آینده - وب سایت شخصی عباس عبدی
نگاه میهمان
۱۸ دی ۱۳۸۶
ملاحظاتي در باره مناقصه نيروگاههاي اتمي(آقاي آگاهي)
- در روزهاي اخير خبر مناقصه بين المللي در باره ساخت 19 نيروگاه اتمي از سوي منابع رسمي منتشر گرديد كه در بادي امر موجب خوشحالي است و نشان دهنده عزم جدّي مسئولان در استفاده از برق هسته اي. امّا در نظر آگاهان به دانش هسته اي طرح اين مناقصه خود سئوالات و ابهاماتي چند را ايجاد كرده است كه مشخصه آن نگراني فزاينده از اقداماتي نسنجيده با محمل و توجيه پايداري در امر هسته اي ميباشد و همين امر مسئوليتي سنگين را متوجه دانايان قوم مينمايد كه به هر نحو ممكن ابعاد مختلف نگراني خويش در رابطه با اين خبر را به اطلاع مسئولين تصمصم گير كشور و تصويب كنندگان اين طرح برسانند تا ايشان با چشماني باز و بدور از احساسات و شعارهاي رايج و با رعايت منافع عمومي عمل نمايند. اين نگراني بطور مشخص در رابطه با انتخاب سايت براي ساخت اين نيروگا هها و موضوع بسيار حياتي زلزله ميباشد كه در اين نوشته به آن پرداخته ميشود.
2- مهمترين سئوال در باره اين مناقصه اين است كه اين 19 نيروگاه اتمي قرار است در كدام نقطه از خاك اين كشور نصب شوند و مطالعات در مورد انتخاب سايت در چه زماني و توسط چه كساني صورت گرفته است؟ براي پي بردن به اهميت اين سئوال ارائه توضيحاتي ضروري ميباشد. مهمترين كار در ساخت يك نيروگاه اتمي تعيين سايت و محل ساخت آن است. بر اساس مدارك آژانس انجام اين كار به بيش از 5 سال كار مستمر و اعتباري معادل تا 15 -10 ميليون دلار نياز دارد كه طي آن بايد مطالعات و بر رسي بسيار دقيق در مورد زمين شناسي،بررسي آتشفشانها و تاريخچه دقيق زلزلزله در هر سايت مورد بررسي دقيق قرار گيرد. اين مطالعات ميبايد بر روي وضعيت خود سايت يا شعاع 5 كيلومتر،منطقه پيراموني با تقسيم بندي به دو شعاع 25 كيلومتري و 200 كيلومتري متمرگز گردند و همچنين بايد تاريخچه دقيق زلزله در آن مناطق در سالهاي دور نيز استخراج و مورد مطالعه قرار گيرند. در مورد ميزان زلزله اي كه بايد يك سايت در برابر آن مقاوم باشد بدليل اطلاع بسيار كم تخصصي عموم استنباط اين است كه اگر مثلا يك نيروگاه در برابر يك زلزله 8 ريشتري مقاوم باشد ديگر نبايد نگران بود. متاسفانه سودجويان سياسي و مالي با طرح اين نوع مباحث واقعيت را از افكار عمومي پنهان ميكنند در حاليكه در صورت وقوع حادثه اي ناگوار مردم اوّلين و مهمترين آسيب ديدگان خواهند بود. واقعيت اين است كه در انتخاب يك سايت آنچيزي كه بسيار مهم و حياتي است برآورد ميزان "g" ميباشد كه نمايشگر ميزان شتاب فزاينده زميني است كه نيروگاه روي آن بنا ميشود و طراحي و ساخت نيروگاه بايد بنحوي صورت گيرد كه در مقابل چنين شتاب فزاينده اي استحكام و يكپارچگي مجموعه نيروگاه دچار فروپاشي نگردد. در اين مورد نيز بررسي مدارك آژانس حاوي درسها و عبرتهاي فراواني است كه بي توجهي به آنها ميتواند مصيبت ساز باشد. سالها پيش بدنبال وقوع زلزله اي در روماني دو راكتور روسي در حال كار در بلغارستان و در فاصله 400 كيلومتري دچار آسيب فراوان شدند. بررسيها نشان داد كه حركت زمين در زمان زلزله مذكور به 0.1g رسيده بود و لذا بسرعت سايت مذكور براي مقاومت در برابرg0.2 مقاوم سازي گرديد. زلزله 16 جولاي سال 2007 در ژاپن كه طي آن يكي از نيروگاه بزرگ اتمي آنكشور دچار آسيب جدّي و آتش سوزي و نشت موّاد راديو اكتيو گرديد آخرين هشدار يه علاقمندان به نيروگاه هاي هسته اي ميباشد تا در مورد خطر زلزله از تبلیغات و پنهان كاري دوري نموده و از فجايع انساني پيش گيري نمايند.
