آینده








آینده - وب سایت شخصی عباس عبدی

نوشتار

۱۷ تیر ۱۳۸۷

چه كسي طرح را سياسي مي‌كند؟

پس از اعلان طرح اقتصادي دولت، از همه افراد خواسته شد كه با آن كارشناسانه برخورد كرده و از سياسي نمودن آن خودداري كنند، كه درخواست به جايي است. اما در اين ميان اين سؤال مطرح است كه اگر دولت مي‌خواست ديگران درباره آن اظهارنظر كارشناسي كنند، به جاي ارائه طرحي كلي و فاقد وضوح؛ لازم بود كه طرح را به صورت مكتوب و دقيق در اختيار افكار عمومي قرار مي‌دادند و در اين حالت طبيعي بود كه انتظار مي‌داشتند؛ ديگران هم از منظر علمي و نه سياسي آن‌را نقد كنند.
به جز اين نقيصه روشن، مشاهده مي‌شود كه دولت پيش و بيش از ديگران در حال برخورد سياسي با مسأله است. نمونه ملموس آن اعلان اين مطلب است كه اواسط مرداد ماه، خانواده‌ها براي پر كردن فرم‌هاي مربوطه (حتماً براي اخذ نقدي يارانه‌ها!!) به مساجد و مدارس مراجعه كنند. در حالي كه هنوز نه چيزي به بار است و نه به دار، توزيع فرم چه معنايي دارد؟ آيا مي‌خواهند مردم را در صف‌هاي طولاني وادار به ثبت‌نام كنند و حيثيت و حرمت انساني جامعه را لكه‌دار نموده تا براي اخذ پول به دولت مراجعه كنند و بعد هم مثل قضيه پر كردن وام‌هاي 10 ميليون توماني مسكن كه به كمتر از يك درصد داده شد، آنان را سنگ روي بخ كرده و سر كار بگذارند؟ بخشي از جامعه را هم براي اين كار مجبور به دروغ‌نويسي كنند و بالاخره اوضاع فرهنگي منحط را بيش از پيش خراب كنند؟ مگر صرف ارائه طرح از سوي دولت به منزله اجراي آن است؟ به ويژه طرحي كه به نام حراجي اقتصادي مطرح شده است را آيا مي‌توان به صرف اراده دولت عملي و اجرايي كرد؟ اجراي چنين طرحي مستلزم آن است كه جزئيات آن به طور دقيق مطرح شود و از آن مهم‌تر اين كه با جزئيات كامل به صورت قانون درآيد و پرداختن و نپرداختن آن به اراده دولت وابسته نباشد. اگر مجريان دولتي تصور مي‌كنند كه پول بسيار بسيار عظيمي كه از بودجه دولت هم بيشتر است را در اختيار بگيرند و به هركس خواستند بدهند يا ندهند و طبعاً بخش مهمي از آن هم در جاهايي خرج خواهد شد كه از الآن مي‌توان حدس زد چگونه جاهايي است، در اين صورت بايد بدانند كه اوضاع اقتصادي را از وضعيت كنوني بهتر نمي‌كنند كه هيچ، بدتر هم مي‌كنند.
همين نحوه برخورد با چنين طرحي است كه شك و شبه ناظران را نسبت به انگيزه‌هاي سياسي و حتي اقتصادي پيشنهاد‌دهنگان زيادتر مي‌كند و در نتيجه زحمت نقد علمي و اقتصادي طرح را به خود نمي‌دهند. ايده‌اي كه تا اين حد مهم و داراي ابعاد وسيع است، در عمل چنان سطحي مطرح مي‌شود كه حتي كار كارشناسي ارايه شده آن از تصويب يك طرح صنعتي كوچك هم كمتر است، در اين صورت چگونه مي‌تواند سياسي و با انگيزه‌هاي رأي آوردن و يا تحريف اذهان جامعه از مشكلات جاري به سوي امور ديگر نباشد.
وقتي كه در جامعه ما طرح‌هاي اقتصادي حتي در اين ابعاد، كاملاً شفاهي و غيرمكتوب بيان و ارايه مي‌شود، طبعاً نمي‌توان نتيجه گرفت كه بررسي كارشناسي حتي در حداقل ممكن هم روي آن صورت گرفته است. متأسفانه انفعال مجلس در برابر دولت هم كه در جريان تصويب لايحه اخير 4500 ميليارد تومان برداشت از حساب ذخيره ارزي ديده شد، اين نگراني را ايجاد مي‌كند كه در برابر اين طرح هم دست بسته عمل كنند و كار را به قضا و قدر بسپارند. البته كه بنيه كارشناسي مجلس موجود هم چيزي بيش از دولت نيست. اما حتي اگر كوشش شود وجوه مختلف طرح شفاف‌تر شده و به صورت قانون درآيد، باز هم جاي اميدواري است. گو اين كه اگر قانون هم شود، با وضعيت موجود در نهادهاي نظارتي، تخلف از قانون امري رايج و سهل خواهد بود.
براي آن كه شائبه سياسي ايجاد نشود، لازم است كه اگر اجراي اين طرح به تصويب رسيد و قانون شد، پرداخت مبالغ آن به مردم در دست دولت نباشد، بلكه مستقيماً از خلال گروهي غيردولتي (كه هيچ كار ديگري جز اين كار ندارد) صورت گيرد و پول مذكور هم مطلقاً وارد بودجه دولت نشود كه در غير اين صورت اوضاع بسيار سياه‌تر از آني خواهد شود كه تصورش را مي‌كنيم.
علي‌رغم تمام اين نكات اميد داريم كه دولت به جاي توضيحات شفاهي و ديدار با اقتصاددانان و... و بيان مطالب كلي و غيرمكتوب، كوشش خود را صرف ارايه طرح خود با تمام جزئيات لازم و به صورت مكتوب كند تا همه كساني كه علاقه‌مند به اظهارنظر و نقد طرح هستند و نيز جامعه‌اي كه مي‌خواهد هزينه‌هاي اين طرح را بپردازد يا از منافع آن بهره‌مند شود، درك روشني از آنچه كه در ذهنيت ارايه‌كنندگان طرح است، پيدا كند.


