای که بر روی دیوار مرکز شهر به چشم می خورد متناقض و ناسازگار به نظر می آید. شاس حزبی مذهبی و دست راستی در کابینه ی ائتلافی ایهود المرت می باشد که با هیاهوی بسیار مخالفت خود را با تقسیم هر آن چه که اسرائیل آن را به عنوان پایتخت ابدی و غیرقابل تقسیم خویش می داند به دولتی فلسطینی اعلام کرده است. اما در واقع شعاری که با اسپری نگاشته شده است را می توان به مثابه ی خبر بدی دانست که چگونه مذاکرات صلح میان اسرائیل و فلسطین که از دو هفته ی گذشته و پس از ملاقات در آناپولیس آغاز گردید می تواند با شکست مواجه گردد.
آقای المرت نخست وزیر اسرائیل می گوید وی می خواهد در مدت یک سال پیمان صلح راه به نتیجه برساند. لکن عقل سلیم می گوید قبل از آن دولت ائتلافی وی سقوط خواهد کرد. مذاکرات بدبختانه دارای محدودیت زمانی می باشد: ائتلاف های اسرائیلی معمولا در سومین سال خویش از هم می پاشد و ائتلاف پنج حزب به طور دسته جمعی در حالي توسط حزب کادیمای آقای المرت رهبری می شود که ماه مه دومین سالگرد تاسیس آن حزب می باشد.
این شکنندگی شاید وابسته به نوع سیاست های اسرائیلی باشد. با وجود چندین حزب که برای یافتن جا به یکدیگر تنه می زنند، بخت و اقبال احزاب فرار است و بسیار از نمایندگان پارلمان برای بار دوم انتخاب نمی شوند. از این روی احزاب در دو سال نخست خود را نسبت به بی ثبات کردن دولت بی میل نشان می دهند لیک پس از آن با تغییر به سمت پرخاشجویی مختص مبارزات انتخاباتی، سراغ موارد و موضوعاتی می روند که آن ها را در انتخابات بعدی ابقا گرداند.
معضل و مورد کنونی می تواند اورشلیم باشد. از آنجایی که فلسطین و اسرائیل هر دو ادعا می کنند اورشلیم پایتخت آنان است نحوه ی نقسیم بندی برای توافق صلح بسیار مهم و اساسی می باشد. دو هفته قبل پس از غوغایی که بر سر ساخت 300 شهرک جدید یهودی نشین در منطقه ای از کرانه ی باختری که در سال 1980 به اورشلیم ضمیمه شد – اقدامی که به طور وسیعی در خارج از اسرائیل به مثابه ی عملی غیرقانونی نگریسته شد.- هیام رامون معاون آقای المرت بیان داشت که اسرائیل از برخی دیگر از زمین های ضمیمه شده که فلسطینیان در ان ها زندگی می کند صرف نظر کرده است. اما اسرائیلی های افراطی تمایل ندارند که حتی در قبال ان مناطق نیز نرمش نشان دهند، با وجودی که در آنجا نه یهودی سکنی دارد و نه مقبره ی و زیارتگاهی متعلق به یهویان وجود دارد.
شاس و دیگر عضو ائتلافی - اسرائیل خانه ی ما- هر دو راستگرا و در عین حال فرصت طلب می باشند که از حضور در قدرت منافعي خواهند جست. آن ها ممکن است بی سر و صدا تقسیم ظاهری اورشلیم پیش از پایان دوره ی دولت را بپذیرند . اما در انتخابات احتمالی امسال فشار سختي بر روی انان برای مانع شدن از اعطای هر گونه امتیازی به فلسطینیان وارد خواهد شد. – مخصوصا اگر حزب دست راستی لیکود برای برنده شدن محبوب باشد، همانطور که امروز می باشد. شعار نوشته شده پیرامون شاس به علاوه پوستر مشابهی که "خانه ی ما اسرائیل" را درست قبل از ملاقات آناپولیس را متهم می سازد، نشان می دهد که فشارها از هم اکنون آغاز شده است.
مهم تر از این، دولت آقای المرت کماکان می تواند توسط آخرین گزارش کمیسیون تحقیقات جنگ سال گذشته با لبنان و یا یکی از چندین مورد کاوش های فساد مالی سقوط کند.( اگرچه این تهدیدات اخيرا تا حدی فروکش کرده است.)
با این همه مذاکرات با فلسطینی ها الزما محکوم به شکست نیست. آقای المرت مي تواند این مذاکرات را با قدرت به سمت جلو پیش برد، با این امیدواری که تا زمان فروپاشي ائتلاف در دولت به پیشرفت کافی دست یابد و بتواند رای دهندگان میانه رو را مجاب نماید تا برای به سرانجام رساندن ماموریت مجددا او را برگزینند. یا حزب کارگر که از روند صلح حمایت می کند ممکن است در انتخابات بر لیکود فائق آید اگر رهبر آن، ایهود باراک، امنیت همگانی مردم را در منصبی که امروز به عنوان وزیر دفاع بی باک آقای المرت قرار دارد تامین نماید.
اگرچه اینها این ها بازي هاي خطرناکی است. به گفته ی گیدی گرینشتن- از انستیتوی ریوت گروهی از مشاوران تلاویو- تدبیری دیگر از جانب آقای المرت این خواهد بود که از تفاهم همه جانبه دست بر دارد و در عوض به تثبیت مرزهای موقتی ایالات فلسطینی که در آینده قابل تغییر خواهند بود بپردازد.فلسطینی ها با چنین توافقی به دلیل اینکه ممکن است زمین های بیشتری را از دست دهند کاملا مخالف می باشند. اما اگر شق و آلترناتیو دیگر کاملا نقش بر آب شود این می تواند تنها انتخاب آن ها باشد.