3- مطا لعه سايقه زلزله هاي مرگبار در ايران كه همگان از چگونگي آن مطلع ميباشند اين سئوال جدّي را در پيش روي تنظيم كنندگان اسناد مناقصه 19 نيروگاه جديد قرار ميدهد كه اين نيروگاهها در كدام نقطه و يا نقاط از خاك اين كشور قرار است نصب گردند؟ متاسفانه پراكندگي زلزله ها در ايران بنظر ميرسد كه گزينه هاي محدودي را پيش روي مسئولين قرار ميدهد. در اينجا براي يادآوري موضوع فهرستي از زلزله هاي عمده ايران و محل وقوع آنها بنظر خوانندگان محترم ميرسد. " فروردين / ارديبهشت ۱۳۳۹، ۴۵۰ تن در شهر لار؛ واقع در جنوب كشور كشته شدند.شهريور / مهر ۱۳۴۱، ۱۱ هزار تن كشته و ۲۰۰ روستا در غرب تهران ويران شد.مرداد / شهريور ۱۳۴۷، حدود ۱۰ هزار تن در استان خراسان جان سپردند.فروردين / ارديبهشت ۱۳۵۱، پنج هزار و ۴۴ تن در جنوب كشور كشته شدند.فروردين / ارديبهشت ۱۳۵۶، حدود ۹۰۰ تن در منطقه اصفهان جان باختند.شهريور / مهر ۱۳۵۷، ۲۵ هزار تن در شرق ايران كشته شدند.آبان / آذر ۱۳۵۸، ۶۰۰ تن در شمال شرقى ايران جان سپردند.خرداد / تير ۱۳۶۰، يكهزار و ۲۸ تن در استان كرمان كشته شدند.تير / مرداد ۱۳۶۰ يكهزار و ۳۰۰ تن در استان كرمان جان باختند. ۳۱ خرداد ۱۳۶۹، حدود ۴۰ هزار تن در شهر رودبار در شمال كشور در اثر سنگين ترين زمين لرزه كشته شدند. ۱۰اسفند ۱۳۷۵، حدود يكهزار و ۱۰۰ تن در اردبيل كشته شدند؛ بزرگى اين زمين لرزه؛ ۵/۵ درجه در مقياس ريشتر بود. ۲۰ ارديبهشت ۱۳۷۵، يكهزار و ۶۱۳ تن در بيرجند بر اثر زمين لرزه با بزرگى ۷/۱ درجه در مقياس ريشتر؛ جان باختند. ۵دى ماه ۱۳۸۲ زمين لرزه شديدى با بزرگى ۳/۶ درجه در مقياس ريشتر در بم بيش از ۴۰ هزار نفر را كشت و هزاران نفر را زخمى كرد.
۸خرداد ۱۳۸۳، زمين لرزه اى با بزرگى ۲/۶ درجه ريشتر شمال ايران و از جمله تهران را لرزاند."
4- با توجه به مطالب فوق بنظر ميرسد كه اهميّت موضوع تا حدودي براي خوانندگان محترم معلوم شده باشد و اميد است كه هيچ يك از مسئولين كشوراز موشكافي در اين مسئله مهم پرهيز ننمايند. سئوالاتي كه بطور مشخص در مقابل مسئولين اين مناقصه وجود دارد اين است كه 1- اين نيروگاهها در چه نقاطي قرار است كه نصب شوند؟ 2- مطالعات زلزله در مورد هر سايت بطور دقيق نشاندهنده چه ارزش عددي براي "g" ميباشد؟ 3- كدام كشورها داراي توانائي لازم براي طراحي و ساخت نيروگاه براي زلزله هاي احتمالي آماده همكاري هستند؟ 4- مهندس مشاور اين مناقصه و ساخت نيروگاه هاي مورد نظر كدام شركت بوده و سابقه كاريش در زمينه ساخت نيروگاه اتمي چيست؟ در اينجا يه كلّيه مسئولين محترم يادآوري ميگردد كه موضوع ساخت نيروگاه هاي هسته اي با ساير مقولات فرق دارد..اگر هنوز هم پس از گذشت سالها كسي پاسخگوي انواع حوادث ريز و درشت با تلفات جاني حيرت انگيز در اين كشور نمي باشد، در مورد نيروگاه هاي اتمي وضعيت فرق ميكند و عواقب آن ميتواند چندين نسل آينده را نيز دچار مصيبت نمايد حتما فاجعه چرنوبیل را فراموش نکرده ایم که هزار کیلو متر آن طرف تر را تحت تاثیر قرار داد. اميد است كه با مساعدت و هوشياري، ايرانيان از مواهب برق هست اي و با خاطري آسوده استفاده نمايند و در این زمینه نیازی به بحث سیاسی و مخالفت بی دلیل با حکومت نیز وجود ندارد بلکه لازم است با نگاه کارشناسی به این موضوع پرداخت.