نسخه قابل چاپ | لینک ثابت




نظرات

حسين :

جناب عبدي را بعنوان يك كارشناس مي شناسند به تبع آن انتظار دارند براي گره گشائي از مسائل ومشكلات اساسي مردم در اين حوزه ها نظزيه پردازي و روشنگري نمائيد چه ما بخواهيم وچه نخواهيم اين آقا رئيس جمهور اين كشور است بايد دست به دست هم بدهيم واين مردم بيچاره ومظلوم را نجات بدهيم مگرنه اينكه در دوران اصلاح طلبان همين آقايان حاكم تا توانستند چوب لاي چرخ اقتصادي وسياسي دولت گذاشتند ونتيجه براي خودشان قرار گرفتن در راس قوا بود و براي مردم جز فلاكت چيزي عايد نشدبنابراين بخاطر خدا وبراي مردم دردمند بپا خيزيد وتا دير نشده كاري بكنيدوقدمي برداريد

۱۷ تیر ۱۳۸۷ ۱۱:۴۷ قֽظֽ | Reply

بهلول :

با سلام
عباس آقا ارائه طرحی که بخواهد در یک سال مشکل مملکش رو در حیطه اقتصاد حل کنه احتمالا هم چند روزی بیشتر وقت نبرده تا طراحیش کنن ! پس مطمئن باشید این طرح جزییات خاصی نداره به چند علت :
1- اولا نه سازمان مدیریتی هست نه کابینه قدر ونه گروه مطالعاتی -فکری وکارشناسی قوی وپاسخگو
2- دولت نهم همینکه اجمالا در مورد این طرح صحبت کرده اینقدر انتقاد وهجمه روش هست چه برسه که این طرح جزییات داشته باشه که دیگه واویلاست
3- اساسا قرار نیست هیچ کاری درست انجام بشه همچنانی که برای یک عده رای مردم تزیینه ! نظرات کارشناسی واصول علمی هم تجملاتی !
پس از این امامزاده نمیشه حاجت گرفت دعای دلسوز ها هم به حال مملکت ثمری نداره !
این حرفها ناامیدی نیست عین واقعیته هر موقع ترافیک منظم داشتیم هرموقع ساختمان وشهرسازی درستی داشتیم هر موقع اصلا فکر داشتیم آن موقع تازه تو خطیم ومیتونیم راجع به جزییات مباحثه کنیم....
چندین چراغ داردو بیراه میرود/ بگذار تا بیفتد و بیند سزای خویش...
یا حق

۱۷ تیر ۱۳۸۷ ۰:۲۸ بֽظֽ | Reply

محمودخان :

باسلام
آقای عبدی همه ما خوب می دانیم هدف این طرح از ابتدا سیاسی وکسب رای بوده وگرنه چرا دولت سال اول به این فکر نیفتاد؟
ازطرف دیگر مگر در این مملکت برای همه به یک اندازه ارزش قائل هستند که طرح رادراختیار افکارعمومی قراردهند شما خودتان بهتر می دانید؟
اماتوزیع فرم وصف بستن ها کار همیشه دولت بوده مگر مردم سرگرمی نمی خواهند؟
هدفمند کردن یارانه ها هم مطمئن باش کار بی هدفی خواهد بود
واینکه شما فکر کنید گروهی بیکارمشغول اجرای این کار شوند هم مطمئن باش بریدن ودوختن کار خودشان است وخیاط ماهر نمی خواهند دستشان را رو کند
سوال:به نظرشما به فرض اجرای طرح چقدر این کار عملی است آیا همچون طرح های دیگر مطمئنن باشکست مواجه نمی شود

۱۷ تیر ۱۳۸۷ ۰:۳۹ بֽظֽ | Reply

جاويد :

ظاهرا اين دولت تصميم ندارد كه بگذارد ما خوشبين باشيم.اين پر كردن فرم ها ديگر چه صيغه اي است.مگر همه مردم كارت ملي با شماره خاص مربوط به خود ندارند.خوب براساس اين شماره ملي يك حساب ملي براي همه در يك بانك باز كنند و اين پول يارانه را به حساب افراد ( مثلا بالا x سال) بريزند.