rahmat :
جناب مهندس عبدی عزیز با سلام
خدمت برادر عزیزم جناب آگاهی عرض کنم که عزیز برادر آن آقایانی که تصمیم دارند 19 نیروگاه بسازند ( البته در تخیل خود و نه در واقعیت زیرا ما اکنون حدود سی سال است که داریم نیروگاه اتمی بوشهر را میسازیم و هنوز اندر خم یک کوچه ایم ) به تنها چیزی که فکر نمیکنند مسائلی که شما به آن اشاره فرمودید و پاسخگوئی به سئوالات بیشمار دیگر
فعلا برای تداوم حفظ قدرت احداث 19 نیروگاه اتمی در دستور کار است .
البته فراموش نکرده ایم که آقایانی که برای مدیریت دنیا برنامه دارند فعلا در مواجه با برف و سرما پایتخت را یکسره تعطیل و ارتباط از مرکز کشور با بسیاری از استانهای مهم مانند اصفهان و آذربایجان و خراسان عملا حداقل برای مدت 24 ساعت غیرممکن شده بود و فرودگاهها تعطیل و بسیاری از استانها و شهرهای کشور در اثر برنامه ریزیهای دولت نهم با مشکل قطع و یا کاهش فشار گاز روبرو و در به در به دنبال نانوائی برای تهیه نان و البته هیزم و ذغال برای گرم کردن چهار دیواری و .............
با چنین چشم اندازی از حرف تا عمل چه باید کرد؟
رحمت
۱۸ دی ۱۳۸۶ ۱۰:۵۸ بֽظֽ | Reply
الهام :
ناله ای می شنوم کز اثرش می سوزم
گویا در قفسی مرغ گرفتاری هست...
۱۹ دی ۱۳۸۶ ۴:۲۱ قֽظֽ | Reply
:
با سلام به مهندس عبدي عزيز!
با اجازه شما سر زدن به اين لينك را
http://oureconomy.blogfa.com/post-14.aspx
از سايت خوب مصيبت منابع (كه اختصاصاً به بحث توزيع مستقيم نفت بين مردم مي پردازد) به خوانندگان سايت آينده پيشنهادمي كنم.
۱۹ دی ۱۳۸۶ ۸:۲۲ قֽظֽ | Reply
ahmad :
جناب عبدی سلام
بنظر بنده آقای آگاهی نبایست چندان نگران باشند چون این آگهی مناقصه جهت توجیه فعالیت های هسته ای صادر شده وکسی آنرا جدی نمی گیرد واگر هم مسئله جدی باشد غرب در ساختن آن شرکت نمی کند وروسها هم اگر ساخنن آنرا بپذیرند نوه های ما بر اساس شرایط زمان در مورد استفاده ویا عدم استفاده از آن تصمیم خواهند کرفت.
۱۹ دی ۱۳۸۶ ۱۰:۱۵ قֽظֽ | Reply
N.Shakibi :
با سلام،
لازم است باطلاع رسانده شود كه مطالعات
تعيين ساختگاههاي نيروگاه هسته اي در نيمه
اول دهه پنجاه توسط يك مهندس مشاور معتبر
كانادايي كه خوشبختانه شعبه ايران ان هنوز هم
فعال است انجام گرفته.البته لازم ميباشد كه
اين مطالعات به روز گردد.
۱۹ دی ۱۳۸۶ ۱۰:۴۴ قֽظֽ | Reply
محسن مقصودي :
از خواندن اين مطلب آقاي آگاهي بسيار آگاه و خوشحال شدم چرا که مي بينم علي رغم تمام گرد و خاک ها "شعور" هنوز مي تواند روزنه اي براي بروز بيابد. z
۱۹ دی ۱۳۸۶ ۲:۳۸ بֽظֽ | Reply
امید :
منهم با نظرات آقای رحمت و احمد موافقم و احساس میکنم این خبر تنها یک بلوف سیاسی در اثر فشار برای خود را بگی نیانداختن بوده و بس !...
چرا که فعلا از اینجا رانده و از آنجا مانده ایم ما در زیر بزرگ کردن همین یکی هم , نیروگاه بوشهر , مانده ايم و هر روز دریغ از دیروز
به هر روی , شایسته ی گفتن است که در این میان آقای آگاهی , با تلنگر خود , آگاهی های نسبتا مفید و خوبی را نسبت به اثرات زلزله و عملکرد بمب گونه ی آن داده بودند ,که امیدوارم مورد توجه ی قدرت دوستان زمین نشناس هم قرار گرفته باشد!
۱۹ دی ۱۳۸۶ ۳:۵۰ بֽظֽ | Reply
hasan :
با سلام و عرض ارادت به اقای عبدی وکلیه کامنت گذاران عزیز
جز تشکر عرضی ندارم و سوال شاید بی ربط تعداد این نیروگاهها و احتمال ربطش به تقدس مورد ادعای ان مصری در امریکا؟
بااحترام hmg
۱۹ دی ۱۳۸۶ ۷:۱۳ بֽظֽ | Reply
كارشناس :
با تشكر از پرداختن به اين نوع مسائل دقيق و حياتي جهت اطلاع دوستان و خوانندگان محترم بر اساس تجربه كاري خويش در اين زمينه اجازه ميخواهم مطالبي را تقديم نمايم. موضوع زلزله كه در صنعت نيروگاه سازي هسته اي بعنوان دشمن نيروگاههاي اتمي شناخته ميشود همانطور كه نويسنده محترم به آن اشاره كرده است گزينه هاي بسيار محدودي را براي انتخاب سايت در مقابل ميگذارد. در رژيم گذشته نيز موضوع ساخت حدود 20 نيروگاهاي هستهاي بيشتر آرزوهاي شاه بود تا واقعيت و نتيجه تمام مطالعات به اينجا رسيد كه بيش از 2 منطقه براي اينكار شناسائي نشد كه بوشهر و دارخوين بودند كه با آلماني و فرانسه براي ساخت نيروگاه قرار داد بسته شد. از نظر زلزله ظريب g در بوشهر بالاتر از دارخوين ميباشد. بعد ها نيز جهت پيدا كردن سايتهاي جديد اقداماتي صورت گرفت ولي با توجه ساده به همين آمارهاي مهمي كه در مقاله آمده است تما مي سايت هاي احتمالي مردود شدند. براي مثال يكي از گزينه ها شمال كشور بود كه وقوع زلزله رودبار باعث رد شدن آن شد. و واقعا اين سئوال دقيق نويسنده مقاله نياز به پاسخگوئي بي پرده دارد كه اين نيروگاهها قرار است كجا نصب شوند؟ اين حق مسلم و اوليّه مردم هر منطقه است كه از اين موضوع مهم و حياتي اطلاع يابند. امّا نكته مهم ديگر توجه به اين نكته است كه حال با اين وضع زلزله چه كشورهائي داراي توان تكنولوژيك ساخت آنها ميباشند. آنچه كه معلوم است روسها و چينيها داراي تواني بيش از طراحي براي 0.3g نميباشند و نيروگاههاي آنها نيز معمولا در مناطق با ضريب زلزله پائين قرار دارند. حال اين مناقصه بين المللي اصلا چه معنائي دارد وقتي كه با توجه به وضعيت بين المللي فعلي حتّي ورق سيلندر هاي گاز نيز به ايران صادر نمي شود چگونه فكر ميكنيم كه كمپانيهاي آمريكائي و اروپائي هم حاضر ميشوند در اين مناقصه شركت نمايند؟ نميدانم كسي هست پاسخي بدهد و يا بازهم اين نوع خاص از رفتار باعث خواهد شد كه اين مردم بازهم در گرفتاري ديگري دست و پا بزنند.