اگر يك الگوريتم قوي و گام به گام براي اجرايي كردن طرح وجود نداشته باشد ،كه جزئيات هر گام به طور مشخص روشن نگردد، خوشبيني و اميدواريهاي كساني را كه فكر مي كنند بالاخره اين دولت پس از سه سال پسرفت ، تصميم به حركتي رو به جلو گرفته است را برباد خواهد داد.

نمي دانم چرا خيلي دوست دارم كه اميدوار باشم ، شايد هم چون چاره اي جز اميدواري نيست.

۱۷ تیر ۱۳۸۷ ۲:۱۰ بֽظֽ | Reply

نیما :

با سلام و تشکر از بررسی مسئله روز اقتصادی کشور :

این طرح با این نحوه اجرا باز هم وضعیت سیاسی , اجتماعی و اقتصادی کشور را بحرانی تر خواهد نمود . در صحنه سیاسی این طرح موضوع بهره برداری عوامفریبانه در رقابتهای سیاسی خواهد بود و عملا سطح رقابتها و برنامه های گروهها را تقلیل خواهد داد . در سطح اجتماعی این موضوع حربه ای خواهد بود در دست دولتمردان برای محروم ساختن عده ای (به بهانه فعالیتهای سیاسی , بد حجابی و غیره ) و ایجاد رانت برای عده ای دیگر در برخورداری بیشتر از میزان دریافتی و این امر سرمایه اجتماعی جامعه را با بحرانی فزاینده روبرو خواهد ساخت . در صحنه اقتصادی هم به اندازه کافی بحث شده و این طرح چون هیچ بار تولیدی ایجاد نمی کند و در مقابل تولید ثایت تقاضای بیشتر ایجاد می کتد آثار تورمی لجام گسیخته خواهد داشت و ...
و اما در این مقطع فرصتی که قابل استفاده است جا انداختن توزیع برابر این ثروت بین مردم سوای درخواست دادن یا ندادن و یا میزان درآمد و ... می باشد چرا که توزیع عادلانه بحثی است که در اخذ مالیات بایستی توجه گردد نه در توزیع ثروت جامعه .بهترین کار ایجاد حسابی بنام تک تک ایرانیان و واریز آن در این حساب است .البته می توان میزان برداشت و یا زمان برداشت از این حساب توسط مردم را قانونمند کرد ( مثلا برای افراد زیر 18 سال و ... ) تجریه کشور نروژ در این مورد بسیار مناسب است .ضمنا این کار می تواند از طریق بانک مرکزی یا شرکت نفت (ترجیحا بانک مرکزی )مستقیما به حساب مردم واریز شود و در قانون قید گردد به هیچ وجه این حق از هیچ کسی به هر جرمی قابل گرفتن نیست . با تشکر

۱۷ تیر ۱۳۸۷ ۳:۱۳ بֽظֽ | Reply

حمید :

غالبا در ذهن مردم "نا اميدي دوست" و "مظلوم " پرست ايران اين سوال نقش بسته که چرا با وجود اين همه تئوري خوب و مقدس و " اِندِ همه چي" قافله مُلک ايران تا جايي که حافظه ضعيف ملت ياري مي کند لنگ بوده و البته با يک نوستالژي مذهبي قرار است تا به حشر هم لنگ بماند در عوض در کشور هاي زنادقه و اهل کفر با وجود شرب خمر و مسکرات و زنا و لواط و ديگر مسايل فسق و فجور کارمعاش کم و بيش بر مدار و غلطک طبيعي مي چرخد؟ آنهايي که کمي باهوشتر بوده اند مثل اقبال تقصير را از مسلماني ملت مي دانند و نه از ... و اين نسخه را پيچيده اند که ملت با حفظ تمام خصوصيات دروني و رواني و روحي تاريخي خود ناگهان کاري، مسئوليت پذير، فعال اجتماعي، متبحر در علوم معقول و تجربي شود و تمام ملل و ملتهاي زندقه و ملحد را در جيب بگذارد و يک پارچه "مسلمان مومن جنتلمن" بشود و آنگاه تمام مردم دنيا را الگو شود و همه را به دين مبين اسلام دعوت نمايد . اين خوش خيالي و خواب خر گوشي کاملا بي سر و ته و ناشي از" خود شيفتگي جمعي" عوامانه دين مدارانه ملتي اُمّل و خنگ و تنبل است . حال چرا ما نمي توانيم از اين مرحله همه چيز داني به مرحله يک جو عمل برويم يکي از دلايلي که مي توان ذکر کرد مسئله هزار فاميل استبداد و رانت خور است. مي شود ديد که همواره در تاريخ استبداد در ايران داراي يک منبع متمرکز و انشعابات بله قربان گوي متکثر يا همان هزار فاميل بوده که مردم هميشه با اين خرده مستبدها روبرو بوده اند و عنعنات آن مرکز قدرت و استبداد هميشه مصون از هر نقد و انتقادي بوده غافل از اينکه " آن همه آوازها از شه بود". لابد باز بايد به قرن 6-7 هجري برويم و دنبال ريشه هاي دراماتيک و تراژيک تاريخي اين مسئله برويم اما ترجيح مي دهم شواهدي امروزي ذکر کنم. شعار شايسته سالاري که ارمغاني از اصلاحات بود همواره مي تواند بستر ساز مناسبي براي انتخاب راهکار بهتر ( از طريق انتخابات) و اجراي قويتر ( از طريق مجريان شايسته تر به لحاظ علمي و عملي) ارائه دهد اما گويا به دلايلي اين مسئله به مذاق آقايان و آقازاده ها خوش نمي آيد لذا تعهد (به چه؟) و خودي و غير خودي ( با کدام معيار دموکراتيک و اکثريت گرا؟) به عنوان جريان مخالف در برابر شايسته سالاري مطرح بوده و از اين روست که تا وقتي در کشوري و مملکتي با " سرباز ساده" و " ستون و استوانه" و " يادگار دردانه" و ..... روبرو هستيم بايد هم روي دو پا بنشينيم و انگشت سبابه دست چپ را به دندان بگيريم و به جاليز و پاليز گوش بدهيم!!!!