۱۹ دی ۱۳۸۶ ۷:۵۰ بֽظֽ | Reply
lمجتبي :
برايم بسيار جالب بود وقتي ديدم در سايت شما به چنين موضوع مهمي اشاره شده است. حقيقتش را بخواهيد نگراني از زلزله بسيار جدّي و حياتي است ولي متاسفانه رواج جوّ ناداني و عوام گرائي كه امرزه موجب سو استفاده فراوان مالي و سياسي گرديده دانشمندان و آگاهان را بسكوت مرگبار كشيده است. ضمن تشكر از مديريت اين سايت ميخواهم سئوالي را طرح كنم كه شا يد زياد خوشايند نباشد ولي براي ثبت در تاريخ مفيد است. بنده از هر شخص و مقامي كه مي تواندخواهش ميكنم كه بروند ببينند در طراحي نيروگاه بوشهر در زمان آلمانيها براي چند g طراحي شده بود و وقتي روسها آمدند براي چند g طراحي كردند. اگر اين سئوال مطرح و مدارك مربوطه بررسي شوند خيلي از مسائل روشن شوند.. اين بحثها ربطي به مشكلات ايران و غرب در غني سازي ندارد و فقط بحث كارشناسي در باره نيروگاه است.
۱۹ دی ۱۳۸۶ ۸:۳۹ بֽظֽ | Reply
صمد :
یکی از روزنامه های منتقد دولت نوشته بود:
"سفر بوش به خاورميانه نمايشي و بي معني است"
ولی این روزنامه در مورد سفرهای رییس دولت جور دیگر نوشته و می نویسد ....,
اگر ممکن است شما یا میهمان عزیزتان لطفا در مورد تفاوت این دو سفر برای ما بنویسند و بی معنی بودن این و با معنی بودن آن دیگری را برای ما معنی کنید. متشکرم.
۱۹ دی ۱۳۸۶ ۹:۲۸ بֽظֽ | Reply
نگاهی تاریخی به نیروگاه اتمی بوشهر :
مند- ... سال 1974(1353) ، شاه سازمان انرژی اتمی ایران (A.F.O.I) را تاسیس کرد و دکتر اعتماد ، به ریاست آن منصوب شد. این سازمان با گسترش سریع ،عهده دار تعهدات سنگین ساخت 4 نیروگاه در بوشهر و دارخوین ، ایجاد تاسیسات آب شیرین کن در بوشهر ، تامین سوخت و پشتیبانی تکنولوژیکی از نیروگاه و قرار داد ساخت 4 نیروگاه دیگر در اصفهان و استان مرکزی شد . این مرکز از آن پس مرکز تحقیقات هسته ای (NRC) نام گرفت .
در این زمان دانشگاه تهران در زمینه ی فناوری هسته ای شد و تربیت دانشجو در این رابطه را آغاز کرد. این دانشگاه قبل از انقلاب حتی کارشناسی ارشد مهندسی هسته ای ارائه می کرد.
از طرفی سازمان انرژی هسته ای ایران در چارچوب برنامه ریزی توسعه ی اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی 5 ساله مذاکره با شرکت های آمریکایی ، فرانسوی و آلمانی را از اوایل دهه ی 70 برای احداث نیروگاه در اطراف شهر بندری بوشهر آغاز کرد.
در سال 1974، نقطه ی عطفی در تحقییقات هسته ای ایران در زمان پهلوی محسوب می شود . چرا که در این سال ایران قراردادی با بنیاد پزوهشی استفورد آمریکا (SRI) منعقد کرد که طی آن این مرکز پژوهشی وابسته به دانشگاه استنفورد ، مجری تحقیق و ارائه چشم اندازی میان مدت در ابعاد اجتماعی ،اقتصادی و صنعتی برای توسعه ی ایران شدند.
بنیاد استنفورد نهایتا در یک مطالعه ی 20 جلدیکه تحت عنوان Repovt SRI به ایران ارائه کرد. پیشرفت صنعتی و اقتثصادی ایران را متکی به تولید 20 هزار مگاوات برق تا سال 1995 و راه اساسی تولید این مقدار برق را از طریق تاسیس نیروگاه های هسته ای در ایران قلمداد کرد بر اساس راهکار مطالعه ی مذکور ، ایران در نوامبر 1974 قرار داد احداث دو رآکتور آب سبک 1300 مگاواتی ، برای نصب در بوشهر را با شرکت آلمانی ژیمنس به اممضا رساند و در این زمینه بیش از 2 هزار متخصص آلمانی و کارشناس ایرانی اجرای این طرح را که در زمان خود یکی از بزرگ ترین و کم نظیر ترین پروژه های نیروگاه اتمی محسوب می شد را آغاز کردند و پیش بینی می شد این پروژه عظیم تا پایان سال 1980 تکمیل شود که وقوع انقلاب ایران و آغاز جنگ تحمیلی ادامه ی آن را متوقف ساخت .به این ترتیب با وقوع انقلاب اسلامی در فوریه 1979 (بهمن 1357 ) ، راکتور شماره یک بوشهر به میزان 85 در صد و احداث رآکتور شماره 2 نیز 65 در صد پیشرفت فیزیکی داشتند، اما با پیروزی انقلاب در دولت موقت و با ریاست دکتر فریدون بر سازمان انرژی اتمی ایران عملیات ساخت نیروگاه بوشهر تعطیل گردید.
پس از انقلاب شرکت آلمانی زیمنس ، حاضر به تکمیل نیروگاه هسته ای بوشهر نشد و به جای آن پیشنهاد تکمیل این طرح با رآکتور هایی با گاز طبیعی کار می کردند داد . که ایران با آن مخالفت کرد و از آنجاییکه در این برهه ایران نمی توانست فشار بین المللی چندانی به آلمان غربی وارد کند، لذا مشاجره حقوقی بر سر این طرح نا تمام تا سال 1998 ادامه یافت و ایران در خواست غرامت کرد، اما سرانجام شرکت زیمنس با حمایت کمیسیون تجارت بین المللی در پاریس، از این ماجرای حقوقی پیروز بیرون آمد و هیچ غرامتی به ایران پرداخت نکرد....
... طی سال های پس از انقلاب عقد قرار داد با روسیه جهت تکمیل نیروگاه اتمی بوشهر هیچ گونه موفقیت قابل توجهی را تا به امروز به دنبال نداشته است .... مطابق قراردادهای اتخاذ شده قرار بر تحویل سوخت, بعنوان آخرین مرحله ی پیش راه اندازی نیروگاه مذکور تا پایان سال 85 بود. اما طرف روسی با دستمایه قرار دادن مسائل مالی و پرداخت های صورت گرفته .... تا اینکه بالاخره راست یا دروغ همین دو سه هفته پیش ضمن تحویل اولین محموله سوخت به عنوان آخرین مرحله ی راه اندازی ....,ولی هنوز هم ظاهرا تا راه اندازی این نیروگاه میلیون , میلیلرد دلاری !! زمان درازی باقیست! ... و همه این باج دهیها در حالی است که روسیه در مورد تصویب قطعنامه های 1696 (9 مرداد 85) و 1737( 3 دی ماه 85) موضعی کاملا منفعلانه گرفت و حاضر به دفاع موثر از ایران نشد!
فاعتبروا یا اولی الابصار
داریوش - ر
۱۹ دی ۱۳۸۶ ۱۱:۳۴ بֽظֽ | Reply
علی :
برای اطلاع دوستان از روز یکشنبه، ۱۶ دسامبر ارسال سوخت هستهای از جانب روسیه به نیروگاه اتمی بوشهر آغاز شد. اکنون منابع خبری روسیه از قول مسئولان اتمی این کشور اعلام کردند که این نیروگاه زودتر از یک سال دیگر آغاز به کار نخواهد کرد.
منابع روسی از قول مقامات هستهای این کشور گزارش دادهاند که با وجود ارسال سوخت هستهای برای نیروگاه بوشهر، این نیروگاه در آینده نزدیک راهاندازی نخواهد شد.
به گزارش منابع خبری روسیه، سرگئی شماتکو، رئیس شرکت اتمزتروی اکسپورت، سازنده نیروگاه اتمی بوشهر، در هنگام دیدار خود از کشور چین گفته است که اطمینان دارد نیروگاه بوشهر تا قبل از اواسط سال آینده میلادی کار خود را آغاز نخواهد کرد.
همچنین به گزارش خبرگزاری فرانسه، سخنگوی شرکت روسی طرف قرارداد با جمهوری اسلامی گفته است که شش ماه پس از خاتمه تحویل سوخت به بوشهر، رشتهای از آزمایشهای فنی انجام میشود و در صورت موفقیت این آزمایشها، نیروگاه آماده خواهد شد.
سخنگوی شرکت روسی گفته است که در راهاندازی بوشهر تأخیر خاصی پیش نیامده است. او همچنین اظهار داشت که روشن نیست آزمایشهای ضروری برای راهاندازی نیروگاه چه مدت طول میکشد.