۱۷ تیر ۱۳۸۷ ۷:۵۴ بֽظֽ | Reply

rahmat :

جناب مهندس عبدی عزیز با سلام
شنیده اید که فرمده اند:

" مرا به خیر تو امید نیست
شر مرسان "
از این دولت هیچ انتظاری نباید داشت که اوضاع را بهبود ببخشد ما باید سعی کنیم بهر طریق ممکن قانونی که پیشگیری کنیم از بدتر شدن اوضاع کشور .
هنگامیکه تکلیف دختر نوجوان 16 ساله و برادرش که توانسته بودند با مراجعه به فروشگاه محله شان با استفاده از وسایل ابتدائی انرژی هسته ای تولید کنند مشخص شد مطمئن باشید سایر طرحهای دولت نیز به نتیجه خواهد رسید.

رحمت

۱۷ تیر ۱۳۸۷ ۹:۱۸ بֽظֽ | Reply

علی :

آیا اجرای صحیح این طرح موجب اخلال در ساختار سیاسی فعلی نخواهد شد؟

۱۷ تیر ۱۳۸۷ ۱۰:۴۵ بֽظֽ | Reply

:

با سلام وخسته نباشید
از کسی پرسیدند نامت چیست ؟ گفت زیادی . به او گفتند تو سر به سر برو نمی خواهد زیادتر از آن چه هستی باشی . حالا حکایت دولت نهم است واین شعبده بازی های هرچندوقت یکبارش . باید به این دولتمردان عرض کرد شما ضمن این که تورم را بسیار کمتر از آن چه واقعیت دارد اعلام کردید ، به مراتب کم تر از آن چه به نسبت این تورم به حقوق کارمندان قرار است اضافه کنید . ودر حالی که چند ما ه از سال هم گذشته است هنوز تکلیف افراد باز نشسته را روشن نکرده اید و دراین مورد حکمی صادر ننموده اید . بهتر این است که وظایف قانونی اتان را انجام بدهید وفکری به حا ل این تورم روز افزون بنمایید ، سپس از کیسه ی خلیفه به نفع خودتان در هنگام رای گیری اقدام کنید. کمی به اطرافتان نگاه کنید واین چنین با یک اقدام عجولانه مشکل جدیدی ایجاد نفرمایید...

۱۷ تیر ۱۳۸۷ ۱۱:۰۳ بֽظֽ | Reply

ر.ح :

مهندس عبدی عزیز با سلام و ابراز علاقه

ابتدا بگویم که به شما حسودیم می شود چرا که با وجود همه مصائبی که سرت آورده اند و بی مهری هائی که دیده ای و با وجود همه گوشهای نا شنوائی که در مسئولین حکومتی هست شما همچنان امیدوارانه نظرات کارشناسانه ات را بسیار ساده و سخاوتمندانه انتشار می دهی ...

نکته ای مرا بسیار رنج میدهد و آن مسائل و آسیبهای اجتماعی حاصل از سیاستهای اقتصادی دو سه ساله اخیر دولت و مجلس هفتم میباشد حاصل این سیاستها در عمومیت خود سختی معیشت بیشتری را بر دوش طبقات متوسط رو با پائین تحمیل کرده به تدریج در سالهای آتی شاهدبروز اسیبهای اجتماعی ناشی از این سیاستها خواهیم بود که اوضاعی را نسبت به وضع حال بدتر خواهیم داشت.
به خوبی میدانی جامعه ما در حال حاضر به لحاظ شاخصهای آماری آسیب شناسانه اجتماعی در وضعیت قرمز است و قطعا سیاستهای کنترلهای سخت و خشونتبارنیز تا کنون راه به جائی در کنترل و محدود ساختن این اسیبها نبرده اند و همچنان نخواهند برد! حالا هم که مجلس قانونگذار بجای ریشه ای نگاه کردن به این مسائل و سامان دادن به سیاستهای اقتصادی به دنبال استفاده از داغ و درفش در مسائل و آسیبهای اجتماعی است !!!!
...............................................................
عبدي:
در اين مورد يكي دو يادداشت در روزهاي آينده تقديم مي شود.


۱۸ تیر ۱۳۸۷ ۰:۱۰ قֽظֽ | Reply

آرمین سنائی :


نکاتی مهم تر از اجماع روی یک کاندیدا!


.................................................................
عبدي:
اگر اين نوشته را به عنوان كامنت ارسال كرده ايد لطفا در روزهاي آينده در ذيل پست مربوط كه منتشر مي شود قرار دهيد.

۱۸ تیر ۱۳۸۷ ۰:۴۷ قֽظֽ | Reply

اعتراض انجمن روزنامه نگاران به دستور وزارت ارشاد :

اعتراض انجمن روزنامه نگاران به دستور وزارت ارشاد
انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران همواره تاکید کرده که در نامه وزارت کار به انجمن صنفی تنها واژه "واجد شرایط انحلال" به کار برده شده است
رییس انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران، به دستور وزارت ارشاد به روزنامه ها برای عدم انعکاس اخبار این انجمن اعتراض کرده است.
علی مزروعی، رئیس انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران، در نامه ای اقدام مدیر کل مطبوعات داخلی برای منع انتشار اخبار انجمن صنفی روزنامه نگاران ایران از سوی رسانه ها را مصداق سانسور و اقدامی برخلاف قوانین ایران خوانده است.

بنابر گزارش ها، محمد پرویزیريال مدیر کل مطبوعات داخلی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، با ارسال نامه‌ ‌ای به روزنامه‌ ها، آنها را به دلیل این که انجمن از سوی وزارت کار غیر قانونی اعلام شده است، از پوشش اخبار مرتبط با انجمن صنفی روزنامه‌ نگاران ایران منع کرده است.

۱۸ تیر ۱۳۸۷ ۳:۴۸ قֽظֽ | Reply

Amir :

تشدید مجازات و تاثیر آن بر کاهش جرائم؟
......................................................
عبدي:
لطفا كامنت حاضر را در روزهاي آينده در ذيل پست مربوط قرار دهيد.

۱۸ تیر ۱۳۸۷ ۷:۰۵ قֽظֽ | Reply

:

آيا نمي شود داخل اين كشور يك كشور كوچك درست كرد و همه اين مديران مسولان كارآمد و خلاق را به آنجا فرستاد تا همديگر را اداره بكنند و دست از سر اين ملت موش آزمايشگاهي شده بردارند من كه حاضرم تمام منابع اين كشور را هم به آنها بدهم فقط ديگر اينهارانبينم .
خدايا كمك ...

۱۸ تیر ۱۳۸۷ ۸:۴۲ قֽظֽ | Reply

محمد مهدي :

سلام جناب آقاي عبدي. از جدي ترين خوانندگان مقالات و يادداشتهايتان هستم. چند وقتي است جريانهايي اصرار دارند كه جناب خاتمي كانديداي رياست جمهوري شود. خيلي مايل بودم چنين اتفاقي نيافتد. چرا كه كارنامه خاتمي را به هيچ وجه نمي پسندم به چند دليل:
اول اينكه ايشان را فردي مي دانم كه در مقابل جدي ترين حوادث تنها سكوت كرده است. مانند كتك زدن وزراي دولتش.
دوم اينكه آنچنان حمايتي از دانشجويان نكرد و آنها را در سخت ترين شرايط تنها رها كرد.
و سوم اينكه در حمايت از روشنفكران كمترين مايه را نگذاشت و از حقوق آنها دفاع نكرد.
.......
دوست داشتم راجع به اين انتخابات اخير مطلبي از شما بخوانم.
ايام عزت مستدام
.......................................................
عبدي:
در اين مورد در آينده يادداشتي تقديم مي كنم.

۱۸ تیر ۱۳۸۷ ۸:۵۴ قֽظֽ | Reply

farhad :

سلام
همانطور که قبلا هم نوشته بودم به نظر من کارهایی که امروز انجام می شود و صحبت از مدیریت جهان و کلید خوردن تحول جهانی می شود ، کاملا می توان مشاهده نمود که چگونه با استفاده از اعتقادات دینی به امر مهم :
1- ایجاد به هم ریختگی و بلبشو در تمام زمینه ها
2- از کار انداختن واحدهای مدیریتی و اتاق فکر
3- از کار انداختن مراکز تصمیم گیری و چندگانه کردن آنها در تقابل با یکدیگر
4- ایجاد روحیه انقلابی و تصمیم گیریهای خلق الساعه
5- هر چه بیشتر درگیر کردن دین در تمام امور
پرداخته شده است.
آیا می توان قبول کرد ریاست محترم جمهوری از نتایج کارهایی که می کند مطلع نیست؟ آیا می توان پذیرفت ریاست محترم جمهوری نمی داند چه راهبردهایی را دارد طی می کند و به کجا می خواهد برسد؟ به نظر من که کاملا از روی فهم و با اراده این تصمیمها گرفته مي شود و اهداف خاص خود را دنبال می کند.