روز دوشنبه، ۱۷ دسامبر وزارت خارجه روسیه اعلام داشت که از روز یکشنبه نخستین محموله سوخت هسته ای برای نیروگاه بوشهر به ایران ارسال شده و مقامات ایرانی نیز این خبر را تایید کردند. دولت روسیه پیش از این چند بار تحویل سوخت برای نیروگاه بوشهر را به تعویق انداخته بود.
شرکت دولتی "اتمزتروی اکسپورت" از روسیه که کار تکمیل نیروگاه بوشهر را برعهده دارد، اعلام کرد که جریان انتقال سوخت هسته ای به ایران زیر نظارت مقامهای آژانس بینالمللی انرژی اتمی صورت گرفته است.
شرکت روسی گفته است که تحویل سوخت به بوشهر حدود دو ماه به طول خواهد انجامید. از قول سرگئی شماتکو، رئیس اتمزتروی اکسپورت، گزارش شده بود که این شرکت بر سر یک برنامه زمانبندی شده برای تکمیل نیروگاه هستهای بوشهر با ایران به توافق رسیده است.
پس از آغاز تحویل سوخت هستهای به نیروگاه بوشهر، بسیاری از کارشناسان اظهار عقیده کردند که نیروگاه قاعدتا تا حدود شش ماه بعد راه اندازی شود. با خبری که روز ۲۰ دسامبر منتشر شد، روشن میشود که نیروگاه بوشهر دستکم یک سال دیگر با راهاندازی و بهرهبرداری فاصله دارد.
۱۹ دی ۱۳۸۶ ۱۱:۳۷ بֽظֽ | Reply
فقط بعنوان محک :
هر کس گفت در این متن چند تناقض وجود دارد. برای راهنمایی این مصاحبه در تاریخ 5 اسفند سال 1384 منتشر شده است:
رئیس نیروگاه اتمی بوشهر گفت: با تلاش و همت متخصصین داخلی نیروگاه بوشهر 90% پیشرفت فیزیکی داشته است.
به گزارش خبرگزاری مهر، دکتر ناصر منصور شریف لو در مراسم اختتامیه دومین کنفرانس هسته ای ایران با بیان این مطلب گفت: هیچ نکته ی مهمی در تجهیزات اتمی بوشهر وجود ندارد و از حدود 35 هزار تن تجهیزات این نیروگاه 30 هزار تن را ساخته ایم و نصب کرده ایم و 5 هزار تن نیز در حال ساخت است.
وی با بیان اینکه 90 درصد ساختار نظام ایمنی هسته ای کشور در سایه طرح تکمیل نیروگاه هسته ای بوشهر شکل گرفته است یادآور شد: متصل کردن یک نیروگاه اتمی به شبکه برق کشور آن هم در کشوری که تا بحال برق هسته ای نداشته است کار بسیار دشواری است.
رئیس نیروگاه اتمی بوشهر ضمن اشاره به مشکلات عدیده ی راه اندازی نیروگاه بوشهر گفت: پس از رفتن یکطرفه آلمانها از این پروژه با توجه به رطوبت شدید هوای بوشهر برخی از تجهیزات آسیب نسبی دید همچنین در طول جنگ تحمیلی ساختمان راکتور این نیروگاه نیز آسیب جدی دید به علاوه اینکه پی از حادثه چرنوبیل استانداردهای هسته ای دنیا ارتقاء یافت و این امر برای نیروگاه بوشهر که قرار بود با استانداردهای قدیمی فعالیت کنند معضل بزرگی بود.
وی ادامه داد: برای تغییر در پیمانکار ساخت، مسلما شیوههای اجرایی پیمانکاران روسی با پیمانکاران آلمانی متفاوت است و این امر نیز مستلزم هزینه ی بیشتر توسط دولت کشورمان بود،ضمن اینکه در راه اندازی مجدد به سبب صرفه اقتصادی به دنبال بهینه سازی دستگاهها و ادوات گذشته نیز بوده ایم.
شریف لو تصریح کرد: نیروهای این نیروگاه بیشتر فارغ التحصیلان رشتههای مهندسی هسته ای، برق، مکانیک و صنایع هستند و باید گفت در راه اندازی نیروگاه بوشهر، در کوتاه مدت اپراتورهای روس با ما همکاری خواهند کرد و نهایتا اپراتورهای ایرانی اداره کار را به دست خواهند گرفت.