۱۸ تیر ۱۳۸۷ ۹:۲۷ قֽظֽ | Reply

معين :

ديالكتيك سياست

ارائه كليات طرح تحول اقتصادي دولت نهم،آنهم به صورت شفاهي- كه امري سباسي و مذموم است- روساي هم تبارِ دولت هاي پنجم و ششم ؛و نيز هفتم و هشتم جمهوري اسلامي ايران را به نوعي موضع گيري انتقادي واداشته است.هاشمي رفسنجاني در ديدار با جمعي از نخبگان ومسئولان شهرستان كرج از عدم توجه به تدبير كارشناسان و متخصصان و اتلاف سرمايه ها و نيروهاي كارآمد ودلسوز و متدين ايراني كه در دنيا كم نظيرند ؛گلايه كرده است.اين اظهارات هاشمي را مي توان نقدي روش شناسانه و غير شفاف به طرح تحول اقتصادي دانست. خاتمي از جلب مشاركت متفكران اقتصادي جامعه از همه طيف ها در تدوين طرح ساماندهي اقتصادي در دولت هفتم و نيز از تدوين برنامه چهارم در دولت هشتم ياد كرده و ادعاي ناروا ،كذب و غير علمي ايي در اين زمينه طرح نموده و آن اين كه : "كسي نمي تواند ادعا كند كه روي آن نظر نداده است" – اين بخش از اظهارات خاتمي را مي توان نقد روش شناسانه بر طرح تحول اقتصادي دولت نهم كه كليات شفاهي آن در همه جا حتي در مجلس شوراي اسلامي مطرح شده است ؛دانست.البته مطرح شدن يك طرحِ در يك قلم 90 هزار ميليارد توماني به صورتي شفاهي به نوبه خود نوبرانه و يك نوآوري است كه لابد متناسب با نامگذاري سال 1387 است!البته ادعاي كذب ديگري هم در اين بيانات كه به نقل از خبر گزاري ايسنا و نيز روزنامه دنياي اقتصاد سه شنبه 8 تير 87 نقل مي كنم توسط خاتمي مطرح شده و آن اينكه:"ما قبل از تنظيم برنامه ها و بودجه هاي سالانه در يك اقدام كارشناسي گسترده پيشنهاد سياست هاي كلي را تقديم ايشان(رهبري) مي كرديم و ايشان نيز پس از نظر مجمع تشخيص مصلحت نظر نهايي را مي دادند".متن كامل خبر اين دو نشست سياسي را در يك روزنامه اقتصادي در دونشاني زير بخوانيد. اين هم يك نوع ديالكتيك است ديگر.

http://www.donya-e-eqtesad.com/Default_view.asp?@=111391

http://www.donya-e-eqtesad.com/Default_view.asp?@=111392

اي كاش واقعيت اين طور بود كه هاشمي و خاتمي ادعا كرده اند و در دولت هاي آنها از منابع انساني و قدرت تفكر موجود در كشور اعم از درون و بيرون دولت، استفاده بهينه مي شد.اما واقعيت درست در نقطه مقابل اين اظهارات قرار دارد.شخصا در نوشته اي در اسفند ماه 1376 نشان داده ام كه چگونه طرح ساماندهي اقتصادي كشور بدون مشورت حتي با نخبه ترين اقتصاد دانان كشور، در سازمان برنامه وقت تهيه شده است.متن كامل اين ماجرا را مي توانيد در نشاني زير بخوانيد:

http://www.moein.net/maghalatdtl.asp?mid=54

و نيز در تاريخ نويسي هاي ديگري نشان داده ام كه نخبگان اقتصادي كشور چگونه از فرايند تدوين برنامه چهارم به عنوان غير مشاركتي تريرين فرايند هاي برنامه ريزي در تاريخ برنامه ريزي در ايران ياد كرده اند. يكي از اقتصاددانان مطرح كشور در مصاحبه با روزنامه ايران پنج شنبه 3 ارديبهشت 1383 در صفحه 14 گفته است:" فرايند تدوين برنامه چهارم توسعه در تاريخ برنامه ريزي ايران از نظر شدت شتابزدگي و گستره و عمق مشاركت گريزي بي سابقه بوده است." به نشاني زير مراجعه نمائيد:

http://www.iran-newspaper.com/1383/830203/html/dialog.htm#s313305

همچنين در يادداشت ديگري نشان داده ام كه در دولت هشتم در مرداد ماه 1382 حتي بدون مشورت با اركان دولت سياست هاي كلي برنامه چهارم تدوين شده و در قالب لایحه برنامه چهارم توسعه کشور در 16 گزارش و دو پيوست که در دفتر اقتصاد کلان سازمان مديريت و برنامه ريزي کشور پس از گذشت يک سال نهايي شده در جلسه هیات وزیران جمهوری اسلامی ایران مورد بررسی قرار گرفته و به مجلس شوراي اسلامي تقديم شده است. رئيس سازمان مديريت وبرنامه ريزي وقت معتقد بود كه براساس اصل 110 قانون اساسي، سياست هاي کلي نظام بايد به تأييد مقام رهبري برسد، بنابراين پس از تصويب نهايي در مجلس اين برنامه تقديم مقام رهبري خواهد شد.اما با زير بار نرفتن مجلس پنجم دولت خاتمي ناچار شد كه اين سياست ها را به مجمع تشخيص مصلحت ببرد.مطالب مستند اين ماجرا را در نشاني زير بخوانيد:

http://www.moein.net/viewblog.asp?bid=180

خاتمي در بخش ديگري از سخنانش كه در ديدار با جمعي از دانشجويان دانشكده حقوق و علوم سياسي و اقتصاد دانشگاه علامه طباطبايي بيان كرده ظاهرا در دفاع از دولت اصلاحات ايردات مضموني و محتوايي هم به اين طرح 90 هزار ميليارد توماني شفاهي مطرح نموده است.وي اقتصاد صدقه اي را نقد كرده و از دست آورد هاي اقتصادي دولت اصلاحات نام برده است. من اين بخش از سخنان خاتمي را ناروا تر از بخش قبلي مي دانم.حداقل سيد محمد خاتمي نبايد چنين ادعا هايي را مطرح نمايد.اهداف مشخص و اعلام شده و اصلي او در انتخابات منتهي به قدرت رسيدن وي در دوم خرداد 1376 اهدافي در قلمرو سياسي واجتماعي بود؛و نتيجه عملي و واقعي و غير قابل انكار تعاملات سياسي دولت هاي او روي كار آمدن احمدي ن‍ژاد در سوم تير 1384 است.
يك مقايسه سرانگشتي بين اقدامات دولت هاي پنجم تا نهم نشان مي دهد كه تنها دولت منتخبي كه به شعارهاي انتخاباتي اش وفادار مانده و در جهت آن با تمام توان حركت كرده دولت نهم است! آيا از دموكراسي آنهم از نوع ايراني اش انتظاري بيش از اين بايد داشت. به نظر من قضاوت تاريخ و نخبگان آتي كشور در مورد احمدي نژاد ،هاشمي و خاتمي بسيار با قضاوت رايج در اين زمان نسبت به آنها متفاوت خواهد بود.خاتمي در سخنانش از كارل ماركس نام برده و جمله اي به نقل از او مطرح نموده است.من مي خواهم علاوه بر ماركس از ماكس وبر ياد كنم.ماكس وبر تنها يك نوع از چهار نمونه آرماني از كنش هاي اجتماعي را كنش عقلاني معطوف به هدف مي داند.كنش هايي كه در آن وسايل و هدف ها كاملا متناسب هستند.وبر جهان را سرشار از كنش هاي غير عقلاني و لايد ديالكتيك مي داند.ظاهرا همه اهل فكر و سياست كشور با ضرورت اصلاحات ساختاري در اقتصاد كشور موافقند.بسيار خوب فرصتي پيش آمده آن را مغتنم بشماريم.بايد فعال و سرشار بود و كمك نمود تا ببينيم ديالكتيك احمدي نژاد چيست؟ ايران كشور ماست و مي بنيم كه اين روزها در معرض چه مخاطراتي است.ما بايد در چهت پيشرفت كشور و كاهش مخاطرات متعهدانه و عالمانه عمل كنيم و از برخورد هاي احساسي بپرهيزيم.

۱۸ تیر ۱۳۸۷ ۹:۳۷ قֽظֽ | Reply

محمود کازرونی :

به نظر می رسد نقدی کردن یارانه ها و تحمیل حضور مردم بار دیگر اندیشه های چپ گرایانه دولت نهم را نمایان می کند. دولت نهم نه تنها در اقتضاد بلکه در فرهنگ هم اندیشه های شبه مارکسیستی دارد.علاوه بر اقدام اخیر که در جهت نهادینه کردن فرهنگ گدایی ملت از دولت است اقداماتی چون حمایت از برگزاری همایش چه گوارا تایید کننده این مدعاست.
پس از گذر از توسعه اقتصادی و سیاسی دولت نهم بقای خود را در توده ای کردن تصمیمها می داند

۱۸ تیر ۱۳۸۷ ۹:۵۶ قֽظֽ | Reply

محمودخان :