وی بیان کرد: نیروگاه اتمی بوشهر نیروگاهی 1000 مگاواتی است و افقهای طلایی ما در کشور رسیدن به نیروگاههای 20 هزار مگاواتی است و به همین سبب در سفر وزیر انرژی هسته ای روسیه به ایران به دنبال ایجاد نیروگاههای جدید خواهیم بود. البته نوع رفتار مسکو در راه اندازی پروژه بوشهر محک مهمی در این زمینه است.
رئیس نیروگاه اتمی بوشهر در پایان افزود: در بحث انرژی هسته ای امکان استفاده کردن صد در صد از توان کشورهای خارجی نیست و استفاده از نیروهای داخلی و دانش داخلی از ضروریات امر است چنانکه بحث نشریات داخلی در بیان توافق اروپاییها با کشور ما بر سر تجهیز نیروگاه بوشهر کذب میباشد زیرا اروپا و آمریکا تاکنون هیچ گونه کمکی در این راه انجام نداده اند.
۱۹ دی ۱۳۸۶ ۱۱:۴۶ بֽظֽ | Reply
صمد :
ظاهرا آن حكايت كه يكي ميگفت سر كوچه آش ميدهند و بعد هم خودش رفت و گفت كه نكند واقعا آش ميدهند وصف حال امروز ماست كه آنقدر گفتیم كه نيروگاه ميسازيم كه اكنون واقعا باورمان شده است كه نكند واقعا داريم ميسازيم!! در خبرها چندي پيش آمده بود كه ساخت نيروگاه اتمي با استفاده از دانشمندان داخلي شروع شده است! مبارك است! فعلا هم هواپيماي جنگي نسل 4 و 5 ميسازيم هم نيروگاه اتمي، هم سوخت هسته اي و هم بالاتر از همه دنيا را داريم ميسازيم!! چه دوران جالبي است..فقط اگر زحمتي نيست مسئولين محترم گران سنگ اين مختصر گاز شهرهاي مازندران و گيلان را هم در اوقات استراحت خود تامين كنند تا اين امت در صحنه از سرما يخ نزنند...ممنون
۱۹ دی ۱۳۸۶ ۱۱:۵۵ بֽظֽ | Reply
احمد :
در مورد نيروگاه ژاپني كه در تابستان گذشته آسيب ديد بايد گفت همانطور كه در اين نوشته آمده بايد هشدار مناسبي باشد براي سايرين. آنطور كه بعدا معلوم شد اگر سيستمهاي هشدار دهنده نيروگاه بموقع نيروگاه را از كار نينداخته بودند ابعاد فاجعه وحشتناكتر از چرنوبيل ميشد. آنچيزي كه مسلم شد اين بود كه در ابتدا در مورد ميزان زلزله احتمالي به مردم دروغ گفته شده بود و يك فاجعه از سر ژاپن و ديگران گذشت. در هنگام زلزله نيروگاه بايد طوري مستحكم باشد كه پكپارچگي آن فرو نپاشد چه آنكه در اينصورت با اخلال در كار سيستمهاي خاموش كننده راكتورها مواد راديو اكتيو نيز بخارج از مدار خود نشت مينمايند. حال در كشوري كه در مقابل چشم مردم هموطنان ما بر اثر سرما و يخبندان بكام مرگ ميروند و رئيس دولت با سربلندي از مديريت خود در اين بحران ياد ميكند و اعلام ميكند كه خدا را شكر يك تلفات هم نداشتيم چقدر بايد اميدوار باشيم كه در مورد زلزله و ميزان آن بايد انتظار حرف درست داشته باشيم؟ بحث بنده در رابطه با دوري يا نزديكي با دولت نيست بلكه همانطور كه در پايان اين نوشته هم آمده موضوع كاملا فني و زيست محيطي است نه چيز ديگر..
۲۰ دی ۱۳۸۶ ۱۰:۵۹ قֽظֽ | Reply
lمصطفی :
جناب اگاهی بسیار ممنون از نوشته علمی و تخصصی استفاده چند منظوره شد
اول اینکه نباید فراموش کرد رجز خوانی در مناقشات بین المللی در حالیکه دیوار پشتی شیشه ای است ترس اور نیست دوم و سوم و...هم باشه برای اینده
۲۰ دی ۱۳۸۶ ۹:۲۷ بֽظֽ | Reply

آدرس Trackback این نوشته :
http://www.ayande.ir/cgi-bin/mtcgi/mt-tb.cgi/757