معمولا انجام مشورت برای انجام كاری است كه هنوز مجری به تصمیم ‌نهایی نرسیده ‌است و به دنبال شنیدن نظرات افراد و گروه‌های مرجعی است تا بتواند با جمع‌بندی آنها به تصمیم‌گیری نهایی دست ‌یابد. اما به‌ظاهر مشورت در فرهنگ دولت نهم چیزی غیر از این است، ‌دولت نهم ابتدا تصمیم می‌گیرد، تصمیم خود را اعلام كرده و فاز اجرایی را كلید می‌زند و پس از تمام این‌هاست كه به فكر این می‌افتد تا آنچه را مصمم به انجام آن است و كار اجرای آن را آغاز كرده به شور و مشورت بگذارد. طرح تحول اقتصادی رئیس دولت نهم نیز از این قاعده مستثنا نبوده ‌است،‌ در حالی‌كه حتی فرم‌های مربوط به این طرح چاپ و رونمایی شده و از اواسط ماه آینده قرار است تا متقاضیان یارانه نقدی اطلاعات خود را برای دریافت یارانه‌ها به مركز آمار ارائه كنند، بخشی از اقتصاددانان ایرانی به نهاد ریاست‌جمهوری دعوت شدند تا درباره طرحی كه اجرای آن آغاز شده ‌است، نظر بدهند. هرچند كه به نظر می‌رسد تغییر رفتار و گفتمان دولت نهم در سال سوم كار این دولت در مواجهه با صاحبنظران و كارشناسان اقتصادی آن‌قدر محسوس بوده ‌است كه همین تغییر رفتار و گفتمان با منتقدان و صاحبان اندیشه مورد تقدیر و تشكر صاحبنظران مستقل اقتصادی قرار گیرد. از موضع‌گیری تند همراهان دولت در برابر امضاكنندگان نامه نخست 50 اقتصاددان كه آنها را به سیاسی‌كاری و عقده‌گشایی متهم می‌كردند و انتقاد آنها را ناشی از دور ماندن منتقدان از مسند قدرت سیاسی ارزیابی می‌كردند تا دعوت از 100 اقتصاددان برای هم‌اندیشی درباره طرحی كه البته در مرحله اجراست، حداقل در ظاهر فاصله بسیاری وجود دارد. هرچند كه به گفته حاضران در جلسه شنبه‌شب، تعداد اقتصاددانان موسوم به 57 نفر كه سابقه نوشتن دو نامه به رئیس دولت را دارند بسیار كمتر از آن بوده ‌است كه انتظار می‌رفت، هرچند كه شاید حضور آنها و سخن ‌گفتن دیگر اقتصاددانان منتقد دولت نهم در جمع مشورتی پس از اجرای طرح چندان تغییر در اصل ماجرا به وجود نمی‌آورد.
جالب آنكه دیروز صبح، نمایندگان مجلس كه در هفته‌های اخیر در انتقادها و اعتراض‌های پراكنده خود مجلس را مرجع تصمیم‌گیری و تصمیم‌سازی در امر تحول اقتصادی برمی‌شمردند و از در حاشیه قرار گرفتن مجلس در اتفاقی به این بزرگی نگران و معترض بودند رای به تشكیل كمیسیون ویژه‌ای دادند كه به طور تخصصی و مستقیم موضوع تحولات اقتصادی را دنبال خواهد كرد، تا بدین ترتیب مجلس حضور جدی خود در طرح تحول اقتصادی را به دولت تحمیل كند.
حتی نمایندگان اقتصادی مجلس نیز تا همین چند روز پیش از اینكه جزئیاتی از طرح تحول اقتصادی نمی‌دانند گلایه می‌كردند كه ظاهرا این مشكل فقط مشكل نمایندگان نیست چراكه آنگونه كه عباسعلی ابونوری، عضو هیات علمی دانشگاه آزاد واحد تهران مركز و از حاضران در جلسه شنبه‌شب به ایسنا گفته‌ است در جلسه چندساعته شنبه‌شب هم درباره جزئیات طرح هدفمند كردن پرداخت یارانه، نحوه و مبلغ آن بحثی مطرح نشده ‌است
بیان مفاهیم علم اقتصاد با زبان عامه
رئیس دولت در این گردهمایی با تاكید بر اینكه انجام اصلاحات بنیادین در عرصه اقتصاد كشور نیازمند عزم ملی، همراهی و همكاری عمومی است، تصریح كرد: به یقین اساتید و صاحبنظران دانشگاهی در موفقیت طرح‌های اصلاحی نقش مهم و پیشتاز دارند. احمدی‌نژاد با رد برخی ادعاها مبنی بر اینكه دولت به تئوری‌های اقتصادی اعتقادی ندارد و اقدامات دولت غیرعلمی و غیركارشناسی است، گفت: كسانی چنین ادعاهایی را مطرح می‌كنند كه از پاسخ به ایرادات دولت درباره تئوری‌های مطرح‌شده از سوی خودشان عاجزند؛ والا بنده همان مفاهیم كلیدی علم اقتصاد را با زبان عامه مردم مطرح می‌كنم و به آن پایبندم. رئیس دولت همچنین در پاسخ به سخنان یكی از اساتید دانشگاه مبنی بر اینكه دولت بهتر است به خاطر وسعت و گستردگی طرح تحول بزرگ اقتصادی تنها بخشی از آن را به مرحله اجرا درآورد، خاطرنشان كرد: دولت نگاه كوتاه‌مدت به این طرح ندارد؛ ضمن اینكه اگر یكی از اشكالات را اصلاح كنیم، بقیه ایرادات اقتصادی آثار تحول ابتدایی را نیز از بین خواهد برد و آن را بی‌نتیجه می‌كند

۱۸ تیر ۱۳۸۷ ۱۰:۱۶ قֽظֽ | Reply


فرم ارسال نظر


نام :

ایمیل :

نشانی وب :

حفظ اطلاعات :

متن نظر :

 

آدرس Trackback این نوشته :


http://www.ayande.ir/cgi-bin/mtcgi/mt-tb.cgi/938